ปัจจุบันเป็นที่รวมของทั้งเหตุและผล
วันนี้ได้รับความกรุณาจากกัลยาณมิตรท่านหนึ่งได้จัดส่งหนังสือ
๓๖ พรรษา พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโกซึ่งจัดพิมพ์โดยชมรมกัลยาณธรรม มาให้
เป็นมงคลของชีวิตที่ได้รับแต่เช้าของวันจันทร์นี้ทีเดียว
เปิดอ่านบทแรก ย้ำเตือนให้เห็นถึง เวลาที่สำคัญที่สุดและมีค่าที่สุดในชีวิต
อดีตได้ผ่านพ้นไปแล้ว ทำอะไรไปก็แก้ไขกลับคืนไม่ได้
อนาคต ยังมาไม่ถึง
มีแต่ปัจจุบันเท่านั้นที่ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้
อดีต-ปัจจุบัน-อนาคต
สิ่งที่เราประสบอยู่ในปัจจุบันล้วนเป็นผลมาจากอดีต
อดีตเป็นเหตุ ปัจจุบันเป็นผล
ปัจจุบันเป็นเหตุ อนาคตเป็นผล
ปัจจุบันจึงเป็นที่รวมของเหตุและผล
เมื่อเราศึกษาปัจจุบันจนเข้าใจแล้ว
เราย่อมเข้าใจทั้งอดีต ทั้งอนาคตไปพร้อมกันด้วย
อ่านบทแรกก็แทรกเข้ากลางใจอย่างจัง จริงๆแล้วเคยอ่านมาหลายรอบ
แต่กว่าจะน้อมนำเข้าแนบใจได้นั้น ต้องอาศัยสติและการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน
อาจารย์กะปุ๋มเคยบอกไว้ว่าเป็นอาการของธรรมะลงใจ
คือแนบสนิทกับจิตโดยแท้จริง มิใช่อ่านเพื่อรู้เพียงอย่างเดียว
เราจึงเป็นนักเรียนที่เรียนหนังสือช้าเป็นอย่างยิ่ง
อ่านหนังสือได้วันละบทเท่านั้นเอง
ใครหัวเร็วเรียนเร็วช่วยบอกเทคนิคทีนะคะ
สวัสดีค่ะ
ชอบอ่านหนังสือของท่านมิตซูโอะเช่นกันค่ะ
เวลาที่สำคัญที่สุดคือ ปัจจุบัน...
ความคิดเห็นของคนไม่มีราก คิดว่า ... การเรียนรู้ จะต้องดูที่ "ผลลัพธ์" คือการเปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรม ดังนั้น หากอ่านมาก รู้มาก แต่ไม่เกิดการปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรม ก็ถือไม่ได้ว่าเกิดการเรียนรู้ค่ะ
(^__^)
ผมก็เรียนไม่เร็วครับ..จะได้รู้ด้วยว่าเขาทำอย่างไร
....
ตอนเด็กผมเรียกพยาบาลว่าหมอ
พอโต ผมเรียกพยาบาลว่า พี่พยาบาล
ตอนนี้ผมเรียกพยาบาลว่าน้อง(ถ้าเด็กกว่าผม)
แต่ตอนเป็นวันรุ่น กรี๊ดกร๊าด ผมเรียกพยาบาลว่า นางฟ้าในชุดขาว (ตามการ์ดูนญี่ปุ่น)
.........
ครับ...
จะช้าหรือเร็วไม่เป็นประมาณขอรับพี่นก..
จุดโฟกัสอยู่ที่ว่าเข้าใจมากน้อยเพียงใด
ช้าแต่ไม่เฉื่อย..สุภาษิตที่ว่า..
..ช้าๆได้พร้าเล่มงาม..ยังใช้ได้อยู่นะขอรับ..
