ตอนที่ทำวิทยานิพนธ์ เรื่อง แบบจำลองการจัดการศึกษาทางไกลทางอิเล็กทรอนิกส์สำหรับมหาวิทยาลัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนืออยู่นั้น ผมพยายามศึกษาค้นคว้าหาภูมิปัญญาปฏิบัติของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อนำมาใช้ประกอบการจัดทำแบบจำลองฯ จนทำให้เดินมาพบเส้นทางธรรมของ "สายพระป่า"
โดยธรรมชาติของเทคโนโลยีสารสนเทศนั้นมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้โลกแคบลง การไหลบ่าโถมกระหน่ำของวัฒนธรรมข้ามชาติเป็นไปอย่างรวดเร็ว แนวความคิด One World เริ่มจะกลายเป็นจริง ความก้าวหน้าของ ICT อย่างก้าวกระโดดนั้นเป็นการพัฒนาการด้านปริมาณเป็นหลัก คล้าย ๆ กับในยุคสร้างโลกด้วยความรู้เท่าไม่ถึงกาลนั้น เราจะตัดป่าไม้เพื่อสร้างป่าคอนกรีต เราจะส่งเสริมให้คนบริโภคเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจทำนองนั้น เป็นต้น
ผม ปิ๊งแว็บ! เห็นว่า ภูมิปัญญาปฏิบัตของพระสายป่าในร้อยปีที่ผ่านมานั้น เป็นเสมือน Best Practicse ภูมิปัญญาปฏิบัติตามพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ที่มนุษย์ทั่วโลกควรได้เรียนรู้ ผมไม่รอช้าที่บูรณาการ "พุทธธรรม" เข้าสู่โลกไซเบอร์ เพื่อพัฒนาด้านคุณภาพให้กับโลกไซเบอร์ ผ่านงานวิจัยของผม...
ก้าวแรกของการเดินตามรอยช้างของคนดิบนั้น เป็นไปเพื่อการจัดการความรู้พระสายป่า ภูมิปัญญาปฏิบัติอีสาน เพื่อการวิจัย ก้าวต่อก้าว วันต่อวัน จากพระอาจารย์องค์นั้น สู่พระอาจารย์องค์นี้ ก่อเกิดเป็น "ธรรมสัญญา"
จาก ธรรมสัญญา ค่อย ๆ ก้าว ค่อย ๆ เดินตามรอยช้างไปสู่เส้นทางแห่งการปฏิบัติ วันละนิด วันละหน่อย ค่อย ๆ ฝึก ค่อย ๆ ฝน ตามรู้กาย ตามรู้ใจ พบว่า เป็นเส้นทางที่ดีที่สุดเกินกว่าจะบรรยายด้วยคำพูดใด ๆ
ถึงแม้วันนี้ยังไปไม่ถึงไหน ยังไม่บรรลุอะไรเลยก็ตาม แต่เมื่อเทียบกับวันแรกที่ก้าวเดินนั้นห่างไกลและแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน...
สุดยอดมหาพระอริยะสงฆ์แห่งประเทศ....ข้าพเจ้าขออภิวาทกรราบไหว้ด้วยชีวิต
วันนั้นตะวันตกดิน สลับสี ดูแปลกตาดีครับ