เร้าติ้งโปรโตคอลประเภท Distance Vector (RIP/IGRP)

RIP

เร้าติ้งโปรโตคอลประเภท Distance Vector (RIP/IGRP)

   ลักษณะการทำงานคือ เร้าเตอร์ที่รันโปรโตคอลแบบ Distance Vector จะส่งสำเนาเร้าติ้งเทเบิลที่สมบูรณ์ของตัวเอง ซึ่งภายในบบรจุด้วยซับเน็ตแอดเดรสที่เร้าเตอร์รู้จักทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นซับเน็ตแอดเดรสของเน็ตเวิร์กที่เชื่อมต่ออยู่กับเร้าเตอร์โดยตรง หรือที่เรียนรู้มาจากเร้าเตอร์ตัวอื่นไปให้กับเร้าเตอร์เพื่อนบ้านที่เชื่อมอยู่กับเร้าเตอร์โดยตรง (directly connected neighbors) เมื่อเร้าเตอร์ได้เร้าติ้งเทเบิลมาจากเพื่อนบ้านก็จะทำการผนวกเข้ากับตารางเร้าติ้งเทเบิลของตัวเองแล้วอับเดทตารางเร้าติ้งเทเบิล หากเร้าเตอร์รับรู้ซับเน็ตแอดเดรสใหม่ๆมาจากเร้าเตอร์เพื่อนบ้านตัวไหน เร้าเตอร์จะเชื่อทันทีว่าสามารถส่งผ่าน (forward) แพ็กเก็ตไปยังเร้าเตอร์เพื่อนบ้านตัวนั้นเพื่อไปให้ถึงเน็ตเวิร์กแอดเดรสปลายทางได้ และเมื่อทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆเร้าเตอร์ก็จได้ตารางอันใหม่ขึ้นมาแล้วก็จะส่งต่อตารางเร้าติ้งเทเบิลนี้ไปให้เร้าเตอร์เพื่อนบ้านตัวอื่นๆที่ติดกับเร้าเตอร์เป็นทอดๆต่อกันไป ซึ่งเร้าเตอร์ก็จะเข้าใจภาพรวมของเน็ตเวิร์กโดยอาศัยความรู้เกี่ยวกับเน็ตเวิร์กมาจากเร้าเตอร์เพื่อนบ้านของเร้าเตอร์

เร้าติ้งโปรโตคอล Routing Information Protocol (RIP)

   เป็นเร้าติ้งโปรโตคอลพื้นฐาน โดยหลักการ RIP เป็นเร้าติ้งโปรโตคอลแบบ Distance Vector เพราะอาศัยหลักของการส่งตารางเร้าติ้งเทเบิลทั้งตารางต่อๆกันเป็นทอดๆให้เร้าเตอร์เพื่อนบ้าน ค่าเมตริกของ RIP คือจำนวนของเร้าเตอร์ทั้งหมดก่อนที่จะไปถึงเน็ตเวิร์กแอดเดรสปลายทาง หรือเรียกว่า Hop Count กรณีที่มีมากกว่าหนึ่งเส้นทาง เร้าเตอร์จะเลือกเส้นทางที่มี Hop Count น้อยที่สุด ค่า Hop Count สูงสุดที่เป็นไปได้คือ 15 Hop Count โดยที่ Hop Count=16 จะถือว่า Unreachable หรือไม่สามารถไปถึงได้ กรณีเร้าเตอร์เรียนรู้เส้นทางมาจากเร้าเตอร์เพื่อบ้านและมีค่า Cost เท่ากัน เร้าเตอร์ก็จะเพิ่มเร้าติ้งเทเบิลว่ามีมากว่า 1 เส้นทางในการไปยังเน็ตเวิร์กแอดเดรสนั้น และทำการกระจายโหลดไปบนทั้ง 2 เส้นทาง โดย RIP สามารถเก็บจำนวนเส้นทางที่เท่ากันได้สูงสุด 6 เส้นทางต่อหนึ่งเน็ตเวิร์กแอดเดรสปลายทาง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Routing Protocol



ความเห็น (0)