คืนนี้จึงชวนชม...ดาริกาใต้ฟ้าเดียวกัน
จดหมายฉบับที่สาม
ส่งมาท่ามกลางฝนโปรยสาย
ฝนคืนนี้ช่างพร่างพราย
ใยมิเปียกกายคล้ายจะพรมตา
ฝนใดใยงดงามนัก
จึงขอชวนเพื่อนรักเงยทายทักฟากฟ้า
มาเล่นฝนอาบอุ่นกันซักครา
ท่ามกลางพิรุณดาริกาโปรยสาย
ฤาฟากฟ้าจะบอกว่ารักดิน
จึงส่งรอยถวิลด้วยดาวราย
โปรยดาราแทนคำหมาย
รักมิคลายในความห่างไกล
ปล.ถึงหมู่มวลมิตรสหาย
เมื่อความห่างทำให้เรารู้จักกันได้
แต่โลกกว้างใหญ่แยกเราไซร้
คืนนี้จึงชวนชม...ดาริกาใต้ฟ้าเดียวกัน

ซึ้งกินใจครับ
ขอบคุณสำหรับดอกไม้สวยๆครับ
แวะมาเยี่ยมครับ
อยากเป็นเจ้าบทเจ้ากลอนกะเขามั่งจังครับ
สวัสดีค่ะ บล๊อกสวยจังค่ะ แนะนำหน่อยน่ะค่ะ ขอบคุณน่ะค่ะ สำหรับดอกไม้ ชื่นใจจริงๆค่ะ เห็นแล้วมีกำลังใจทำงาน
ขอบคุณคะ
คุณcapuchino
คุณหนานเกียรติคะ
แบบว่าอาศัยลูกมั่วคะ
เพราะอยากเกิดยุคท่านสุนทรภู่มาก
ชอบภาษาไทยแบบที่ภาษาดิ้นได้คะ
ขอบคุณคะ ครูบันเทิง
ถ้าอยากได้บล็อกสวย ต้องไปที่นี่คะ
http://gotoknow.org/blog/blog-css/170598
อย่าลืมดูดาว แล้วมาเขียนกลอน ให้อ่านนะครับ
ดาวสูงส่ง เฉียดฟ้า นำมากอด
สัญญาคะอาจารย์
อยากเก็บได้ซักขวดแก้ว
และจะจดหมายไปเรียนอาจารย์นะคะ
สวัสดีคะครูบันเทิง
พยายามต่อไปนะคะ
แอบเข้าไปเยี่ยมมาแล้ว
บล็อกน่ารักจังคะ
อิจฉานะรู้ไม๊
คุณกานต์
ที่ได้ดูทั้ง
ฝน ทั้ง ดาว
ตก
เรานะขวดแก้วว่างเปล่า
ไร้ซึ่งวาสนา
และบุญ
แง ๆ