ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่เกินบรรยายจริงๆนะค่ะ

สายใยรัก

  •           แม่เป็นผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่  ทุกลมหายใจของท่านเป็นกำลังใจที่เสริมส่งให้ลูกมีก้าวย่างที่มั่นคงและอบอุ่นถ่ายทอด   ประสบการณ์การอ่านเรื่องแปลที่อ่านทีไรน้ำตาไหลทุกทีลองมาอ่านเรื่องสั้นๆ ที่มีคุณค่ากับหัวใจของลูกๆ ทุกดวง

  •           แม่ฉันชื่อฮาเซล  ตอนฉันอายุ 4 ขวบ  ฉันรู้สึกว่าแม่คือเพื่อนของฉัน  ฉันยังจำภาพของแม่ได้ว่าแม่นั่งปอกมันฝรั่ง   ส่วนฉันสวมเสื้อโค้ชดาราภาพยนตร์ของแม่   ซึ่งคอเสื้อทำจากขนสัตว์แท้ๆ ใส่รองเท้าส้นสูง    สวมหมวกกำมะหยี่สีแดงสวยงาม  และฉันก็เดินลากเท้าเข้าไปในครัวอย่างสง่างาม   แล้วตะโกนอย่างสนุกสนานร่าเริงว่า  “  แม่ค่ะดูหนูสิ  หนูคือ  ฮาเซล  ผู้น่ารัก ” แม่เงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มด้วยน้ำตา   ฉันรู้ทันทีว่าฉันคงน่ารักอย่างไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว

  •           ตอนฉันอายุ 9 ขวบ ในบางครั้งแม่ยังเป็นเหมือนนางฟ้าที่คอยช่วยเหลือหยิบยื่น สิ่งต่างๆ  ให้ฉัน  โอ้โห ! แม่น่ารักมากเลยค่ะ หนูชอบ  ขอบคุณ  ขอบคุณ ขอบคุณค่ะ ฉันตะโกนแลวก็หมุนชุดงานเลี้ยงชุดใหม่ไปมา   ชุดมีเสียงดังกรอบแกรมสีกันไปสีกันมา ฉันลูบผ้าซาตินสีพีชนุ่มๆ แล้วเงยหน้ามองแม่ยิ้มให้ฉัน

  •           ตอนฉันอายุ 17 ปี   บ่อยครั้งที่แม่เหมือนเป็นศัตรูของฉัน  “หนูดีใจที่หนูได้เข้าวิทยาลัย  ในปีหน้าแล้วไม่ต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไป ”  ฉันขึ้นเสียงใส่แม่“ ถ้าลูกยังคิดอย่างนี้ต่อไป ”  แม่พูดด้วยความผิดหวัง “ แม่ก็ยินดีด้วย ”  มันทำให้ฉันรู้สึกตกใจและเจ็บปวดกับท่าทางของแม่  ฉันโมโหแม่และหุนหันออกจากห้องแล้วพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา

  •           ตอนฉันอายุ 21 ปี แม่คือผู้ให้กำลังใจที่ยิ่งใหญ่ของฉัน “หนูทำได้ หนูทำได้แล้วค่ะแม่   หนูทำได้เกรดเอ   วิชาศาสตราจารย์คิง  ”  ฉันตะโกนเสียงดังกระโดดโลดเต้น แกว่งใบรายงานผลเข้าไปในครัวอย่างมีความสุข   แม่บอกฉันว่าแม่ภูมิใจในตัวฉันแล้วฉันและแม่ก็กระโดดโลดเต้นดีใจกับความสำเร็จของฉันไปรอบๆห้องครัว

  •           ฉันพยายามอ่านเที่ยวบินที่ 405 ที่พร้อมจะบินไป เกรท ฟอล  บนอินเตอร์เนต   คอมในสนามบินเมื่อย้อนไปดูวันเก่าๆ ตอนนั้นฉันต้องจากแม่ไปที่ไหนสักแห่ง  แม่ก็จะร้องไห้

  •           แต่ตอนนี้แม่กลับเป็นฝ่ายจากไปบ้าง   และฉันเป็นฝ่ายร้องไห้บ้าง   ฉันมองแม่และ  ทำบางสิ่งบางอย่างที่ฉันไม่เคยทำตั้งแต่ฉันอายุ  4  ขวบ ฉันจับมือแม่แล้วพูดว่า

  • “ แม่อย่าไปได้ไหม ”  แม่จับแก้มฉันแล้วพูดว่า “แต่ลูกรัก  แม่ซื้อตั๋วแล้วนี่จ๊ะ”  ฉันกอดแม่ไว้แน่นแล้วพูดว่า  “หนูจะไม่ยอมให้แม่ไป    ถ้าแม่สัญญาว่าจะกลับมาหาหนูตอนคริสต์มาส”  แม่ตอบด้วยลมหายใจสุดท้ายว่า  “ จ๊ะลูกแม่จะกลับมา ”

            ขณะนี้ฉันอายุ 37 ปี ฉันรู้แล้วว่าแม่คือเพื่อนของฉันจากนี้และตลอดไป

ขอขอบคุณข้อมูลดีๆ จาก

แปลจากเรื่อง ธรู เดอะ เยียร์ โดย แนนซี่ ริชาร์ด-กิลฟอร์ด

แปลโดย นางสาวยุวดี  แก่นเฉลียว

                นางสาวบุญมา  ชุษณะวัคคีย์

 เรื่องนี้อ่านทีไรเสียน้ำตาทุกทีสินะเพราะแม่นั้นพูดกับลูกเหมือนไม่ได้จากกัน

เพียงแต่ไปเที่ยวเดี๋ยวก็กลับมาแต่ก็เศร้าอยู่ดี

อย่ารอเวลานั้นเวลานี้นะค่ะคุณสามารถทำอะไรให้แม่ได้ทำซะนะค่ะ 

เพราะท่านจะอยู่กับเราอีกไม่นานอย่าให้ต้องมานั่งเสียใจว่าทำไมเราไม่อยู่กับท่าน 

เพราะเราไม่รู้ว่าท่านจะจากเราไปเมื่อไหร่ตอนไหน

....ความรักของแม่เบาบางดุจขนนก…

...แต่หนักแน่นดังภูผา...

วันนี้คุณแสดงความรักต่อแม่แล้วรึยังค่ะ

รีบทำนะค่ะจะได้ไม่เสียใจถ้าไม่มีท่านแล้ว

ขอบคุณเพลง ก่อนไม่มีแม่ให้กอด ของคุณ ปาน ธนพร มากๆ ค่ะ