ถอนหญ้า


                                  เป็นเรื่องสั้นๆค่ะ แต่ก็ช่วยเตือนสติได้ดี

                       

" ก๊อกๆๆๆๆ"

เสียงเคาะประตูที่ดังผ่านแผ่นไม้มา พร้อมๆ กับเสียงที่ดูเหมือนกับเป็นคำสั่งว่า

" ตื่นนอนได้แล้วจะได้ช่วยกันทำงาน"

เด็กน้อยคนหนึ่งตื่นขึ้นมา ท่าทางงัวเงียสลึมสลือ มือจับผ้าห่มที่อยู่ปลายเตียงมาพับและตอบรับเสียงปลุกนั้น

" อืม.....ตื่นแล้ว ได้ยินแล้ว" "นี่วันหยุดนะเนี่ย" เด็กน้อยบ่นกับตัวเอง

" เดี๋ยวกินข้าวเสร็จ ไปถอนหญ้าที่ไร่นะ" พ่อสั่งขณะที่ใช้ตะเกียบคีบเนื้อปลาให้ลูกชาย

เด็กน้อยพยักหน้าตอบ และลงมือทานอาหารมื้อแรกของวัน



หลังจากทานอาหารเสร็จ เด็กน้อยเดินไปหยิบหมวกและเสื้อแขนยาวมาสวมเพื่อกันแดด แล้ววิ่งออกไปหน้าบ้าน กระโดดขึ้นซ้อนท้ายจักรยานโบราณสภาพเก่าโทรม บ่งบอกถึงอายุการใช้งานซึ่งมีพ่อเป็นผู้ขี่

ในระหว่างทาง เด็กน้อยคุยกับพ่อตลอด เขาป้อนคำถามที่อยากรู้

ซึ่งบางครั้งดูเหมือนกับว่าผู้เป็นพ่อจะพยายามสอดแทรกให้แง่คิดตลอด

โดยที่เด็กน้อยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ไม่นานนักก็ถึงไร่ที่เขามีภารกิจที่จะต้องทำ

" ถอนหญ้า" ภาระกิจที่ได้รับมอบหมาย ..หญ้าเปรียบเสมือน "ศัตรูตัวฉกาจของชาวไร่"

" เดี๋ยวเจ้าถอนแปลงนี้นะ" พ่อสั่งพร้อมกับชี้นิ้วไปที่แปลงผัก

เด็กน้อยรับคำและลงมือถอนหญ้าออกจากแปลงผัก ทีละต้น ทีละต้น จนกระทั่งศัตรูตัวฉกาจของชาวไร่หายไปจากแปลงผักจนหมดสิ้น

" ไปพักกินน้ำที่ใต้ต้นมะม่วงก่อน....ไป" เด็กน้อยรับคำพ่อแล้วเดินไปพัก

" กลับมาเร็วๆ นะ ยังมีอีกแปลงหนึ่ง" เสียงพ่อสั่งตามหลังเด็กน้อย




หลังจากได้พักกินน้ำ พ่อได้ส่งจอบให้เด็กน้อย พร้อมกับพูดว่า "เอ้า...เอาไปถากหญ้า"

เด็กน้อยรับจอบและตรงไปยังแปลงผักเพื่อทำภารกิจต่อ

ดูเหมือนว่าเด็กน้อยจะพึงพอใจกับการใช้จอบถากหญ้ามากกว่าการใช้มือถอน

เหตุผลก็คือ มันทำให้เขาสามารถทำงานได้รวดเร็ว ซึ่งไม่นานนักเขาก็จัดการกับศัตรูตัวฉกาจของชาวไร่อย่างราบคาบ




หลังจากที่ภารกิจเสร็จสิ้นลง พ่อลูกก็พากันกลับบ้าน

ระหว่างทางเด็กน้อยถาม "ทำไมไม่ให้ผมใช้จอบตั้งแต่แรกล่ะ ทั้งๆ ที่ทำงานได้เร็วกว่า"

