ขณะที่เรากำลังทำความดี ที่เรียกว่าบุญนั้น จะบังเกิดแสงเรืองรอง แสงแห่งบุญ แผ่ออกไปจากตัวเรา

 วันหนึ่งขณะที่นั่งรอเขาล้างรถอยู่ ผู้เขียนก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน หนังสือเล่มนี้ชื่อ"อุทิศบุุญที่ได้ผล" โดยพระอาจารย์เกษม  อาจิณณสีโล เป็นหนังสือธรรมะ ที่วางปะปนกับหนังสือประเภทอื่นๆ ที่ทางอู่ล้างรถ เขาวางไว้บริการลูกค้า

  ผู้เขียนขอเล่าเรื่องในหนังสือให้ได้รับรู้กันนะคะ เพราะมีหลายอย่าง ที่จะเป็นประโยชน์ แก่ตนเอง และญาติทิพย์ของเรา ที่เหมือนอยู่ใกล้กัน แต่ไกลเกินกว่าจะแลเห็น

 พระอาจารย์กล่าวว่า คนเรามีเทวดาอย่างน้อย ๒ องค์ ดูแลเราอยู่ ด้วยความปรารถนาดี และมีความผูกพันกัน ช่วยให้ประสบความสำเร็จ ปลอดภัย ปกปักรักษา บางครั้งบางคนยังแอบคิดอีกว่า เทวดามีอยู่แล้วไม่เห็นช่วยอะไรบ้างเลย

  นั่นเป็นเพราะว่า เราไม่เคยให้บุญแก่เทวดาของตน เทวดาที่ดูแลบ้านเรือน ทรัพย์สมบัติ  เทวดาท่านจึงมีฤทธิ์น้อย กำลังบุญน้อย ก็ไม่สามารถจะช่วยเหลือเราได้ พระอาจารย์ท่านเขียนไว้ละเอียดมาก แต่ผู้เขียนตั้งใจไว้แล้วว่า สักวันจะพิมพ์หนังสือแจก ดังนั้น จึงขอบันทึกในส่วนสำคัญบางตอนเท่านั้น ให้ได้พิจารณาไตร่ตรองปฏิบัติกัน

 

  ทราบหรือไม่ว่า ขณะที่เรากำลังทำความดี ที่เรียกว่าบุญนั้น จะบังเกิดแสงเรืองรอง แสงแห่งบุญ แผ่ออกไปจากตัวเรา เพียงไม่กี่วินาที แสงนั้นก็จะลอยขึ้นสู่บื้องบนเทวโลก สะสมเป็นกองบุญ รอเจ้าของบุญอยู่ที่นั้น

 มนุษย์มีกายหยาบ จะรับบุญอันเป็นของละเอียดมาใช้เลยไม่ได้ เมื่อไหร่ที่สิ้นชีวิตแล้ว กายทิพย์จึงจะไปใช้บุญของตนได้

  เปรียบง่ายๆก็คือ อย่างเราจะให้ความช่วยเหลือคน ก็ต้องให้ของที่จับต้องได้ เช่น เสื้อผ้า เงินทอง อาหารเป็นต้น การอธิษฐานส่งบุญให้แก่กัน ในภพมนุษย์ จึงไม่เกิดผล เพราะบุญที่เขาส่งมาให้ ก็ไปรอเราอยู่ที่เทวโลกเช่นกัน

 แล้วจะมีวิธีไหน ที่จะส่งบุญช่วยเหลือ คนที่เราปรารถนาดีได้หนอ

พระอาจารย์เกษม ท่านได้บอกไว้ว่า เราต้องอุทิศบุญ ให้กับเทวดา ที่รักษา คนๆนั้นอยู่ ขอให้เขาได้รับบุญจากเรา(ทุกคนทำบุญมาหมื่นชาติร้อยชาติบุญมากมายอยู่แล้ว) และเมื่อเทวดาได้รับบุญแล้ว ก็ขอให้มีความสุข มีภพภูมิที่สูงขึ้น ที่สำคัญขอให้มีฤทธิ์เดชมากขึ้นด้วย และขอจงดลบันดาลให้......และจะให้ท่านช่วยเรื่องอะไรก็บอกไป

  ถ้าอธิษฐานในช่วงที่แสงบุญยังปรากฏรอบกายเรา ก็ดี แต่ถ้าคิดไม่ทัน ก็ต้องขอเบิกบุญมาใช้ ให้ขออำนาจพุทธ ธรรม และสงฆ์ จงดลบันดาลบุญข้า ให้แก่.........และตามด้วยเรื่องที่ะบอกกล่าว

   บุญยิ่งให้ก็ยิ่งเพิม การให้บุญก็เป็นการสร้างความดีเช่นกัน

เมื่อใดจิตเป็นกุศล ก็อย่าลืม เบิกบุญ ส่งให้เทวดาของกันและกัน ทำได้ทุกเวลา  ยิ่งทำใจก็ยิ่งเป็นสุข แม้แต่จะให้กับเทวดา ที่รักษาคนที่เราชิงชังอยู่ก็ตาม

 ค่ำคืนนี้ คงมีเทวดาหลายองค์ จะได้รับบุญที่เจ้าของอุทิศไปให้ โดยผู้อุทิศคือผู้เข้ามาอ่านบันทึกนี้ ผู้เขียนเอง ก็ขอตั้งจิตอุทิศกุศล โดยขออำนาจคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ขอจงดลบันดาลบุญข้า ให้แก่ เทวดา ของผู้ที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้กันทุกคน เมื่อท่านได้รับบุญแล้ว ขอจงมีความสุข มีฤกธิ์เดช และได้ปกปักรักษา ผู้ที่ท่านดูแลอยู่ ให้เขามีความเจริญทั้งทางโลกทางธรรม ทุกประการเทอญ