วันนี้ฟังเพลงของเติ้งลี่จวิน หรือ เทเรซ่า เติ้ง Good bye My love และผมฟังภาษาจีนหรือญี่ปุ่นไม่ออก บอกไม่ได้ และผมชอบฟังเสียงนกร้อง น้ำไหล ไก่ขัน ลมพัดกอไผ่ แม้แต่ความเงียบ ผมฟังมันไม่ออกแต่ก็ชอบฟัง ฟังเพราะมันเพราะ ผมฟังเพราะ เพราะรู้สึกว่ามันงดงามอยู่ในหัวใจ
บางสิ่ง ในเพลง บรรเลงไว้
บอกให้ โลกรู้ ถึงบางสิ่ง
ว่าความดี ความงาม และความจริง
ยิ่งยง จีรัง นิรันดร์
คู่ขนาน กับโลก ที่เราอยู่
รับรู้ ถึงโลก ในความฝัน
เหมือนว่า เป็นโลก เดียวกัน
โลกฉัน โลกเธอ โลกเรา
What so funny about peace love and understanding
คิดถึง เธอจัง วันอย่างนี้
วันที่ เขาเรียก ว่าอย่างเหงา
อาจมี ไห้หา และแสนเศร้า
แต่เงา แห่งฝัน ณ นั่นจริง
จึงเป็นดั่ง บทเพลง บรรเลงไว้
บางสิ่งให้ เข้าใจ ในทุกสิ่ง
เพื่อบางสิ่ง ได้มี ที่พักพิง
ในท่ามกลาง ความนิ่ง พบหัวใจ
ฝากความคิดถึงมาด้วยความนับถือ
ไม่ว่าอย่างไร เราก็รู้จักกันมานานแล้ว หวานปานน้ำผึ้งจริง ๆ
6 พฤศจิกายน 52 วันที่ยังคิดไม่ออกบอกไม่ได้ว่าจะมีวันข้างหน้าอีกกี่วัน