พ่อไม่ตอบ ได้แต่อมยิ้ม เก็บซ่อนคำตอบไว้เพียงผู้เดียว



ผ่านไป 1 สัปดาห์

พ่อได้พาเด็กน้อยกลับไปที่ไร่อีก สิ่งที่เด็กน้อยเห็นก็คือ

แปลงที่ใช้มือถอน บัดนี้ไม่มีหญ้าให้เขาถอนเลย แม้แต่ต้นเดียว

แต่... แปลงที่ใช้จอบถาก กลับมีต้นหญ้าปกคลุมเหมือนเดิม

" ทำไมมันเป็นอย่างนั้นล่ะ" เด็กน้อยถามด้วยความสงสัย ทั้งๆ ที่เขาได้จัดการมันหมดไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

พ่อตอบ "แปลงที่เจ้าใช้มือถอนน่ะ เจ้าได้ถอนมันถึงรากถึงโคน ส่วนแปลงที่เจ้าใช้จอบถากน่ะ
เจ้าเพียงแต่ตัดเอาส่วนปลายของมันออกเท่านั้น มันยังคงมีส่วนที่ฝังลึกอยู่ในดินอีก ”

“ มันก็เหมือนกับปัญหาต่างๆ ที่เราพบเจอนั่นแหละ ถ้าเราแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ โดยปล่อยสาเหตุของปัญหาไว้ ไม่นานนักปัญหานั้นก็จะกลับมาสร้างความเดือดร้อนให้เจ้าอีก แต่ถ้าเราแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ แม้มันจะยากสักนิด แต่มันก็ทำให้ปัญหานั้นหมดไปได้"

เด็กน้อยยิ้มรับด้วยความเข้าใจ

" จงหันหน้าสู้กับปัญหา.....จัดการกับสาเหตุ.....และอย่าท้อถอย"

         


ธรรมสวัสดี


...............................................

" เงินและอาหารเป็นเสบียงอันประเสริฐในโลกนี้ฉันใด

บุญกุศลก็เป็นเสบียงในทางปรโลกฉันนั้น

ใช้ชีวิตนี้ให้มีคุณค่า สะสมเสบียงให้เพียงพอ  เรียกว่า สั่งสมบุญบารมี "

หลวงปู่จันทร์ศรี ...

 

 

fwm:

คำสำคัญ (Tags): #ปัญหา
หมายเลขบันทึก: 316951เขียนเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2009 11:47 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 21:58 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (35)

มองอีกมุมนะค่ะ..การถอนหญ้าเป็นการพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็กของเด็กๆได้ค่ะ

สวัสดีค่ะอาจารย์

  • เป็นเรื่องที่ให้แง่คิดในการแก้ไขปัญหาที่ต้นเหตุอย่างแท้จริง
  • แต่ทุกวันนี้เรามุ่งแก้ที่ปลายเหตุจนรากเหง้าของปัญหาที่แท้จริงยังไม่ได้รับการแก้ไข
  • เพื่อให้ได้ผลที่แท้จริง..ถึงเวลาต้องจัดการกับปัญหาแบบถอนรากถอนโคนเสียทีค่ะ
  • ขอบคุณค่ะสำหรับข้อคิดดีๆ

สวัสดีค่ะ

  • ใจตรงกันเลยนะคะ
  • พี่คิมเปิดบ้านหลังใหม่ค่ะ
  • รักและศรัทธา
  • อยากไปชายทุ่งเมื่อไรก็ไปรับพี่คิมที่บ้านได้
  • พร้อมทุกเวลา...วันหยุดนะเจ้าคะ

P ขอบคุณคุณครูนกทะเลที่มาเยือนนะคะ ใช่ค่ะพัฒนากล้ามเนื้อมือของเด็กไปด้วยได้เลย ได้ประโยชน์เพิ่ม

P คิดถึงน้องซิลเวียจัง ใช่เลยค่ะ ต้องถอนรากถอนโคน จะได้หมดเยื่อใย เอ๊ย ทุกข์ซะที อิอิ

ดีจ้าแมว..วันกลังเราไปถอนหญ้าชายทุ่งกันนะ..ทุ่งแสงตะวันดีไหม...ระลึกถึงเสมอจ้า...

