หน้าที่ใครทำให้ดีเท่านี้ เอย.

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อจากตอนที่แล้วเกี่ยวกับคุณธรรมเดินตามมุมคิดของท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุที่กล่าวถึงคุณธรรมยกตัวอย่างของครูก็แล้วกันคือ  ความสมบูรณ์ด้วยการทำหน้าที่และสิทธิ  คำว่าคุณค่า  คืออะไรสักอย่างที่มีอยู่ในแต่ละสิ่งแล้วยึดถือเอาเป็นประโยชน์อาจดีหรือร้ายก็ได้  ผู้มีจิตเหนือโลกจะอยู่เหนือคำว่า  คุณค่า 

 คำว่าคุณธรรม  คือคุณสมบัติฝ่ายดีโดยส่วนเดียว  เป็นที่ตั้งแห่งสันติสุขและสันติภาพ

เมื่อหันมามองคุณธรรมของคุณครูก็จะเห็นว่า

+ เป็นผู้เปิดประตูทางจิตวิญญาณ

+ เป็นผู้มีลักษณ์สูงส่งด้านคุณธรรม

+ เป็นผู้ทำหน้าที่พัฒนามนุษย์ให้เดินทางถูกต้องทุกวิถีทาง

+ เป็นผู้ทำหน้าที่และสิทธิโดยสมบูรณ์

+ เป็นผู้มีจิตใจเต็มเปี่ยมด้วยเมตตาและปัญญา

+ เป็นผู้มีบุญคุณทำประโยชน์แก่โลกมหาศาลแล้วได้รับสิ่งตอบแทนเลี้ยงชีวิตได้

+ เป็นเจ้าหนี้เพราะสร้างบุญคุณท่วมท้นเหนือจิตวิญญาณ

ในคำโบราณมองคุณครูว่า...

1 . ครู  คือ ผู้นำ  ที่ปรึกษา ผู้ที่ควรเคารพ ผู้มีความหนักแน่นในภูมิรู้ภูมิธรรม ฯลฯ

2 . อุปัชฌาย์  คือ ผู้รับประกันบุคคลไม่ให้ทำความผิด  คือ ผู้สอนวิชาชีพ 

3 . อาจารย์ คือ ผู้ฝึกมารยาท คือผู้ควบคุมดูแลรักษากฎระเบียบต่าง ๆ

4 . ทิศาปาโมกข์  คือ ผู้รับศิษย์จากทุกทิศให้เรียนรู้ตามที่ต้องการนั้นแล.

.........................

บทประพันธ์ของท่านพุทธทาสภิกขุเรื่อง...ตัวกู  ตัวสู...

อันความจริง  ตัวกูมิได้มี

แต่พอเผลอมันเป็นผีโผล่มาได้

พอหายเผลอตัวกูก็หายไป

หมดตัวกูเสียได้เป็นเรื่องดี

สหายเอ๋ยจงถอนซึ่งตัวกู

และถอนทั้งตัวสูอย่างเต็มที่

มีกันแต่ปัญญาและปรานี

หน้าที่ใครทำให้ดีเท่านี้  เอย.