วันพุธที่ 28 ตุลาคม
 วันนี้พวกเราตื่นแต่เช้าตามเคย มีภารกิจหลายอย่างที่จะต้องทำในวันนี้ค่ะ สู้ๆ ^ ^ แต่ยังไม่ทันไร ปัญหาก็เกิดตั้งแต่เช้าเลยทีเดียว น้ำที่เริ่มไหลช้าๆ ตั้งแต่เมื่อคืน เช้านี้ก็เริ่มไหลช้าลง ช้าลง ช้าลง จนในที่สุดก็ไม่ไหลค่ะ เอาหล่ะ แปดชีวิตกับน้ำหนึ่งถัง จะทำยังไงกันดี ก็ช่วยกันประหยัดให้มากที่สุด แต่เช้านี้พวกเราก็รอดมาได้อย่างหวุดหวิด จากความช่วยเหลือของคุณป้าสมจิตร (คุณป้าข้างบ้านค่ะ ใจดีมากๆเลย )ที่แบ่งน้ำ จากบ่อ มาให้พวกเราได้อาบกันค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ
 ปัญหานี้ได้ข่าวว่าบ้านหมู่ 6 เพื่อนๆของพวกเราก็ประสบปัญหาเดียวกันเลย (รู้ข่าวตอนบ่ายๆค่ะ เพื่อนบอกว่ายังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เช้า 555)
 ภารกิจแรกสำหรับเช้านี้ของพวกเราเริ่มตั้งแต่ประมาณ 8 โมง ภารกิจนี้ พวกเราตั้งชื่อว่า "ภารกิจนางฟ้าพิชิตลูกน้ำยุงลาย" เย่เย่ ก็ได้แบ่งคนออกตามสายที่เคยลงบ้านครั้งก่อน ครั้งนี้เราจะลงชุมชนอีกครั้งค่ะ โดยมีวัตถุประสงค์ของการลงชุมชนในครั้งนี้ ก็คือ ไปพิชิตลูกน้ำ เอ๊ย ไปสำรวจภาชนะ ลูกน้ำยุงลาย ตัวโม่ง ของแต่ละบ้าน ให้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโรคชิคุนกุนยา การป้องกัน เน้นให้ทุกคนได้ตระหนักถึงความสำคัญของการป้องกันการเกิดยุงลาย ครั้งนี้ ถ้าพวกเราพบบ้านใครมีลูกน้ำ ก็จะมีการแจกทรายอะเบท ให้เจ้าของบ้านได้ใส่แบบให้พวกเราเห็นกันจะจะ เลยค่ะ ไม่รอให้ใส่เองภายหลัง แต่ถ้าเป็นตัวโม่งแล้วละก็ ต้องเททิ้งสถานเดียว เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันนะคะ
^ ^  ผลการสำรวจบ้าน เราจะเอามาวัดเป็น outcome ก็คือเปรียบเทียบค่า HI and CI ของหมู่ 5 ในอดีตตั้งแต่เดือน ตุลาคม ปีที่แล้ว จนถึงเดือน กันยายน ปีนี้ค่ะ (พวกเราไปรวบรวมมาจาก สถานีอนามัยค่ะ)
 ภารกิจตอนบ่ายของพวกเรา  เราได้เข้าร่วมกิจกรรมของชุมชนอีกครั้งคือ พวกเราได้ไปร่วมประชุมผู้สูงอายุประจำเดือนตุลาคม  ซึ่งปกติ ต.กร่ำจะประชุมผู้สูงอายุกันทุกวันที่28ของทุกเดือนค่ะ  พวกเราไปกันวันนี้ก็ได้พบปะคุณลุงคุณป้าคุณตาคุณยายมากมายหลายท่าน  ทุกท่านน่ารักกันมาก  ยิ้มแย้มแจ่มใสและต้อนรับพวกเราอย่างเป็นกันเอง  เราได้พูดคุยและแนะนำให้คุณตาคุณยายได้ยืดเส้นยืดสายบริหารร่างกายแก้อาการปวดเมื่อยหลังและแขนขา  และได้รู้ถึงการดูแลซึ่งกันและกันของผู้สูงอายุในชุมชนนี้  ซึ่งถือว่าเข้มแข็งมากจิงๆคะ


 ตอนเย็นพวกเราก็ไปแอโรบิกกันตามปกติ  หลังจากแอโรบิคพวกเรามีนัดกับพี่อสม.ว่าจะซ้อมรำวงกันค่ะ  ทุกคนตื่นเต้นกันมากมาย  ปากก็บ่นว่ารำไม่เป็นๆ  แต่พอเพลงขึ้น ทุกคนก็ไม่รีรอ ขยับมือกรีดกราย ขยับขาเดินตามจังหวะเพลงกันอย่างสนุกสนานมากๆ  พี่ๆอสม.ก็ช่วยฝึกซ้อมให้พวกเราในบางจังหวะที่พวกเราไม่ถนัด  เต้นกันเพลินจนท้องเริ่มร้องบ่งบอกว่าถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว  แต่โชคดีและเป็นความใจดีของป้านงลักษณ์(อดีตผู้ใหญ่บ้าน)ที่จะพาพวกเราไปเลี้ยงข้าวเย็นค่ะ  อิอิ  จริงๆก็เกรงใจนะคะ  แต่เคยมีคนบอกว่าผู้ใหญ่ให้อะไรอย่าปฏิเสธ(เสียมารยาท) ก็เลยตอบตกลงในทันที  สุดท้ายพวกเราก็อิ่มท้องกันอย่างถ้วนหน้า (^v^)
 พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าค่ะ มีสัญญาใจไปช่วยกลุ่มหมู่ 6 ทำงาน หลังจากที่เพื่อนๆมาช่วยพวกเราแล้วในวันอาทิตย์ บรรยากาศในงานจะเป็นอย่างไร ต้องติดตามต่อในตอนต่อไปนะคะ