ตุลาคม ปี พ.ศ. 2544 ทีมนักวิจัยจากเวลล์คัมทรัสท์อ็อกซ์ฟอร์ดสหราชอาณาจักร เผยแพร่งานวิจัยการค้นพบยีนที่เกี่ยวข้องความผิดปกติของภาษาและการพูดในผู้ป่วยจากการศึกษาในผู้ป่วยสามรุ่น (Nature 413, 519-523) ยีนนั้นก็คือ ยีนที่เป็นแฟคเตอร์การลอกรหัสที่มีโดเมนลักษณะส้อม (forkhead-domain gene) ซึ่งพันคำเคยเขียนบันทึกไว้ในบลอกนี้ (น่าจะเกี่ยวกับอายุยืน ซึ่งเป็นสมาชิกในกลุ่มเดียวกัน) สำหรับยีนที่เกี่ยวกับภาษาและความสามารถในการพูดนี้ชื่อ FOXP2

ขณะที่ยีนนี้ก็พบในลิงแชมแปนซีแต่ลิงพูดไม่ได้ เมื่อวิเคราะห์ลำดับกรดอะมิโนเปรียบเทียบก็พบว่าในคนโปรตีนจากยีนนี้มีกรดอะมิโนในที่แตกจากจากของลิงนี้ไป2 ตำแหน่ง ก็เกิดความสนใจว่า ความแตกต่างที่สองตำแหน่งนี้หรือไม่ที่ทำให้คนมีความสามารถทางภาษาและการพูดมากกว่าลิงชิมแปนซี ทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา พบว่ายีนฟ็อคซ์พี2ของคนสามารถทำให้เกิดการแสดงออกของยีนต่างๆในเซลล์สมองคน(ในจานเพาะเลี้ยง)ได้มากถึง 61 ยีนมากกว่ายีนเดียวกันที่นำมาจากลิงชิมแปนซีถึง 10 ยีน (คือถ้าใช้ยีนฟ็อคซ์พี2ของลิงจะทำให้เกิดการกระตุ้นการแสดงออกเพียง 51 ยีน) อันนี้เป็นการทดลองในจานเพาะเลี้ยงเซลล์สมอง ดังนั้นนักวิจัยต้องการยืนยันว่าความแตกต่างในความสามารถของยีนนี้เกิดในสมองของลิงและคนจริงๆด้วย และผลวิจัยก็พบว่าเป็นเช่นนั้นคือยีนนี้ของคนทำให้เกิดการแสดงออกของยีนอื่นๆได้มากกว่า

ผลการวิจัยได้ให้ข้อมูลเพิ่มเติม แต่ว่าจะมียีนอื่นอีกหรือไม่ที่มีส่วนร่วม และต้องศึกษาต่อว่ายีนที่แสดงออกเนื่องจากยีนเหล่านี้อยู่ที่ส่วนใดของสมองบ้างและยีนนี้ทำงานมากในเซลล์สมองชนิดใด








http://www.nature.com/news/2009/091111/full/news.2009.1079.html