เมื่ออายุจะครบ 40 มานั่งคิดดูว่าเราเองก็ผ่านชีวิตมาพอควร เรียนจบก็ระดับหนึ่ง หน้าที่การงานก็มั่นคง ผ่านช่วงหวือหวามาแล้ว ลูกเต้าก็อยู่ตัว เริ่มโต ห่างมือไปเรื่อยๆ เลยคิดอยากทำประโยชน์ให้คนอื่นบ้าง ด้วยความที่ตอนเรียนที่คณะฯ รุ่นนั้นรักใคร่สนิทสนมกันดี มีความหลังร่วมกันมากมาย คบกันมาจนถึงปัจจุบัน ตอนนี้เจอกันบ่อยๆ ตามงานประชุม อบรม สัมมนา หรือเราส่งนักศึกษาไปฝึกงานโรงพยาบาลเพื่อน เป็นต้น เลยมาคิดกันว่าเราน่าจะทำประโยชน์ต่อคณะได้บ้าง เลยชวนเพื่อนๆ มาช่วยกันบริจาคเป็นทุนการศึกษาให้กับรุ่นปัจจุบัน โดยวิธีการคือ เรารวบรวม mail ของเพื่อนในรุ่น อันนี้ไม่ได้เยอะหรอคะ ได้มาประมาณ 1 ใน 3 เพราะบางคนไม่ได้ใช้เป็นประจำ ก็ไม่ได้เปิดเลย แต่ไม่เป็นไร พอรวบรวมได้เราก็เขียนโครงการเสนอเพื่อโดยใช้หลักการและเหตุผลดังข้างบน เพื่อนก็ตอบรับมาอย่างกึกก้อง เห็นดีเห็นงามด้วย เอา เอา พอเสียงตอบรับมีแนวโน้มไปทางบวก เราก็รีบไปเปิดบัญชีกับเพื่อนในรุ่นอีกสองคน เป็นกรรมการร่วมกัน แจ้งหมายเลขบัญชีให้เพื่อนโอนเงินเข้า คนไหนติดต่อทาง mail ไม่ได้ก็ส่งเป็น letter ไป ได้กลับมาบ้างรายสองราย เราก็ทวงเป็นระยะๆ เพราะรู้ว่าช่วงไหนคณะจะมอบทุน บางคนที่ไม่สะดวกก็โทรมาบอกรอบนี้ต้องซ่อมรถ บางคนเดินทางบ่อยไม่่มีเวลา บางคนยุ่งมากๆ เราก็ไม่เป็นไร ตามสะดวก รอบนี้ไม่ทันรอรอบหน้าก็แล้วกัน เลยได้เงินมาก้อนหนึ่ง ให้นักศึกษาได้สามคน อิ่มเอมใจกันไป ส่วนเพื่อนได้เกียรติบัตรตอบแทนไป ตอนนี้กำลังมีปัญหา เพราะเพื่อนที่ตกรอบคราวที่แล้วกำลังมาคะยั้นคะยอให้ระดมทุนอีกรอบ เราก็เล่นตัว- ตอบไปว่า ไม่อยากรบกวนเพื่อน แต่จริงๆ ในใจกำลังคิดว่า จะพูดยังงัยดีน้อถึงจะระดมทุนได้อีกโดยที่ไม่เป็นการรบกวนเพื่อน ตอนนี้คิดว่าได้คำตอบแล้วคะ
หน้าตาสดใส ทั้งผู้ให้และผู้รับ!!!!!
