เราต้องเชื่อมั่นและศรัทธาในตัวเองก่อน แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นแน่นอนค่ะ...อย่าลืมนะคะ เมื่อใดที่เราท้อ ขอให้คิดไว้เสมอว่า “ไม่เป็นไร”

 


          พักหลังนี้ช่วงก่อนปิดภาคเรียน ครูแป๋มมักจะได้รับเมลล์จากนักเรียนที่เขียนมาขอคำปรึกษาปัญหาที่มีทั้งจากครอบครัว ปัญหาด้านการเรียน การเลือกเส้นทางการศึกษาต่อ การวางตัวการปฏิบัติตนกับเพื่อนฝูงครูอาจารย์และเพศตรงข้าม ทุกวันนี้จะหนักไปทางขอคำปรึกษาทางโทรศัพท์ด้วยนะคะ เท่าที่ครูแป๋มลองพิจารณาความถี่พบว่า ปัญหาการอยู่ร่วมกันระหว่างเพื่อนฝูงดูจะมีอิทธิพลมากกว่าเรื่องอื่น มิหนำซ้ำยังส่งผลต่อปัญหาอื่นๆที่ครูแป๋มกล่าวมาข้างต้น

          เมื่อเป็นเช่นนี้สิ่งแรกที่ครูแป๋มอยากจะบอกพวกเราว่า..... ขอให้นึกถึงสิ่งหนึ่งไว้ว่า “เราจะไม่เป็นไร” สิ่งที่เราเป็นไปนั้นเป็น “เรื่องธรรมดา” เรื่องธรรมดาที่อาจเกิดขึ้นกับทุกคนได้ ไม่เว้นแม้แต่ตัวเราและเมื่อถึงในวันที่ใจอ่อนล้า หมดเรี่ยวแรง สักแค่ไหน ขอเพียงอย่าเพิ่งหมด “กำลังใจ” ทำใจให้ดีแล้วพยายามสร้างพลังใจขึ้นมาใหม่ ต่อสู้และแก้ปัญหา ต่อไปอย่าได้ท้อถอย แล้วค่อยๆเดินก้าวไปข้างหน้า ก้าวช้า ช้าอย่างสุขุมและรอบคอบกว่าเดิม ถือเสียว่าสิ่งที่ผ่านมา เป็นประสบการณ์ชีวิต สอนให้เรารู้จักคิด รู้จักใช้ปัญญา อย่าให้ปัญหามาบั่นทอนจิตใจ ต้องคิดให้ได้ว่าชีวิตต้องดำเนินไป ถึงจะยากเย็นเพียงไรก็ต้อง “อดทน” ไว้อย่าได้ยอมแพ้และขอให้อย่าลืมคำ คำนี้ไว้ว่า “เราจะไม่เป็นไร” สักวันทุกอย่างที่เป็นมา มันก็จะผ่านไป แล้วชีวิตก็จะพบกับสิ่งใหม่ๆอีกครั้ง ความสุขก็ยังรอเราอยู่เช่นเดิม อย่าลืมว่า การจะอยู่อย่างมีความสุขนั้น มันเริ่มจากที่จิตใจ ของเราเอง

          ครูแป๋มมักจะใช้การคิดเช่นนี้ในการสร้างเสริมพลังใจให้ตัวเองเสมอๆ และหวังใจว่าคงจะเป็นประโยชน์ต่อนักเรียนและผู้สนใจสามารถนำไปสร้างพลังใจให้กับตนเอง แต่เราต้องเชื่อมั่นและศรัทธาในตัวเองก่อน แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นแน่นอนค่ะ...อย่าลืมนะคะ เมื่อใดที่เราท้อ ขอให้คิดไว้เสมอว่า “ไม่เป็นไร”....ลองปฏิบัติดูนะคะ

                                                                                       ครูแป๋ม