บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท
"เพื่อน" มิวสิควีดีโอเพลงประกอบภาพยนตร์

            ถึงตอนนี้ฉันอายุเลยมามากแล้ว ก็ไม่ทราบว่าอนาคตจะต้องไปถึงไหน และจะต้องเจอเพื่อนอีกกี่คน แต่ที่แน่ใจคือ ชีวิตนี้ได้รู้จักเพื่อนหลายคน นับว่าโชคดีมากแล้ว             

            เราได้พบรสชาติเปรี้ยวหวานขมเผ็ดแห่งชีวิตมายาวนาน ทิ้งรอยเท้าบนเส้นทางชีวิตไว้มากมาย ดีใจที่ได้พบผู้คนและรู้จักคุณ ได้กำไรไม่มากไม่น้อย อย่างน้อยได้รื้อฟื้นกาลเวลาที่ผ่านมา อีกอีกอย่างหนึ่ง คือรำลึกถึงภาพตรึงใจในอดีต

           มีผู้รู้ได้กล่าวไว้ว่า มีมิตรอยู่ 6 คนที่เราท่านควรถนอมไว้ชั่วชีวิต

           หนึ่ง เพื่อนที่รู้ใจและห่วงใยคุณ

           สอง เพื่อนที่ใช้ลีลาชีวิตคล้ายกับคุณ

           สาม เพื่อนที่มีกลเม็ดแยบคายสมเป็นลูกพี่

           สี่ เพื่อนที่คอยฉุดช่วยเหลือและเตือนใจด้านการงาน

           ห้า เพื่อนที่มีลูกเล่นร้อยแปดพันเก้า

           หก เพื่อนที่มากประสบการณ์ แก่กว่า คุณ 10 ปีขึ้นไป

          คนเราพบกันในกาลเทศะที่ต่างกัน บางครั้ง คุณจะพบว่า คนที่คุณไม่สบอารมณ์ในตอนแรก ต่อมากลับกลายเป็นเพื่อนดี เพราะคุณเห็นจุดเด่นของเขา บางครั้ง คุณไม่คิดจะรู้จักคนๆนั้นเลย เพราะรู้สึกไม่น่าสนใจ ต่อมากลับกลายเป็นว่า คน ๆนั้นคือประเภทที่ใช่สำหรับคุณ

          บางครั้ง คุณชอบเอามากๆ กับคนๆหนึ่งทั้งๆที่รู้แก่ใจว่า ไม่อาจอยู่ร่วมกับเขาได้ คนที่ชอบคุณ คุณกลับไม่ชอบเขา คนที่คุณไม่รัก กลับรักคุณสุดหัวใจ

         โจทย์ซับซ้อนแบบนี้ตามติดเราครั้งแล้วครั้งเล่า แก้ไม่ออกไขไม่สิ้น กล่าวกันว่า รักใครคนหนึ่งในเวลาที่เหมาะ สม ถือเป็นความสุข พบใครคนหนึ่งผิดกาลเทศะ ถือเป็นความทุกข์

         บางคนพบครั้งแรกก็รู้สึกสนิทชิดชอบ บางคนคุยยังไงก็ไม่ถูกคอ เหมือนนั่งรถเมล์ ขึ้นป้ายนี้เดี๋ยวก็ลงป้ายนั้น ทุกเหตุการณ์มีตัวแปรที่ไม่อาจล่วงรู้

         เพื่อนที่เคยสนิทชิดชอบ และเก็บความรู้สึกดีจนปัจจุบัน แต่ด้วยต่างมีภาระของตนจนต้องเหินห่างในที่สุด ฉะนั้น การคบหาโดยบังเอิญแต่ละครั้งจึงควรถนอมไว้เพราะคุณไม่อาจทราบได้ว่า พลาดจากครั้งนี้แล้ว คุณจะพบเขาอีกเมื่อไร มันอาจเป็นครั้งเดียวที่เจอกัน

         วาสนานี่แปลก มันอาจชักนำให้คนห่างกันนับพันโยชน์มาเจอกันในจุดเดียวอย่างไม่คาดหมาย แต่ก็อีกนั่นแหละ ถ้าไม่ไขว่คว้าให้ดีก็อาจหมดโอกาสในชาตินี้ เมื่ออยู่เดียวดายอาจคิดไปว่า ทำไมจึงรู้จักกัน ทำไมจึงอยู่ด้วยกัน มันไม่ใช่ความผิดของใคร แต่เป็นบุญ ที่บำเพ็ญไว้เมื่อชาติก่อน

        ขอให้ทะนุถนอมเพื่อนรอบข้างมากยิ่งขึ้นนับแต่บัดนี้เพราะเขาเหล่านั้นคือเพื่อนที่จะเป็นมิตรที่ดีกับคุณได้  "ให้อภัยหากเขาผิดนัด ผิดเวลา และผิดใจบ้าง"