วันนี้นั่งปฏิบัติงานศูนย์การเรียนชุมชนตำบลหนองแวง เห็นรถ VGO สามคันหลังคามีกระติกน้ำ และตะกร้า ตรงช่วงกลางรถเป็นลูกกรงแน่นหนา ภายในมีสัตว์สี่ขา ทั้งร้อง ทั้งเห่า แน่นกรง ต่อให้ร้องจนเสียงแหบแห้งก็ไม่มีใครช่วยได้เพราะรถวิ่งเร็ว และบางคนอาจมองเห็นก็ว่าเป็นเรื่องธรรมดา ปกติ
แต่...สำหรับคนที่เขาเลี้ยงสัตว์ที่มีชื่อว่า สุนัข รู้สึกหดหู่ใจ มนุษย์จัดว่าประเสริฐ์ รู้ดี รู้ชั่ว รู้ว่าอะไรผิด อะไรถูก อะไรสมควรไม่เข้าใจเหมือนกันว่า...บุคคลที่ชอบบริโภคสุนัข คิดอย่างไร? ในบรรดาสัตว์ที่มีขนและไม่ขนความซื่อสัตย์และรักเจ้าของเทียบเท่ากับสุนัขไม่ได้เลย
บางครั้งข่าวทีวีออกเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ ทำให้ย้อนนึกถึงว่า... ขนาดมนุษย์ด้วยกัน มนุษย์ยังค้ามนุษย์เลย แล้วนับประสาอะไรสัตว์ที่เขาเลี้ยงมา พอเบื่อมันก็มีค่าแค่แลก...ตะกร้า กะติกน้ำ เท่านั่นเอง
ค้ามนุษย์ยังผิดกฎหมาย และสุนัขแลกสิ่งของล่ะ วิ่งกันบนท้องถนน...เขาก็มีชีวิตและก็รักชีวิตเหมือนกันถึงแม้จะเป็นสัตว์ก็ตามที่ค่ะ
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีการแลกสิ่งของกับสุนัขที่เลี้ยงไว้
เศร้าจังเลย
เหมือนไม่ใช่เมืองพุทธ
เหมือนอดอยากยากไร้กันเหลือเกิน
หรือมันเป็นวัฒนธรรมการกิน
ขอโทษจริง ๆ นะคะ อยากรู้ว่าเห็นที่จังหวัดไหน จะไม่ไป..กลัวได้เห็น
เหมือนไม่ไปบางเมืองของเวียดนาม
เขาว่ามีฟาร์มเลื้ยง เหมือนฟาร์มหมู จริงหรือเปล่าไม่รู้
แค่ได้ฟัง ก็ไม่อยากไป...กลัวได้เห็น