เมื่อวานเป็นวันที่ โรงเรียนสุนทรภู่พิทยา ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ใน หมู่ 5 บ้านไล่(ยุง) ของพวกเรา จัดงานพิธีเปิดกีฬาสี "สุนทรภู่เกมส์ 2009" จึงเป็นโอกาสดี ที่พวกเราจะได้เข้าไปร่วมในขบวนพาเหรด เพื่อรณรงค์ให้ประชาชนตระหนักถึงความสำคัญของโรค ชิคุนกุนยา อีกทาง นอกเหนือจากกิจกรรมที่พวกเราได้จัดกันไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเสียงตามสาย ปั่นจักรยาน "ต้านภัย ชิคุนกุนยา" หรืองานมหกรรม "ต้านภัย..ชิคุนกุนยา" ในครั้งนี้ ให้นักเรียนในโรงเรียน มีส่วนร่วมรณรงค์กับพวกเราด้วย ซึ่งพวกเราคิดว่า เป็นการดี ที่จะให้คนในชุมชน มีส่วนร่วม น่าจะสร้างความตระหนักได้มากยิ่งขึ้น นอกจากการเดินพาเหรดของเด็กๆ แล้ว พวกเรายังได้รับความกรุณาจากคณาจารย์ในโรงเรียน ไปประชาสัมพันธ์โครงการงานของพวกเราในงานพิธีเปิดอีกด้วย ขอบคุณอาจารย์ทุกๆคนนะคะ ^ ^ (คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อทุกๆฝ่ายมากเลยค่ะ) แต่แผนการต่อไปในโครงการของพวกเราสำหรับการวางระบบและการประชาสัมพันธ์ในโรงเรียน ก็คือ ในวันจันทร์นี้ ซึ่งเป็นวันเปิดเรียนของพวกน้องๆนักเรียน เราได้รับอนุญาติให้ไปพูดให้ความรู้เรื่องโรคชิคุนกุนยา หน้าเสาธง และมีแผนการไปวางระบบการป้องกันโรค (คุยกับคุณครูอนามัยประจำโรงเรียนค่ะ) รวมถึงแผนการดำเนินโครงการป้องกันอื่นๆต่อ ซึ่งพวกเรามีนัดไปคุย ทำความเข้าใจ ส่งต่อการดำเนินงานให้กับคณะกรรมการนักเรียนต่อไปค่ะ ^ ^ คิดว่า การวางระบบส่งต่องานในโรงเรียน ก็เป็นรูปเป็นร่างพอสมควรเลยทีเดียวค่ะ
หลังจากไปจัดขบวนพาเหรดที่หน้าอนุสาวรีย์สุนทรภู่ให้กับน้องๆ เสร็จเรียบร้อย พวกเราก็มารอชมขบวนกันที่หน้าบ้านค่ะ
พวกเราได้เข้าโรงเรียนไปร่วมชมและร่วมประชาสัมพันธ์โครงการของพวกเราด้วยค่ะ
อาจารย์และน้องๆทุกๆคน ก็ให้การต้อนรับและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี น่ารักมากๆเลยค่ะ
สวัสดีครับหมอ ผู้ช่วยเหลือคนไข้ ติดตามแบบเกาะติดทุกตอนครับ
ยินดีร่วมแลกเปลี่ยนประเด็นชุมชนครับ
เกาะติด ความคืบหน้า ^_^
เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยม
ในแง่มุมของการผสานงามเข้าไปในทุกกิจกรรมของชุมชน
แน่จริงเอากระทงชิคุณกุนย่ามาลอยให้ดูดิ
...เกาะติดด้วยคน...
ตอนนี้ สถานีเวชศาสตร์ชุมชน บ้านไร่ ได้ทำภาระกิจเสร็จสิ้นแล้ว แต่ช่วงนี้สมาชิกของกลุ่มมีภาระกิจที่ต้องพิชิตอีกเรื่องคือ การสอบนั่นเอง จึงยังไม่ได้นำภาพประทับใจอีกมากมาย มาให้ร่วมชม หลังจากวันนี้สิ้นสุดลง(วันสอบ) ก็จะนำภาพมาให้ชมกันนะค่ะ
โปรดอดใจรออีก สักหน่อยนะค่ะ
ภาระกิจเสร็จสิ้นซะแล้ว
แต่ความประทับใจยังคงรู้สึกได้อยู่เลย
จะสอบตกอ๊ะป่าวไม่รู้ เพราะว่าอ่านหนังสือไป ใจลอยถึงบ้านไร่ไป เฮ้อออออ..... --"
เห็นที่จะแย่ซะแล้วนะเรา
................................................