ยินดีที่แวะมาเยี่ยมนะคะ ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันเป็นอย่างยิ่งค่ะ
การเรียนรู้ จะต้องดูที่ "ผลลัพธ์" คือการเปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรม
สิ่งที่ต้องตรวจสอบติดตามตัวเองอยู่เสมอคือ
ความเปลี่ยนแปลงหลังการเรียนรู้ในแต่ละขณะทั้งด้านความคิดและพฤติกรรม
ขอบคุณอย่างยิ่งค่ะคนไม่มีราก
ผมหัวช้าครับ แถมสระผมช้าด้วยครับ เกี่ยวกันมั้ยหนอ อิอิ
ยังไม่มีใครหัวเร็วมาบอกเทคนิคเลยค่ะ
เพราะฉนั้นการเรียนรู้ของเรายังต้องดำเนินต่อไปช้าๆ
เหมือนที่คุณสงครามเรียนรู้ที่จะเรียกพยาบาลนั่นแหละค่ะ
ตอนนี้ พยาบาลกับแม่ชีมีเครื่องแบบสีเดียวกัน
และต้องใช้วิชาเดียวกันในการเรียนรู้สู่การเยียวยาทั้งตนเองและผู้อื่นค่ะ
สาธุสำหรับคำอุปมาเจ้าค่ะ
....ธรรมะ มีจุดโฟกัสในแต่ละบท....
ถ้าสระผมเองช้า....ต้องไปให้คนอื่นสระให้ค่ะจะได้เร็วๆ
ดาวก็เรียนอ่านหนังสือช้าค่ะพี่นก...พอดีว่าหัวช้าอ่ะ ต้องค่อยๆ อ่าน ค่อยๆ ทำความเข้าใจ
ถ้าอาเจ้รู้เทคนิคเรียนเร็วเมื่อไหร่ อย่าลืมนำมาแบ่งปันหนูด้วยนะ
>_<
เรียนช้าเหมือนกันค่ะ
บางบท อ่านสองสามรอบถึงเข้าใจ
บางบท อ่านแล้วไม่เข้าใจ ทิ้งไปสองสามเดือน ค่อยกลับมาอ่านใหม่
หรือ ปฏิบัติแล้วพบ
กลับมาอ่านอีกที ถึงจะเข้าใจค่ะ
อนุโมทนากับการปฏิบัติด้วยนะคะ
เท่าที่ดูไม่เคยเห็นอ่านหนังสือช้าน้าดาวฟ้าน่ะ
แต่ถ้ารู้เทคนิคดีๆเมื่อไหร่จะบอกหนูเป็นคนแรกเลยหละ
ตัวนกเองก็มีอาการตามที่คุณณัฐรดาบอกเล่าจริงๆเลยล่ะค่ะ
อ่านแล้วไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่อง ต้องพิจารณาซ้ำๆ หลายครั้ง
ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจในการปฏิบัตินะคะ
บทเรียนชีวิตตอนนี้ มีเรื่องสำคัญต้องข้ามผ่าน กำลังใจมาทันเวลาค่ะ
ยินดีที่น้องนกแวะมาแล้วได้ประเด็นกลับไปด้วย (น้องนกเป็นคนชอบทำความดี ต้องมีประเด็นดีๆกลับไปพาคนอื่นทำอีกแน่ๆเลย ชาวพะโต๊ะงานเข้าอีกแล้วแน่นอน อิ...อิ)
ผมก็เรียนช้าเหมือนกันครับ ทั้งทางโลกและทางธรรม...
กลับจากเขาเจ็ดยอดแล้วเหรอคะ
คนเรียนช้าอย่างท่านหนานเขียนบันทึกได้สนุกชวนติดตามมากๆ
มีหลายคนอยากเรียนช้าอย่างท่านหนานเหมือนกันนะคะเนี่ย
แบบที่มีความสามารถอันหลากหลายและเป็นผู้ชายน่ารัก...น่ะ.น้า
ช้าเร็วอยู่ที่สติ...คิดถึงจึงมาหา
ส่งใจไปสุดขอบฟ้า.........สรวงสวรรค์นั้นคือเธอ
แวะมาร่วมไว้อาลัยอีกครั้งนะครับ...