นับตั้งวันเริ่มเดินทางถึงวันกลับเป็นเวลา ๑๒ วันพอดี  หากจะถ่ายทอดเรื่องราว  ความรู้สึกคงไม่มีวันจบสิ้นลงได้ง่าย ๆ เพราะทุกอย่างเป็น "ความประทับใจ"  เมื่อได้แอบอ่านร่างจากบันทึกของน้องนัทก่อนลงบล็อกแล้ว  จึงได้แต่แอบส่งใจไปพร้อมกับทุกถ้อยคำที่น้องนัทเขียน  ซึ่งเป็นบันทึกถึงผู้ใหญ่ใจดีแต่ละท่านอย่างละเอียดละออตามวัยของเด็กขนาดนี้ 

         วันแรกที่เหยียบย่าง ณ บ้านของท่านวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei-- ท่านผู้เฒ่าได้ให้ความหมายของคำว่า "เกลอ" ได้ชัดเจน  และมีคุณค่ามหาศาล  ซึ่งฉันเองใช้คำสรรพนามผิด ๆ ถูก ๆ เป็นบัง เพื่อน เกลอ เธอ คุณ ท่าน ต่อไปนี้จะเรียกท่านว่าเกลออย่างมั่นใจ  นอกจากนี้ได้รับทราบว่าที่จริงนั้นคำว่าเกลอใช้ได้เฉพาะเพศชายด้วยกันเท่านั้น 

        เกลอวอญ่าทราบว่าฉันโปรดผักเหลียง  เกลออุตส่าห์ไปหามาให้ได้ทานทั้งผักสดเป็นเครื่องเคียงและผัดผักเหลียงกุ้งสด  รวมทั้งต้นอ่อน  แต่ฉันไม่สามารถหอบหิ้วไปได้  แถมท้ายมาว่าถ้ามีโอกาสจะหอบต้นผักเหลียงไปส่งให้ถึงที่บ้านพิษณุโลก  อะไรจะปานนั้น...

        ก๊ะคือคำสรรพนามที่เกลอบอกให้เรียกภรรยาของเกลอ  ฉันประทับใจกับรอยยิ้มและคำพูดที่มาจากน้ำใสใจจริงของก๊ะทุกถ้อยคำ  ก๊ะบอกว่า "ขอให้ครูคิมอยู่เหมือนบ้านของตนเอง ไม่ต้องเกรงใจ  ถ้ามีโอกาสให้กลับมาอีกและอยู่นาน ๆ และก๊ะจะได้มีโอกาสไปเที่ยวบ้าง" 

      ความตั้งใจมีอยู่ว่าเมื่อไปเยี่ยมเกลอที่พัทลุงแล้ว ก็จะเดินทางต่อ ๆ ไปยังจังหวัดต่าง ๆ ที่อยากจะไปและย้อนกลับมาเที่ยวที่ระนอง ชุมพรและประจวบคีรีขันธ์  แต่ด้วย "มิตรภาพได้รออยู่" จึงทำให้การเที่ยวไปเรื่อย ๆ ตามเสียงทางโทรศัพท์ 

       น้องครูอ๋อยแอมแปร์~natadee เป็นผู้ที่โทรศัพท์เข้ามาเกลอวอญ่าเป็นระยะ ว่าอยู่ที่ไหน อย่างไร  จะไปที่ไหนต่อและตามด้วยคำถามที่ถามมาเป็นครั้งที่สองว่า "พี่ครูคิมจะมานอนที่บ้านน้องอ๋อยกับแอมแปร์ไหมคะ" ซึ่งครั้งที่แล้วฉันก็ผิดคำพูดกับการรับปากรับคำเช่นนี้ไปแล้วครั้งหนึ่งคราวที่ไปหาดใหญ่  แต่นั่นมีเหตุผลอันจำเป็นที่พอเข้าใจ  ในครั้งนี้จึงไม่อาจหาญที่จะปฏิเสธได้ 

      น้องอ๋อยและสามีคุณสัมภาษณ์ พาไปกราบพระคุณเจ้าพระมหาธรรมฐิตที่วัดมงคลพิพัฒน์สมาธิ  ที่อำเภอนาหม่อม จังหวัดสงขลา  ไปเที่ยวชมธรรมชาติบรรยากาศอันงดงามที่ขึ้นชื่อ "น้ำตกโตนงาช้าง" จัดโปรแกรมนัดเจอคุณโอ๋-อโณ อาจารย์ ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ ้คุณหมอ อ.หมอเต็มศักดิ์ และน้องมะปรางเปรี้ยว ไปชมบรรยากาศของตลาดกิมหยง ไปพักผ่อนค้างคืนที่หาดแก้วรีสอร์ท  แวะไปชมพิพิธภัณฑ์คติชนวิทยา  และทานอาหารแบบอิ่มอร่อยที่เกาะยอ 

    ความประทับใจอยู่ที่สวนคุณยายทวดของน้องครูอ๋อย  คุณยายทวดอายุ ๙๔ ปี ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสเพราะทานผักและผลไม้ที่คุณยายทวดปลูกเอง  สวนของคุณยายทวดร่มรื่นมีต้นไม้ให้ดูมากมาย และได้พบกับ "สละอินโด" ตัวจริง  น้องอ๋อยพยายามอย่างมากที่กลัวฉันจะลำบากใจ  แต่ฉันบอกน้องอ๋อยว่า ไม่ลำบากอะไรอยู่ง่ายกินง่าย ไม่ต้องหาอะไรมากมายแค่อิ่มท้อง  ทำให้น้องอ๋อยสบายใจหายกังวลไปถนัด 

     เพียงคำ "ขอบคุณ" ยังน้อยเกินไปกับความรู้สึกที่ยากเกินกว่าจะบอก  ขอเก็บจำเป็นความประทับใจไม่รู้ลืมของน้ำใจชาวใต้  มิตรภาพ GotoKnow แม้ว่าจากมาแล้วยังหันหลังกลับไปมองเพื่อเก็บความรู้สึกอันงดงามไว้ในหัวใจตลอดไป

 

หาดพัดทอง

วัดเขียน

หาดแสนสุขลำปำ

ทะเลน้อย

สะพานข้ามทะเลสาป ชมควาย

น้ำตกโตนงาช้าง

อาหารค่ำกับชาวบล็อก

หาดแก้วรีสอร์ท

พิพิธภัณฑ์คติชนวิทยา

อิ่มอร่อยที่เกาะยอ