กิจกรรมที่นอกเหนือจากการไล่ยุง
ช่วยทำ "ทาน" ในงานสมโพชกฐิน
ได้ทำครั้งแรกก็คราวนี้ เพื่อนๆ ทำกระดาษขาดไปหลายใบเลยทีเดียว
หลังทำ"ทาน" เสร็จก็มานั่งฟังธรรม กัน
วันลอยกระทง ทางวัดมีงานด้วย
เราก็มาช่วยงานกันอยู่ทุกส่วนของงานเลยทีเดียว
แฝงตัวกัน ดูกลมกลืนเลยทีเดียว
กลมกลืนขนาดเพื่อนๆ มะขามป้อมที่มาเที่ยวงาน เจอพวกเราก็ต้องตกใจ
นึกว่าเป็นคนในพื้นที่ ไม่นึกว่าเป็นเพื่อนๆกันเองงิ
ฝ่ายขายบัตรชิงโชค
ฝ่ายตัก นาวา
งานนี้มาลงชุมชนได้ทั้งประสบการณ์ ได้ของฝากกลับบ้านมากมาย
และที่ได้มาอย่างหนักอึ้งด้วยก็คือบุญ ค่ะ
การเดินทางจากบ้านไร่ สู่ บ้านพระปกเกล้า
รู้สึกเหมือนจากมานาน แต่ทำไมนะ ไม่รู้สึกคิดถึงบ้านเลย
คงเป็นเพราะที่ชุมชนหมู่5 บ้านไร่แห่งนี้ ทำให้เรารู้สึกเหมือนอยู่บ้านกันจริงๆ
ความเป็นห่วงเป็นใยและห่วงหาอาทรกัน ทำให้เราผูกพันกับที่นี่มากกว่าที่เราเคยคาดคิดไว้เสียอีก
คิดถึงมากๆ เลย แล้วหนูจะกลับไปอีกนะค่ะ
กลับบ้านพระปกเกล้าแล้ว= กลับสู่โลกความเป็นจริงของชีวิต(นิสิตแพทย์)
เยี่ยมจริงๆ ครับ
ยังมีต่อไหมเนี่ย
เมื่อเช้ามีคนมาบอกว่ามีรายงานรายใหม่ด้วยง่ะ
ติดตามตอนต่อไปอยู่จ๊ะ
ขอบคุณ พี่จันทร์ยิ้ม นะค่ะ สำหรับข่าวสาร
ขณะนี้ทางกลุ่มกำลังติดต่อ กับที่สถานีอนามัยอยู่ค่ะ
เห็นว่ามี 3 เคส
ติดต่อมาจากที่อื่นเคส หนึ่ง ซึ่งตอนนี้มีอาการหนักรักอยู่ที่รพ.แกลง
เคสที่สอง เป็นเด็ก
เคสที่สาม มีอาการต้องส่งสัยว่าเป็น
ตอนนี้ทางกลุ่มทราบข่าวคร่าวๆ เท่านี้ก่อนค่ะ
เมื่อได้ข้อมูลเพิ่มเติมอย่างไรจะมารายงานค่ะ
ตอนนี้ทางกลุ่มยังไม่มีกำหนดการที่แน่นอนนะค่ะ ว่าจะสืบสวนโรคกันเมื่อไร ค่ะ อิอิ ^.^!
ขอเล่าบ้างสิ
เมื่อคืนพาคุณลูกไปดูฝนดาวตกที่บ้านสวน
ตอนนี้แก็งเด็กเหลือคนเดียว
นอกนั้นเด็กเด็กวัยรุ่น(อิ อิ)
ตื่นมาตี4
เห็นดาวตกดวงนึงพาดไปทางเหนือ
ท้องฟ้าโปร่งเห็นดาวเต็มไปหมด น่าจะได้เห็นฝนดาวแน่ๆ
จึงปลุกเด็กๆมาดู
ปูเสื่อที่สนามหน้าบ้านนั่นแหละ
เอาผ้านวมห่ม
ถึงตี4ครึ่ง ช่วยกันนับได้ 17 ดวง
2 นาทีต่อดวง
ดวงเล็กกว่า ปี...(จำไม่ได้ ที่มีมากๆน่ะ)
ตอนหลัง ตกห่างขึ้น
เด็กๆ ไม่รู้ว่าแกล้ง เย้ หรือเปล่า
จึงตั้งกติกาว่า
จะนับต่อเมื่อเห็น 2 คนขึ้นไป
ถึงตี 5ได้ 25ดวง น้ำค้างแรง ผ้านวมกับเสื่อชื้นจนเกือบเปียก
ยุงกวนนิดหน่อย
กลัวชิคุนกุนยาเหมือนกัน
ชวนเด็กๆกลับไปนอน เพราะเช้าต้องไปโรงเรียนอีก
อิ่มตา ราคา 0 บาทจ้า
เพิ่งได้อ่านเรื่องเล่าการดูดาวตกค่ะ
ตอนหัวค่ำ เพื่อนๆก็บอกว่ามีดาวตกคืนนี้น้า
แบบว่า ตอนตี 4
- -"
วันนั้นกว่าจะได้นอนก็จะตีหนึ่งแล้วค่ะ ก็เลยต้องรอดูรอบใหม่ไปอีก 30 ปีเลย \\-8-//
รู้สึกได้ว่าวงจรชีวิตเดิมๆเริ่มกลับมาอีกครั้ง 555
กิจกรรมครอบครัวคุณจันทร์ยิ้มน่ารักมากๆเลยค่ะ
ยังไงก็รักษาสุขภาพกันทั้งแก๊งค์เด็ก และเด็กๆวัยรุ่น เลยนะคะ ^^
เพิ่งรู้น่ะ
ว่า รร ผม ก็มีดี