|
คำภาษาภูไท
|
ความหมาย
|
|
ก้อมี้
ขี้ซีก
กิ๋นกะพะ
เมะ
โพะ
เย็ม
แห้ม
ซับ
แว้น
สุด
จะเอิ๋ง
จ้อง
จ๋อง
โบง
โอ๋
โจก
จอก
|
ถ่านไม้
น้ำครำที่อยู่ใต้ถุนบ้าน
กินแต่กับ ไม่กินข้าว
แม่ หรือ ยาย
พ่อ หรือ ปู่
เหยียบ
ตัวร้อนเป็นไข้
งาม สวย หล่อ
กระจกเงา
มุ้ง
ถ้วยรูปร่างคล้ายครกแต่เล็กกว่า
ร่ม
ทัพพี
ช้อน
ขันตักน้ำ
แก้วน้ำใบใหญ่
แก้วน้ำใบเล็ก
|
|
ปะตูบอง
โก๋ง
โก๋งโส้ม
โก๊
สะเตด (อาจยืมภาษาฝรั่ง)
โข
กะแบ๊ะ
กะบ๋าน
เส็ง
เย่น
รถกิ้ง
เคาะ
เจาะ
ไม้ยองปัด, ไม้ฟอย
มะเขอบ้า
ซ่งหาลัง
กิด, ขิ้น
กะตึก
มะติง
ตุ้มต้าง
แพต๋าโล้
หิ้ง
ถาน
|
หน้าต่าง
ห้องในบ้าน
ห้องนอน
ดวงจันทร์
เวทีมวย
สะพาน
ถ้วยสังกะสีเคลือบใบเล็ก
จานใบใหญ่หรือชามใบใหญ่
แข่งขัน
รินน้ำ
รถจักรยาน
ข้อย ฉัน ข้าพเจ้า
เจ้า คุณ เธอ
ไม้กวาด
ลำโพงฮอร์น
กางเกงขายาว
สั้น
ร้านขายของ
กะดุม
ตุ้มหู
ผ้าขาวม้า
ชั้นวางหรือเก็บอาหาร
ส้วม
|
|
คำภาษาภูไทย
|
ความหมาย
|
|
สีโนน
จะแก้ะ
กะด้อง
เจ้
ติกไต้
สีแหว
กะดี๋
ฮูป
|
แป้งทาหน้า
บ่าวสาวที่เป็นคู่รักกัน, แฟน
กระโดด
กระดาษ
กินอย่างประหยัด
สีเขียว
กุฏิพระ
รูป
|
อืม ต่อไปจะได้เอาสื่อสารกับเพื่อนใหม่ชาวภูไท ได้ล่ะ อิอิอิ
ขอบคุณครับผม