หลวงปู่บุดดา ถาวโร
จัดว่าเป็น “รัตตัญญู”
คือ เป็นผู้เก่าแก่และมีประสบการณ์มากรูปหนึ่ง
ของคณะสงฆ์ไทย...
ด้วยท่านมีอายุยืนยาน ถึง ๑๐๑ ปี
ก่อนจะมรณภาพ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๗
แม้หลวงปู่บุดดาจะไม่ได้เล่าเรียนในทางปริยัติมาก
แต่ความที่ท่านเชี่ยวชาญในการปฏิบัติ
จึงมีความสามารถในการสอนธรรมชนิดที่สื่อตรงถึงใจ
มีคราวหนึ่ง...ท่านได้รับนิมนต์ให้ไปเทศน์
คู่กับท่านเจ้าคุณรูปหนึ่ง
ซึ่งเป็นเปรียญธรรม ๙ ประโยค
ท่านเจ้าคุณรูปนั้นคงเห็นหลวงปู่เป็นพระบ้านนอก
จึงอยากลองภูมิหลวงปู่
ได้ถามหลวงปู่ว่า...จะเทศน์เรื่องอะไร..?
หลวงปู่ตอบว่าง... “เรื่องตัวโกรธ กิเลสตัณหา”...
ท่านเจ้าคุณซักต่อว่า... “ตัวโกรธเป็นอย่างไร”...
หลวงปู่ตอบสั้น ๆ ว่า... “ส้นตีนไงล่ะ”...
เท่านั้นเอง..ท่านเจ้าคุณก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง
ไม่ยอมเทศน์กับหลวงปู่
วันนั้น..หลวงปู่จึงต้องขึ้นเทศน์องค์เดียว..
เมื่อเทศน์จบแล้ว....
ท่านก็ไปขอขมาท่านเจ้าคุณองค์นั้น..
พร้อมกับอธิบายว่า...
“ตัวโกรธมันเป็นอย่างนี้เองนะ..มันหน้าแดง ๆ นี้แหละ..”
หลวงปู่ท่านแนะนำว่า...
วิธีการเอาชนะความโกรธของท่าน..
เมื่อเวลาท่านโกรธ..
ท่านพยายามเอาชนะความโกรธด้วยการกราบ
เพราะ...ตัวโกรธกลัวการกราบ...
ท่านว่า..เวลาท่านโกรธ ๑ ครั้ง ท่านก็ลุกขึ้นกราบพระ ๓ ครั้ง
โกรธ ๒ ครั้ง ก็กราบพระ ๖ ครั้ง โกรธ ๑๐๐ ครั้ง ก็กราบ ๓๐๐ ครั้ง
ก็ขอเชิญทุกท่าน..
ลองนำวิธีดับความโกรธของท่านไปใช้ดู...
ได้ผลอย่างไร..ก็ช่วยบอกต่อ ๆ กัน..
ผู้เขียนก็เห็นว่า..ดี..ทดลองใช้แล้วก็เห็นผลจริงดังท่านแนะนำ
..............................................................................
ขอบคุณข้อมูลจาก Forward mail..
ขอบคุณภาพ จากอินเทอร์เน็ต
|
สำหรับผม ต้องมองตัวโกรธของตัวเราเอง ให้เห็นก่อนครับ
หลายครั้ง ที่ไม่ทันมอง เจ้าตัวโกรธ มันก็พาเราไปเตลิดเปิดเปิง
แวะมาดูตัวโกรธครับ
การระงั
หลวงปู่ท่านตอบโดนใจวัยรุ่นจริงๆครับ และจะนำเทคนิคการเอาชนะความโกรธไปทดลองปรับใช้ดูครับ
สวัสดีค่ะ อ่านแล้วก็ลุ้นๆ เรื่องจะออกมายังไง
แต่ตกใจกับคำตอบของพระอาจารย์มากค่ะ
ธรรมะของพระสายวัดป่า มักจะง่ายๆลึกซึ้ง ทำให้เห็น
ดั่งเช่นหลวงปู่ชา...
ดิฉันก็มักโกรธค่ะ...คงต้องคิดถึงคำว่า ส้นตีนของอาจารย์แล้วหล่ะ
พยายามอยู่นะที่จะไม่โกรธ เลยนอนมากๆเกี่ยวเปล่านี่คุณโยม คิดเล่นๆเวลานอนนี่มันไม่โกรธและก็ไม่รักด้วย ได้ไหม ได้ไหม
หลายครั้ง ที่ไม่ทันมอง เจ้าตัวโกรธ มันก็พาเราไปเตลิดเปิดเปิง
อย่าเผลอนะคะ....เดี๋ยวมันจะมา...."
บางครั้งเผลอโกรธ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
แต่ดีค่ะที่พยายาม ตามอารมณ์ของตัว
สวัสดีค่ะ
เห็นภาพเลยค่ะ ว่าตัวโกรธหน้าตาเป็นอย่างไร
ขอบคุณนะคะที่นำมาเล่าสู่กัน
และจะนำเทคนิคการเอาชนะความโกรธไปทดลองปรับใช้ดูครับ
พยายามอยู่นะที่จะไม่โกรธ เลยนอนมากๆเกี่ยวเปล่านี่คุณโยม
คิดเล่นๆ เวลานอนนี่มันไม่โกรธและก็ไม่รักด้วย ได้ไหม ได้ไหม
หากต้องการหนีความโกรธด้วยการนอน คงระงับดับต้นเหตุไม่ได้เจ้าค่ะ
เกรงว่าจะเสียเวลานอนเปล่า ๆ ค่ะ สู้เอาชนะความโกรธด้วยการเจริญเมตตา
น่าจะแก้ปัญหาได้ดีกว่าค่ะ...
หากไม่ถูกใจโปรดเมตตาชี้แนะค่ะ
ความเจริญค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
แต่ละคนมี..เทคนิคบริหารความโกรธ..ที่ไม่เหมือนกันแต่ให้ผลลัพธ์ที่ค่อนข้างเหมือนกันคือ..สุขได้เมื่อให้อภัยค่ะ
แวะมาดูตัวโกรธค่ะ คำตอบของหลวงปู่
มองเห็นภาพชัดเจนดีแท้ ไม่กล้าโกรธแล้วล่ะ
สวัสดีค่ะ...คุณธรรมทิพย์
วิธีดับความโกรธนี้ดีจังนะคะ
ขอบคุณมากค่ะกับสาระธรรมดีดี
"โกรธกลัวกราบเป็นธรรมนำสู่คิด
เพราะตัวจิตไม่ว่างจึงสร้างโกรธ
โกรธคือโง่ โมโหคือบ้พระท่านโปรด
ละพิโรจน์ ละบ้ามุ่งหาธรรม
เวลาโกรธให้คิดถึงคำหลวงปู่นะคะ....