P เอ๋อ เลยน้องแมว ต่างคนต่างไปเม้นท์กัน สวนกัน แต่ข้อความคล้ายกัน อะไรจะขนาดนั้น ....เอไปชายทุ่งวันนี้เลยไหม อิอิ

P พี่อ้อยจ๋า ถอนหญ้าแปลงผักเเปลงเดียวได้ป่ะ ทั้งทุ่งเนี่ยไม่ไหมนา

  • ถอนที่ทุ่งๆไหนๆก็ไม่หมดปัญหา
  • ถอนที่ใจเราก่อนดีมั๊ย ถอนราก เผาโคนเลย
  •  อย่าให้เหลือแม้ซาก..อย่าให้ผุดให้เกิดเลยดีมั๊ย
  • แต่...........................
  • เว้นทุ่งแสงตะวันไว้สักทุ่งได้ไหม กลัวเจ็บนะ
  • ถอนหมดจะไม่มีที่อยู่อาศัย แงๆๆๆๆ อ้อยหวานใจร้ายมากๆๆ
  • กลับมาแล้วอย่าหนีไปเที่ยวนานๆอีกนะ
  • เค้าคิดถึงนะจะบอกให้ ฮือๆๆๆ

                           คิดถึง, miss you, หน้าหนาว, กอดกัน, น่ารัก

สวัสดค่ะครูพี่แมว  ขอบคุณบทความดีๆ ที่นำมาให้เรียนรู้ค่ะ

ให้ และให้ และให้ ขอบคุณค่ะ

แมวเหมียว เพื่อนรัก

  •  ขอบคุณมากๆที่แวะไปเยี่ยม ทักทาย
  •  ความรู้สึกของเราไม่ต่างกันหรอกเพื่อน
  • ครู ท.ชอบข้อคิดนี้นะ

  " จงหันหน้าสู้กับปัญหา.....จัดการกับสาเหตุ.....และอย่าท้อถอย"

  • ตามครูทอ. มาเยี่ยมจ๊ะ
  • อยากได้จังเลยพ่อของลูกแบบนี้
  • หญ้าที่ถอนขอนะจะเอาไปให้.....ที่บ้าน(วัวนะไม่ใช่คน)..อิ อิ
  • คิดถึงจ้า
  • มาหาไม่พบ ถอนหญ้า หมดแปลงยังจ๊ะ
  • ดึกแล้วนอนฝันดีนะจ๊ะ

                    [ กดเบาๆนะจ๊ะ ] 

เรียนรู้จากสมองและสองมือ ใช่ไหมครับ คุณมนัสนันท์ สุดยอดของการสอนคือไม่สอน ไม่บอก แต่ให้หาคำตอบด้วยตนเอง

พ่อคือยอดครู

ขอนำไปเป็นข้อคิดให้เด็กๆนะคะ

  • สวัสดีค่ะ
  • แวะมาถามข่าวคราว สบายดีนะค่ะ
  • "มันก็เหมือนกับปัญหาต่างๆ ที่เราพบเจอนั่นแหละ ถ้าเราแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ โดยปล่อยสาเหตุของปัญหาไว้ ไม่นานนักปัญหานั้นก็จะกลับมาสร้างความเดือดร้อนให้เจ้าอีก แต่ถ้าเราแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ แม้มันจะยากสักนิด แต่มันก็ทำให้ปัญหานั้นหมดไปได้"
  • ขอบคุณข้อคิดดี ๆ ที่นำมาแบ่งปันกันค่ะ

หลักอริยสัจจ์สี่หรือไม่คะ

ขอบคุณค่ะ

P  ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ ตอนนี้อาการหนัก โรคหัวใจกำเริบ เลยหายชั่วคราวบ้างนะคะ แต่ระลึกถึงเสมอ

