วันนี้ดิฉันได้นั่งคุยกับคนไข้ หญิงไทย วัย 59 ปี บ้านอยู่จังหวัดชัยภูมิ  วินิจฉัยโรคเป็นมะเร็งท่อน้ำดี
ป้าเล่าว่า
ป้าเริ่มป่วยด้วยอาการแน่นอึดอัดท้องมาไม่นาน ไปตรวจกับหมอ หมอบอกว่า สงสัยจะเป็นโรคตับ หลังจากตรวจเอ๊กซเรย์คอมพิวเตอร์แล้ว หมอก็นัดผ่าตัด แต่หมอบอกว่า...ผลชิ้นเนื้อไม่พบมะเร็ง แต่ลักษณะเหมือนเนื้อร้าย ป้าก็ได้รับการรักษาหลังผ่าตัด โดยให้ยาเคมีบำบัดมา 6 ครั้ง
หลังได้ยาเคมีบำบัดครบ
ป้าก็มาติดตามผลการรักษาทุกเดือน พอครบ 4 เดือน ก็คลำพบต่อมน้ำเหลืองโต และมีแผลในกระเพาะอาหาร หมอวางแผนจะผ่าตัดให้ แต่พอวันรุ่งขึ้นหมอบอกว่าไม่ผ่าแล้ว ถ้าผ่าอาจเป็นอันตราย ป้าก็โล่งอก เพราะหมอดูบอกป้าว่าถ้าผ่าตัดอาจไม่ฟื้น
หลังจากนั้น...
หมอก็ให้ป้ามาให้ยาเคมีบำบัดรอบ 2 แต่รอบนี้ได้ให้บ้าง ไม่ได้ให้บ้าง เพราะคราวที่แล้วป้าก็ช๊อคไปที  คราวนี้ก็มีไข้ และปวดท้องมาก
อาการปวดท้อง มันเหมือนมีลูกดิ้นและถีบในท้องอย่างแรง ท้องอืด แน่นท้องมาก ทรมานเหลือเกิน บางครั้งยังอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด
ฉันจึงถามต่อว่า
คำว่า...อยากตาย ป้าคิดว่า...จะต้องการอย่างที่พูดจริงไหมคะ?

 

ป้าบอกว่า...
ก็ยังไม่คิดว่าจะตายจริง  เพราะสามีป้าแกบอกป้าว่า ...ลุงจะอยู่กับใคร ทุกวันนี้เราก็อยู่กันสองคน เราอยู่กันมามากกว่า 40 ปีแล้ว สร้างเนื้อสร้างตัวจนมีทุกสิ่งแล้ว เราควรจะมีความสุขร่วมกัน จะมาตายจากกันได้ยังไง ถ้าป้าตาย แกบอกว่าจะขายบ้าน ขายนาแล้วไปบวช เพราะลูกโตหมดแล้ว ก็อยู่คนละทิศละทาง ป้าไม่ห่วงเขาหรอก เพราะเขาหากินเองได้

 

ป้าก็ดีใจ ที่ลุงแกดีกับป้า งานทุกอย่างแกทำให้ป้าหมด ป้าแค่ไปนั่งให้กำลังใจเวลากลับบ้าน ตอนลุงแกไปทำนา ป้าก็ไปเป็นเพื่อนแค่นั้น และป้าก็คิดว่าป้าคงจะมีชีวิตต่อไปอีกเพราะลุงนี่แหละ

 

เราก็ให้กำลังใจป้าว่า...

 

ป้าโชคดีที่มีคนดีดีเคียงข้าง คอยดูแลห่วงใยป้าเสมอและอีกอย่างป้าก็มีหมอ มีพยาบาลคอยดูแลป้า  เรามียาแก้ปวดให้ป้าด้วยนะคะ  ถ้ายาแก้ปวดที่ได้ ควบคุมไม่ได้ ป้าบอกหมอ บอกพยาบาล  หมอจะได้ปรับยาแก้ปวดให้ป้าได้  

 

แต่ช่วงเวลา...ที่ป้าไม่ปวดมากจนเกินไป สมาธิช่วยได้ เพราะป้าเคยบอกพยาบาลว่าป้าชอบทำสมาธิ
  ป้าบอกว่า...ป้าทำสมาธิก่อนนอนทุกวันทั้งที่บ้านและโรงพยาบาล  เราก็ให้กำลังใจในการทำสมาธิของป้าดีแล้ว ถ้ายังไงเราก็กั้นม่านก็ได้  จะได้เงียบๆสงบ

 

ป้าบอกว่า ป้าไม่มีปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อม อยู่ที่ไหนป้าก็ทำสมาธิได้...........
เราก็สนทนาธรรมกันต่อสักพัก..........
ก็ขอจบการสนทนา ป้าดูสีหน้าสดชื่นและกล่าวขอบคุณเราที่นั่งฟังป้า...
อย่างน้อย การพูดคุยกันในวันนี้คงทำให้ป้าคลายทุกข์ลงไปได้บ้าง และคงไม่คิดทำสิ่งที่ป้าพูดกับพยาบาลนะจ๊ะ