เรื่องของการแต่งงานใน ปรัชญาชีวิต ของท่านคาลิล ยิบราน

      เรื่องการแต่งงาน ใน ปรัชญาชีวิต ของ  คาลิล ยิบราน  อ่านแล้วน่าจะนำมาเป็นข้อคิดในการใช้ชีวิตคู่ได้ครับ

 

 

 

 

  การแต่งงาน

เธอเกิดมาด้วยกัน และเธอก็จะอยู่ด้วยกันตลอดไป

เธอจะอยู่ด้วยกันแม้เมื่อปีกขาวของความตาย

ปัดกวาดคืนวันของเธอให้กระจัดกระจายไป

 

ถูกแล้ว..เธอจะอยู่ด้วยกัน

แม้ในความทรงจำอันสงัดของพระเป็นเจ้า

แต่..ขอให้มีช่องว่าง ในการอยู่ด้วยกันของเธอ

และ ขอให้กระแสลมแห่งสวรรค์ โบกโบยไปมาระหว่างเธอ

 

 

...จงรักกันและกัน แต่อย่าสร้างพันธะแห่งความรัก

 และขอให้ความรักนั้น เป็นเสมือนห้วงสมุทรอันเคลื่อนไหวอยู่ 

ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสอง

 

จงเติมถ้วยของกันและกัน แต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกัน

จงให้ขนมปังแก่กัน แต่อย่ากัดกินจากก้อนเดียวกัน

จงร้องและเริงรำด้วยกัน และจงมีความบันเทิง

 

แต่ขอให้แต่ละคนได้มีโอกาสอยู่โดดเดี่ยว

 ดังเช่นสายพิณนั้น ต่างอยู่โดดเดี่ยว

แต่ว่าสั่นสะเทือนด้วยทำนองดนตรีเดียวกัน

 

จงมอบดวงใจ แต่มิใช่ต่ออีกฝ่ายหนึ่ง

 เพราะพระหัตถ์แห่งชีวิตอมตะเท่านั้น ที่จะรับดวงใจของเธอไว้ได้

 

และจงยืนอยู่ด้วยกัน แต่ว่าอย่าใกล้กันนัก

เพราะว่าเสาของวิหารนั้น ก็ยืนอยู่ห่างกัน

และต้นโพธิ์ ต้นไทร ก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันได้...  

 

 

 

 

         ครับ  หลังจากอ่านการแต่งงาน ของ ท่านคาริล ยิบราน ผมมาสรุปเอาเองจากประสบการณ์ของผมว่าชีวิตคู่ของการแต่งงานที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน  เป็นชีวิตที่ควรจะต้องรักษาความพอดีระหว่างระยะในการอยู่ร่วมกันครับ  

    

        ควรจะต้องปล่อยให้มี  "ช่องว่าง" ในการอยู่ร่วมกันเอาไว้บ้าง ให้พอเหมาะพอควร นั่นคือ

 

      -    แต่ละฝ่าย  ต้องให้โอกาสแก่กันและกันบ้าง

                *   ในความเป็นส่วนตัว 

                *   ในความเป็นตัวของตัวเอง

                *   ในความมีอิสระ

                             

 

                     -    ต้องอยู่กันอย่าง "พวก"

                          *  พ      พอใจ

                          *  ว       ไว้ใจ

                          *  ก       เกรงใจ

 

          -   ผู้หญิงควรที่จะ

                      *  ปิดปาก    เสียบ้าง   พูดให้พอประมาณ

                       *  ปิดตา    เสียบ้าง   ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

 

 

            -   ผู้ชายควรที่จะ

                *  ปิดหู     เสียบ้าง  ทนฟังแล้วก็ทำใจไม่ได้ยิน

 

 

            -  ที่สำคัญ  คือ  สิ่งที่แต่ละฝ่ายต้องการ  คือ

               *  การรับฟังกัน

               *  การเข้าใจกัน

               *  การคุยกันด้วยความรัก ( ใช้เหตุผลคุยกัน ไม่พอครับ)

 

 

                ท่านผู้ใดจะเพิ่มเติมอีก ก็ขอเชิญครับ