อโหสิกรรม
- ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
วันนี้บรรยากาศ เหงา..เหงา.จัง เพราะคนคุ้นเคยข้างบ้านเหมาะทุกข์หมดโศก ไปอีก 1 คน อนิจจัง วัฎสัง ขารา ทั้ง ๆ ที่ ตอนเช้ายังซื้อของและพูดคุยกันอยู่เลย (ร้านค้าปากซอยาทางเข้าบ้าน) กลับมาตอนเย็น เห็นมีคนนั่งหน้าบ้านร้านค้าเต็มไปหมด ครั้นจะแวะถามก็ใช่ที่อดใจขี่มอร์เตอร์ไซด์เข้าบ้านก่อนก็แล้วกัน ยังไม่ทันจะไขประตูเข้าบ้าน เพื่อนข้างบ้านอีกคนหนึ่ง ก็พูดเสียงอ่อยๆๆ ว่า คนขายของหน้าซอย เราช๊อคตอนบ่ายและหมดเวร หมดกรรมแล้ว ดูซิ. ช่างง่ายดาย เพิ่งเห็นกันอยู่ลัด..ลัด
- ก็ขอ อโหสิกรรม..ไปสู่สุคติ.สุคติ.ที่ชอบ ที่ชอบ.ก็แล้วกันนะ
- ส่วนที่ยังอยู่ก็ ทำแต่กรรมดี..ต่อไป
- กุศลผลจากการทำกรรมดี จะได้ช่วยคุ้มครองให้ชีวิตที่เหลืออยู่จะดำเนินชีวิตอย่างราบรื่นในสังคมต่อไป คิดแล้วปลง...
คิดแล้ว ปลง เหมือนกันค่ะ ขอบคุณค่ะ
การเกิดแก่ เจ็บตายเป็นของธรรมดา เดือนธันวาคม อบรมวิจัยในชั้นเรียนให้ประจวบ แต่เป็นของบางสะพาน จะมีโอกาสได้พบกันไหมครับ
อบรมวิจัยในชั้นเรียนที่ประจวบคีรีขันธ์
น่าจะเป็นเดือนมกราคมนะคะ อ.ขจิต
(ข้อมูลจากบล็อคครูประไพพิศค่ะ)
แวะเข้ามาทักทายในวันหยุดค่ะ คุณครูน้อย