.....

             สวัสดีครับ พี่น้องชาว Gotoknow หลังจากไม่ได้เขียนบันทึกมาหลายวันและเคยมีความคิดว่าอาจจะไม่เขียนอีก วันนี้กลับมาถึงบ้านกินข้าวเย็นเรียบร้อยแล้ว มานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังดูภาพแต่งงานที่เพิ่งไปถ่ายมาให้พี่คนหนึ่งที่ทำงานด้วยกัน ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องหันไปดูก็รู้ว่าเป็น ม๊ะ กำลังเดินเข้ามาถือซองสีชมพูแล้วมายื่นให้ก็สงสัยว่าคืออะไร เปิดในซองออกดูเห็นกระดาษสี่เหลี่ยมเล็กๆเป็นกระดาษโน้ต มีข้อความเขียนอยู่บนนั้นด้วยลายมือของม๊ะเขียนถูกบ้างผิดบ้างแต่ผมไม่ได้ใส่ใจตรงนั้น

“ขอความสุขความเจริญจงได้เกิดกับอับดุลอาดี๊ด 30 ปีคงเป็นการเริ่มต้นที่ดีรักตัวเองรักคนในครอบครัวเดียวกัน สิ่งที่ไม่ดีให้ผ่านเลยไปเก็บสิ่งดีไว้ปฏิบัติต่อไป 29 ต.ค. 2552 เวลา12.45น. ก็อายุ 30 ปีทำความดีให้มากๆ ม๊ะรักดี๊ด  อามีน”(อามีน เป็นคำที่กล่าวหลังจากขอพรเสร็จให้พระเจ้าโปรดเมตตาและวิงวอนขอให้คำขอนั้นพระเจ้าทรงรับ)

          

         หลังจากอ่านข้อความในกระดาษใบเล็กๆนี้เสร็จผมถึงกับน้ำตาซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว เป็นของขวัญวันเกิดชิ้นแรกที่ดีเยี่ยมและคงดีที่สุดในปีนี้ และทำให้ผมตัดสินใจที่จะเขียนบันทึกนี้อีกครั้งหนึ่ง อย่างน้อยก็ขอเก็บบันทึกเป็นความทรงจำที่มีคุณค่ายิ่งในชีวิตของผมไว้ ผมรู้อยู่เสมอว่าทุกครั้งที่ม๊ะละหมาดเสร็จม๊ะจะขอพรให้ผมเสมอบางครั้งผมยังรู้สึกละอายว่าอาจจะขอพรให้กับท่านน้อยกว่าด้วยซ้ำไป ทั้งที่จริงผมควรจะทำให้มากกว่า 

         ทำให้ผมรู้สึกขึ้นมาว่าในวันเกิดของเราคนที่เราควรจะนึกถึงที่สุดควรจะเป็นแม่ของเราเพราะวันนี้เมื่อในอดีตมีผู้หญิงคนหนึ่งที่อุ้มท้องเรามา 9 เดือนต้องเจ็บท้องคลอดเราออกมาและเรียกเราว่าลูก คอยดูแลเลี้ยงดูเรามาตลอดนานแสนนานแค่ไหนความรักของผู้หญิงคนนั้นก็ยังคงมีให้เราอย่างสม่ำเสมอและยังจะมีตลอดไป

         ผมดีใจที่สุดที่ได้เกิดเป็นลูกม๊ะ แม่ที่เข้าใจผมคอยตักคอยเตือนสั่งสอนให้อภัยลูกที่แสนจะดื้อคนนี้ตลอดมา "ผมรักม๊ะครับ"

 

ดังมีคำสอนในคัมภีร์อัลกุรอานกล่าวไว้ว่า

“และพระผู้อภิบาลของเจ้าได้สั่งไม่ให้พวกเจ้าเคารพภักดีผู้ใดเว้นแต่อัลลอฮฺเพียงผู้เดียว และต้องทำดีกับบิดามารดาทั้งสอง แม้นว่าทั้งสองนั้นหรือใครคนใดคนหนึ่งได้แก่ชราลง ดังนั้นเจ้าอย่าได้กล่าว “อุ๊ฟ”(กล่าว “หึ” แสดงความเบื่อหน่ายหรือรำคาญ) อย่าตะคอกใส่ทั้งสอง และจงกล่าวคำพูดที่ดีกับทั้งสองคน จงนอบน้อมตนให้กับทั้งสองด้วยความเมตตา และจงกล่าวขอพรให้กับทั้งสองว่า ‘โอ้ผู้อภิบาลแห่งข้าได้โปรดเมตตาทั้งสองคนเช่นเดียวกับที่ทั้งสองได้เลี้ยงดูข้าเมื่อครั้งยังเล็กๆ’”   (อัลกุรอาน ซูเราะฮฺ อัล-อิสรออฺ :23-24)

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