ก่อนงานมหกรรมเบาหวานโลก เราได้มีการพูดคุยกันมาตลอดเป็นเวลาเกือบเดือน และได้รับการขอให้เขียนบทความเกี่ยวกับกิจกรรมต่างๆ ซึ่งฉันเห็นว่ากิจกรรม และแนวทางปฏิบัติในหลายๆกิจกรรมนั้น ท่านดร.ขจิต  ฝอยทองท่านได้กรุณาบันทึกไว้แล้ว แต่การมองภาพงานนั้นก็ยังเป็นที่กังขาของทีมงาน เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่จะให้ผู้ป่วยเข้าสู่กระบวนการสร้างความตระหนัก ให้ลุกขึ้นมาสู้กับเบาหวานด้วยตัวของตัวเองเป็นสำคัญ จากการวิเคราะห์สถิติแนวโน้มผู้ป่วยในจังหวัดสมุทรสาครนั้นน่าเป็นห่วงยิ่งและหมายถึงงบประมาณในการรักษาสูงมาก ซึ่ง นพ.วีรศักดิ์  ครองลาภเจริญ ประธานศูนย์โรคผู้ป่วยโรคเรื้อรัง กล่าวไว้เมื่อครั้งที่ฉันได้พบปะพุดคุยกับท่านที่โรงพยาบาล ว่า ถ้าผู้ป่วยเบาหวาน ผู้เสี่ยงเบาหวาน หันมาเอาใจใส่สุขภาพแทนการปล่อยให้เกิดโรค จนต้องกิยยา ฉีดยา รักษาทั้งเบาหวานและโรคแทรกซ้อนนั้น จะมีผลเสียต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย และประชากรในภาพรวมมากกว่า ท่านปราถนาให้ผู้ป่วยมีพลังใจ รับรู้ และตระหนักในการดูแลสุขภาพตนเอง มีความรู้ ความเข้าใจ รู้ทันเบาหวาน มีสุขภาพร่างกาย และใจแข็งแรงและเห็นด้วยกับการจัดกิจกรรมเสริมพลังใจให้ผู้ป่วย ผู้เสี่ยง 

         น้องมด เภสัชกรหญิงปราณี  ลัคนาจันทโชติ และคุณมลฤดี จินดาอนันต์ยส นักสังคมสงเคราะห์ ขอให้ฉันเขียนอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับกิจกรรมเสริมพลังใจ บทความนี้จึงเกิดขึ้น และได้ส่งให้ทางน้องมดต่อไป วันนี้ได้โอกาสวันเบาๆสบายใจไทยแลนด์เอามาลงไว้หน่อย เพราะพรุ่งนี้ 8 โมงเช้าวันอาทิตย์จะไปร่วมเดินรณรงค์เพื่อเด็กและสตรีที่ศาลากลางจังหวัด อ่านรายละเอียด แนวคิดปมมนุษย์ในบันทึกนี้นะคะ

อ่านข้อมูลเพิ่มเติมจากน้องอ.ขจิต  ฝอยทองที่นี่นะคะ

http://gotoknow.org/blog/yahoo/313700

http://gotoknow.org/blog/yahoo/313150

ขอบคุณทีมงานทุกคน ขอบคุณน้องจรัล น้องมด น้องจุ๊ น้องแหม่ม และน้องอ.ขจิต

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