P ด้วยความยินดียิ่งค่ะน้องพอลล่า

PP ดีใจที่มาพร้อมกันนะ คิดถึงทั้งคู่เลยค่ะ มากมาย

สวัสดีครับน้องเจี๋ยบมนัสนันท์ จากโตโยต้า มาถอนหญ้า

เปรียบเทียนได้แรงอกดี "มีปัญหาอย่าไปถาก จะลำบากเมื่ผ่านไป จงขุดรากถอนโคน โยนที้งแม่โลงให้มันไหลลงๆ ลับตา อิอิ

  • สุดยอดจริงๆ ถือเป็นเทคนิคให้คุณครู
  • ทั้งหลายนำไปประยุคใช้ในการ "สอนคน"ได้อย่างดีมาก
  • การสอนต้องไม่ใช่แค่เพียงการบอกเล่า เท่านั้น
  • ขอบพระคุณ

สวัสดีค่ะพี่

มาช้า เค้าถอนกันไปหมดแล้ว ไว้รอทุ่งหน้านะคะ

ปัญหามีไว้ให้ถอน ... อย่างนี้มันต้องถอน ใช่ไหมคะ อิ อิ

 

P พ่อคนนี้คือยอดครู ใช่แล้วค่ะ ขอบพระคุณที่มาเยือนนะคะ

P ดีใจที่มาเยือนค่ะ ยังหายใจดีอยู่ค่ะ แต่ ภายในบอบช้ำเหลือเกิน

P ทุกข์ สมุทัย นิโรจ มรรค ใช่เลยค่ะคุณครูอี๊ด

P อย่าให้เหลือเยื่อใยค่ะ พี่บ่าว มันเจ็บจิ๊ดๆ อิอิ

P ขอบพระคุณที่มาน้องม่อนมาเยี่ยมค่ะท่าน ผอ คิดถึงมากๆค่ะ

P ใช่ค่ะน้องปู จั๊งซี่มันต้องถอนๆ อิอิ

  • สวัสดีค่ะ คุณมนัสนันท์
  • แวะมาขอบคุณที่ไปเป็นกำลังใจให้บุษราอย่างต่อเนื่อง บุษราไม่ทราบว่าจะทดแทนบุญคุณพี่ ๆ น้อง ๆ ชาวโกทูโน ทุก ๆ ท่านได้อย่างไรหมด เพราะทุกคนเป็นส่วนผลักดันให้บุษรามีวันนี้ได้ นักเขียนสมัครเล่นคนนี้สามารถยืนหยัดอยู่ได้ก็เพราะแรงใจดี ๆ...ที่ทุกคนมอบให้ค่ะ
  • บุษรายินดีจะช่วยแบ่งเบาความเจ็บปวดเสมอ...มีอะไรก็บอกกล่าวกันได้ถึงเราจะรู้จักกันในเวลาที่ไม่นาน แต่รับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่ดี ๆ ต่อกันค่ะ
  • คิดถึงเช่นกันค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

P ใช่ค่ะน้องปู จั๊งซี่มันต้องถอนๆ อิอิ

  • P พี่คบด้วยใจ และให้ด้วยใจ ค่ะน้องบุษรา
  • สู้ๆต่อไปนะคะ
  • มาอีกรอบ (รอบนี้มาคนเดียว)
  • การถอนดีกว่าการตัด(หญ้า)
  • การตัดดีกว่าการถอน(เส้นผม)
  • ที่บ้านคงหนาวนะ เพราะที่ยางตลาดยังหนาวเลย
  • รักษาสุขภาพนะจ๊ะ คนจ่อย(เหมือนกัน)
  • รักและคิดถึงเสมอ

P หนีเมียไปเที่ยว จะฟ้องๆ อิอิ พิโลกก็หนาวสำหรับเรา เพราะเราจ่อยและไร้คนกอด 5555+ คึดฮอดหลายเพื่อนฮัก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี