ในความคิดที่อยากเขียนถึงเรื่องราวการเดินทางครั้งนี้ เพราะอยากถ่ายทอดประสบการณ์ของการเดิืนทางร่วมกัีนหลายคนอันหลากหลายความคิดและในความหลากหลายนั้นก็มีความเป็นตัวตน(อัตตา)ของตัวเองสูงพอประมาณแต่ทุกคนก็น่ารักมาก ไม่มีเรื่องมากให้มากเรื่องแต่อย่างใด


เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ทำงานพาคณะหัวหน้างานต่างๆ(ถึงบอกไงว่า....มีความเป็นตัวของตัวเองสูงพอประมาณ)ไปนำเสนอแผนกลยุทธ์กันนอกสถานที่และสถานที่ที่ชนะการโหวต ได้แก่เมืองพัทยา ด้วยความที่เป็นคนสวย ป้าแดงจึงได้รับหน้าที่เรื่องการประสานงานโครงการ แต่.....อาจจะสืบเนื่องมาจากเจ้านายบอกว่า ป้าแดงรับผิดชอบงานแผนงาน ซึ่ง......ความจริงแล้ววว......คนสวยหา่ได้เป็นจอมวางแผนไม่้และงานแผนงานก็ไม่ได้มีในสารระบบ จึงคิดไปเองว่า คงเพราะความสวยกว่าใครๆนั่นเอง


เริ่มงานด้วยการเลือกโรงแรมที่พัก ป้าแดงเองอยากได้ชายทะเลจอมเทียน เพราะคนบอกว่า น้ำใสสะอาดกว่าหาดไหนๆและที่พักต้องไม่ห่างไกลความเจริญแม้จะหรูหราเพียงใด เพราะจะได้หาที่กินส้มตำได้สะดวกๆๆ ในที่สุด คณะผู้เกี่ยวข้องทั้งหลายก็เลือก "พัทยาปาร์ค" เพราะที่นี่มีสวนน้ำมีสวนสนุก ให้เด็กๆรวมถึงผู้ใหญ่ได้เล่นน้ำจืดให้ฉ่ำอุราแม้่ว่าจะมาทะเลก็ตาม เพราะงานนี้เจ้านายอนุญาตให้นำทายาท ภรรยาและสามีไปด้วย



ด้วยในราคาค่าห้องที่ หนึ่งพันบาท ทำให้คนสวยเห็นดีเห็นงามไปด้วย แต่ความจริงต้านกระแสคนอื่นไม่ไหวต่างหาก เพราะป้าแดงเห็นว่าที่นี่ อยู่ไกลร้านรวงร้่านอาหารที่เราๆพอจะเข้าไปนั่งทานกันได้ สองแถวประจำทางก็ไม่วิ่งผ่าน แต่ทำไงได้ พัทยาปาร์ค ก็พัทยาปาร์ค ไปไหนไปกัน หัวหน้างานที่จะไปก็ยินดีปรีดาไปด้วย



ได้ที่พักแล้ว ก็มาถึง เรื่องการเดินทางจะไปกันอย่างไร เบื้่องต้นป้าแดงวางแผนใช้รถราชการเพื่อความประหยัดและจ้างเหมารถตู้เพิ่ม ติดต่อเป็นการเรียบร้อย พอเข้าที่ประชุม ขอเปลี่ยนเป็นรถบัสปรับอากาศ 32 ที่นั่งแบบสบายๆๆ จะได้ใช้ชีวิตร่วมเดินทางไปด้วยกัน............คนสวยจัดให้ พร้อมกับต้องโทรไปขอโทษขอโพยเจ้าของรถตู้ที่จองเอาไว้จะให้จ่ายค่าปรับก็ยอม ตามด้วยไปขอร้องให้เจ้าของรถทัวร์ปรัีบอากาศจัดรถให้ด้วย.....แม้่รัีบงานคนอื่นไปแล้วก็ตาม ท่านก็ใจดีเหลือหลายจัดการจัดหาตามคำร้องขอแถมลดราคาจากวัีนละ หมื่นสามพันบาท เป็น หมื่นสองพันห้าร้อยบาท ก็ขอบคุณกันไป นี่..........เป็นเรื่องที่ผู้ประสานต้องประสานงานพร้อมหลีกเลี่ยงการประสานงา


ต่อไปก็เป็นเรื่องการกิน เจ้านายให้โจทย์มาว่า ต้องอยู่ต้องกินที่ดูดีหน่อย เพราะคณะที่ไปครั้งนี้มีแต่ระดับหัวหน้า น่านนะสิ......ความยุ่งยากจึงมีพอประมาณไงละ มีผู้ร้องขอมาเยอะมากว่าจะไปลงที่ไหน เส้นทางอะไร ต้องผ่้านมหาลัยบูรพานะ จะแวะส่งลูก............. ได้ๆๆๆจัดให้ พอดีจะได้ไปกินอาหารชายทะเลบางพระ ที่พี่รุ่งกับพี่แก้วไปทานกัน โทรรบกวนพี่รุ่งอยู่ประมาณสองชั่วโมง สุดท้ายก็ไม่ได้เป็นไปตามที่วางแผน เพราะคนเดินทางเปลี่ยนเส้นทาง จากร้านชายทะเลเลยต้องแวะตามร้านพักรถทัวร์ก็ดูหรูไปอีกแบบ.................นี่.....ก็เป็นเรื่องที่ต้องปรับกันอยู่ตลอดเวลา


เขียนไปเขียนมาท่าทางจะยาว ขอต่อเป็นตอนต่อไป...........ดีกว่า