สาส์นรัก

 คำร้อง พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖

ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน

ผู้ขับร้อง : มัณฑนา โมรากุล

ในลักษณ์นี้ว่าน่าประหลาด
เป็นเชื้อชาตินักรบกลั่นกล้า
เหตุไฉนย่อท้อรอรา
หรือจะกล้าแต่เพียงวาที
 
เห็นแก้วแวววับที่จับจิต
ไยไม่คิดอาจเอื้อมให้เต็มที่
เมื่อไม่เอื้อมจะได้อย่างไรมี
อันมณีหรือจะโลดไปถึงมือ
 
อันของสูงแม้ปองต้องจิต
ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ
มิใช่ของตลาดที่อาจซื้อ
หรือแย่งยื้อถือได้โดยไม่ยอม

ไม่คิดสอยมัวคอยดอกไม้ร่วง
คงชวดดวงบุปผาชาติสะอาดหอม
ดูแต่ภุมรินเที่ยวบินดอม
จึงได้ออมอบกลิ่นสุมาลี
 
        สาส์นรัก"  เป็นอีกหนึ่งเพลงโปรดของครูอิง ฟังเพลงนี้ครั้งแรกเป็นเสียงของนันทิดาแก้ว
บัวสาย พยายามหาเพื่อนำมาเปิดในบล็อก แต่ก็หายากมากค่ะ วันนี้ได้โค้ดเพลงนี้มา ตอนแรก
ก็ไม่สมบูรณ์ ต้องไปปรับปรุงโค้ด เพื่อให้เพลงสามารถเล่นได้โดยอัตโนมัติ เป็นเพลงที่ครูอิง
ชอบร้องในยามที่ตัวเองทำอะไร ๆ ที่มันยากเกินตัว แต่ก็มุ่งมั่นที่จะทำให้ได้ เพราะเนื้อเพลง
เป็นเพลงที่เพิ่มพลังในการต่อสู้ เพื่อให้สมหวังซึ่งสิ่งที่เราหวัง ซึ่งบางครั้งมันก็สูงเกินไป   ถ้าจะ
วิเคราะห์เนื้อหาของเพลง และบริบทของเรื่องในวรรณคดีแล้ว จะเห็นว่าเป็นเรื่องของ
ศักดิ์ศรี เป็นวิธีการของหญิงสูงศักดิ์ ที่ต้องการให้กำลังใจคนรัก ดูเหมือนจะเป็นการให้ท่า
ผู้ชาย แต่เป็นการแสดงออกที่ทรงคุณค่า และงดงาม ทุกถ้อยคำของเพลงล้วนทรงคุณค่า   
         พูดถึงความรู้สึกของตัวเองไปแล้ว  ก็อดไม่ได้ที่จะเล่าถึงความเป็นมาของเพลงสักหน่อย
นะคะ เผื่อบางท่านที่ยังไม่ทราบ  (ใครทราบแล้ว ก็เฉยไว้ อิ....อิ...)
         สาส์นรัก   บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ ๖ 
เรื่อง "ท้าวแสนปม"   เป็นจดหมายรักโต้ตอบกันระหว่างท้าวแสนปมหรือพระชินเสน   โอรส
ของท้าวศรีวิชัยกับนางอุษา   ธิดาท้าวไตรตรึงษ์     จดหมายของพระชินเสน    "..เอาเหล็ก
แหลมจารเป็นหนังสือบนมะเขือเป็นถ้อยคำเกี้ยวเลียบเคียง.." ดังนี้
 
           "  ในลักษณ์นั้นว่านิจจาเอ๋ย     กระไรเลยหัวอกหมกไหม้
           อกผ่าวราวสุมรุมไฟ           ทำไฉนจะพ้นไฟราญ
               เสียแรงเกิดมาเป็นนักรบ    ยอมเป็นปมเป็นปานเปรอะไป
           ได้เห็นแก้วประเสริฐเลิศชม    จะนิยมก้อนกรวดกระไรได้
                เคยพบสาวฟ้าสุราลัย      หรือจะใฝ่ในชาวปัถพิน
           โอ้แก้วแวววับช่างจับจิต    จะใคร่ปิดปลดมาดังถวิล
               โอ้เอื้อมสุดหล้าดังฟ้าดิน     จะได้สมดังจินต์ฉันใด..
 
  
นางอุษา   ธิดาท้าวไตรตรึงษ์    ได้เขียน "สาส์นรัก" ตอบไป..ในใบพลูใส่ห่อหมากว่า...(ถ้าเป็น
สมัยนี้คงได้เป็น จดหมายพ่ายอีเมล แน่ ๆ  55+)
              " ในลักษณ์นั้นหนาน่าประหลาด    เป็นเชื้อชาตินักรบกลั่นกล้า
             เหตุไฉนย่อท้อรอรา                     ฤๅจะกล้าแต่เพียงวาที
             เห็นแก้วแวววับที่จับจิต                ไยไม่คิดอาจเอื้อมให้เต็มที่
            เมื่อไม่เอื้อมจะได้อย่างไรมี            อันมณีหรือจะโลดไปถึงมือ
            อันของสูงแม้ปองต้องจิต              ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ
            ไม่ใช่ของตลาดที่อาจซื้อ              ฤๅแย่งยื้อถือได้โดยไม่ยอม
            ไม่คิดสอยมัวคอยดอกไม้ร่วง        คงชวดพวงบุปผชาติสะอาดหอม
            ดูแต่ภุมรินเที่ยวบินตอม                จึ่งได้ออมอบกลิ่นสุมาลี..
        เพลงสาส์นรักนี้ วงดนตรีคณะสุนทราภรณ์นำมาถ่ายทอด  โดยครูเอื้อ สุนทรสนาน    เป็น
ผู้ให้ท่วงทำนอง  บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ ๒๔๙๓  และ ขับร้องโดย มันฑณา โมรากุล   
ซึ่งเป็นนักร้องของวงสุนทราภรณ์รุ่นแรกสุด ในจังหวะสโลว์แทงโก้นอกจากนี้คุณ มาริษา อมา
ตยกุล คุณพรศุลี วิชเวช และคุณรุ่งฤดี แพ่งผ่องใสก็เคยขับร้อง