สวัสดีค่ะ วันนี้ยังคงต่อกันที่คำภาษาต่างประเทศในภาษาไทยเหมือนเดิมนะคะ
วันนี้จะนำคำที่มาจากภาษาชวา - มาลายู มาให้รู้จักกันค่ะ
 
๑.       ภาษา  ชวา -  มาลายู
 
กง
กรง
กริช
กระจง (สัตว์ป่าคล้ายกวางตัวเล็ก ไม่มีเขา)
กระจิริด
กระจูด (ชื่อพืช)
กระดังงา
กระทง
กะพง
กระยาหงัน
กะบะ
กะละปังหา
กะลาสี
กะหรี่ (ชื่อแกง)
กาหยู
กาหลา
กำยาน
กิดาหยัน
กุญแจ
โกดัง
กอและ , โกและ (เรือประมง)
เงาะ
จำปาดะ
เจียระไน
ฆ้อง
ซ่าหริ่ม
เซปัก (ตะกร้อ)
ตลับ
ตะเบ๊ะ
ตำรา
ทุเรียน
น้อยหน่า
ประทัด
ปะการัง
ปาเต๊ะ
มะเร็ง
มังคุด
รองเง็ง
ลองกอง
ละมุด
ละไม (มะไฟ)
ลางสาด
สละ
สลาตัน
สลัด (โจรปล้นเรือ)
สะกด
สาคู
สังขยา
โสร่ง
หลุมพี (ระกำ)
อุบะ
อำพัน
 
ภาษาชวาในวรรณคดีเรื่อง อิเหนา
กระยาหงัน
กระระตะ
กั้นหยั่น
กิดาหยัน
กุหนุง
ดะหมัง(เสนา)
ดาหงัน (สงคราม)
ดาหลัง
แดหวา
ตำมะหงง
ตุนาหงัน
ติกาหรัง (เรือนแก้ว)
นากาสาหรี (ดอกสารภี)
โนรี (นกแก้ว)
แบหลา
บุหลัน
ปันจุเหร็จ
ปั้นเหน่ง
ประเสปัน
ปะตาปา
ปะตาระกาหลา
ปาเตะ
ยิหวา (ดวงใจ)
ระเด่น
ระตู (เจ้าเมืองน้อย)
ละกูมะนิส (คนที่รัก)
ละงิด (ฟ้า)
สะกะระ (ดอกไม้)
สะตาระกาหรา (ดอกกรรณิการ์)
สะตาหมัน (สวน)
สังคาตี (พ่อ)
สาหรี (งาม , น่ารัก)
อสัญหยา
อสัญแดหวา
อะหนะ
อิเหนา (ชายหนุ่ม)
แอหนัง (นางชี)