...การทำอะไรโดยไม่ชุกคิดสิ่งที่คิดว่าทำดี...

วันนี้เวรเช้าได้รับแจ้งจากหัวหน้าให้ไปร่วมกิจกรรมเน่องด้วยวันพยาบาลแห่งชาติ

ที่รพ.จัดกิจกรรมร่วมสมาคมพยาบาลภาคใต้และพยาบาลร่วมจัดกิจกรรมเทิดพระเกรียติ

สมเด็จย่าฯกิจกรรมมี 3 วัน

19 มีค. 52 ทีมผู้บริหารหัวหน้าตึกหัวหน้าแผนกหมอ ร่วม 30 คน ไปบริการตรวจสุขภาพ

ตัดผมตัดเล็บ ทำความสะอาดเรือนนอนคนชรา สันทนาการและเลี้ยงข้าวแจกของและ

เงินให้ผู้สูงอายุที่บ้านทักษิณสถานสงเคราะห์คนชรา

20 มีค. 52 ร่วมปลูกดอกปีบดอกไม้สัญลักษณ์ของพยาบาลประเทศไทย

21 มีค. 52 ร่วมทำพิธีเนืองด้วยวันพยาบาลฯ

วันนี้มีโอกาสไปร่วมกับทีมผู้บริหารมีนักศึกษาวิทยาลัยพยาบาลอีกยี่สิบกว่าคน

นักศึกษาวิทยาลัยสาธารณสุขอีกจำนวนหนึ่งกิจกรรมต่างๆผ่านไปด้วยดี

แต่มาตายตอนจบซึ้งครูซ่อมคนรู้สึกไม่สบายใจนักคือก่อนจะมอบของหัวหน้าฝ่ายการ

พยาบาลให้คณะร่วมร้องเพลงค่าน้ำนมและเพลงใครหนอภาพที่เห็นต่อหน้าคือผู้สูงอายุ

ทุกคนแววตาเศร้าหมองมี สองถึงสามคนถึงกับหลั่งน้ำตาจนตัวเองต้องปลีกตัวจากกลุ่ม

ที่ร้องเพลงอยู่มานั่งใกล้ท่านจับมือท่านไว้ผู้สูงอายุที่มาอยู่ที่นี้ล้วนมีปมในใจเพลงเหล่านี้

กลับทำร้ายความรู้สึกเขาอีก...การทำอะไรโดยไม่ชุกคิดสิ่งที่คิดว่าทำดี...ไม่แน่ใจว่าจะ

ดีมั้ย....วันนี้กับมาด้วยความรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่..คอรู้สึกผิด....รู้สึกห่อเหี่ยว...

ขอโทษด้วยค่ะคุณตาคุณยาย...ขอโทษแทนพวกพี่เขาที่ทำอะไรโดยไม่ได้คิดจริงๆ

หนูเสียใจ