ครูอ้อยไม่ได้เขียนเรื่อง.....เพื่อนมานานแล้ว   วันนี้มีโอกาสดี  ที่จะนำเรื่อง เพื่อนมาเขียน  

หวังว่า.....เพื่อนคงเข้าใจ  ในเรื่องของความซาบซึ้ง  ในไมตรีจิตของเพื่อน  ที่ครูอ้อยจะลืมเลือน....มิได้


ครูอ้อยมีเพื่อนหลายคน  เพื่อนของครูอ้อยแต่ละคน  ล้วนแล้วแต่ เป็นคนดี เป็นคนเก่ง และมีความสามารถ 

เพื่อนหญิงท่านนี้  เป็นรุ่นน้อง  ไม่กี่ปี  ที่ย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนนี้  ในวันเดียวกับครูอ้อย  ครูอ้อยจึงประทับใจหนักหนา 

ในวันนั้นที่รู้จักกัน   เธอมีอัธยาศัย  มีน้ำใจ  และขอย้ายมาลงที่โรงเรียนเดียวกัน 

สำหรับครูอ้อย  เจ้านายจัดสรรโรงเรียนให้  แต่สำหรับเธอ....รู้จักโรงเรียนนี้มาก่อนแล้ว

*****

เราแตกต่างกันมา  ตั้งแต่วันแรก  ที่  ครูอ้อยมาที่โรงเรียนแห่งนี้  ...ด้วยตัวเอง  คนเดียว แบบ....ไม่รู้เรื่องอะไรเลย 

แต่เราก็มาทำงานด้วยกัน  ตลอดตั้งแต่ ปี 2538  ด้วยงานพิเศษ  ในห้อง ธุรการของโรงเรียน

*****

ทุกเรื่องที่ผ่านมา เป็น สิบกว่าปี  ครูอ้อย จำได้ทุกเรื่อง.....แต่เรื่องเดียวเรื่องใหญ่  ที่ครูอ้อยซาบซึ้ง...คือ เธอเป็นคนมีน้ำใจ   เรื่อง  การอยู่  การกิน  การบริการ  เธอ...เสมอต้นเสมอปลาย  มาเป็นเวลานาน  นั่นคือ...อุปนิสัยที่ดีของเธอ

*****

แม้แต่ การอยู่เวรรักษาความปลอดภัย ในวันหยุด เราก็ได้เป็นคู่อยู่ด้วยกัน

*****

กับข้าวที่เธอหามาให้  ครูอ้อย และเพื่อนๆๆเสมอๆ

Meee4

*****

นี่ไง...คนสวย  เพื่อนครู ของครูอ้อย  เธอชื่อ...ครูปุ้ม   เรืองศรี เลิศไกร

*****

Meee5

*****

เรื่อง  ฟ้อนรำ  เรื่องสวยงาม  เธอมาเป็นอันดับ ต้นๆๆของโรงเรียน  ของเขตพื้นที่...ก็ว่าได้