การเพิ่มพูนประสบการณ์...สำหรับนักเรียนโครงการพิเศษจะเน้นที่การศึกษาเพิ่มเติมนอกสถานที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์อีกทั้งเพิ่มทักษะชีวิตให้กับนักเรียน

        เมื่อช่วง28 กันยายน - 2 ตุลาคมที่ผ่าน ครูนกพร้อมกับเพื่อนครูอีก7 คนและ
นักเรียนจำนวน 80 คน...ออกเดินทางไปศึกษานอกห้องเรียนซึ่งเป็นกิจกรรมประจำของนักเรียนระดับม.3 โครงการพิเศษ รุ่นนี้เป็นรุ่นที่ 4 แล้วค่ะ  ครูนกอยู่ประจำบัส 1 และเพื่อนรุ่นพี่อีกท่านคุมอยู่บัส 2 เราได้ประชุมนักเรียนเพื่อเตรียมความพร้อมในด้านเสื้อผ้า อุปกรณ์และความรู้กันล่วงหน้า จุดหมายปลายทางวันนี้คือล้อหมุนตั้งแต่ 05.00 น. แล้วปลายทางคือโรงแรมในรัฐยะโฮห์

"พวกเราชาวบัส..1"

       ระหว่างการเดินทางก็มีการแนะนำจากไกด์ประจำรถเป็นระยะ...แต่จุดเด่นประจำวันนี้ต้องเล่าถึง ศูนย์ราชการใหม่ของมาเลเซียที่เมืองปุตราจายา(Putrajaya) ซึ่งจะมีอาคารรัฐสภา  สำนักนายกฯ กระทรวงตลอดๆ ตลอดจนที่พักของผู้คนทุกระดับ ที่สวยสุดคือมัสดยิดสีชมพู

"รัฐสภาของมาเลเซีย"

"กระทรวงต่างๆ ในศูนย์ราชการ"

       กิจกรรมของพวกเรา ณ จุดนี้คือไปแวะชมมัสยิดสีชมพู และถ่ายรูปหน้าสำนักนายกรัฐมนตรี สังเกตรูปร่างอาคารของกระทรวงต่างๆ ตลอดจนป้ายทะเบียนรถ  สิ่งที่นักเรียนประทับใจคือความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบอาคาร และความเป็นระบบระเบียบของผังเมือง ทุกคนคิดตรงกัน...อยากให้บ้านเรามีแบบนี้ แต่วันนี้ที่นักเรียนแต่ละคนได้รับไปคือความคิดสร้างสรรค์ ส่วนวันนี้นักเรียนครูนก...โดนข้อเสนอแนะจากครูนกเรื่องของความกระฉับกระเฉงว่องไว  และการใช้เวลาบนรถในการสังเกตสองข้างทาง...ซึ่งนักเรียนจะชอบใส่หูฟัง ฟังเพลงมากกว่าฟังไกด์บรรยาย...เลยเจอประกาศเขตปลอดหูฟังบนรถค่ะ

"ลาจากศูนย์ราชการ...ไปรัฐยะโฮร์"

     เมื่อถึงยะโฮร์ก็ดึกพอสมควร...นัดหมายเวลาเตรียมตัวไปศึกษาดูงานที่โรงเรียน Polytechnique ซึ่งเดิมพวกเราจะไปดูโรงเรียนดันแมน แต่ช่วงเวลาดังกล่าวโรงเรียนดังกล่าวไม่พร้อมจึงต้องเปลี่ยนสถานที่ในการศึกษาดูงานกัน....จะลองมาดูสิค่ะ...ลูกศิษย์ของครูนกต้องโดนข้อเสนอแนะอะไรอีก ...เพราะวันนี้ตลอดเส้นทางสิ่งที่ต้องเตือนเป็นระยะคือ การเป็นผู้ฟังที่ดี และเรื่องการรับประทานอาหารนะค่ะ...นักเรียนจะไม่ทานผัก...เราก็ต้องใช้วิธีกระตุ้น ชวนเชิญกันทุกรูปแบบ...โต๊ะไหนทานผักสีเขียวหมดมีรางวัลค่ะ.......สิ่งสำคัญครูนกบอกเขาว่า การมาศึกษานอกสถานที่...เราต้องเปิดตา เปิดหู และเปิดใจ...เพราะทุกอย่างคือการเรียนรู้ค่ะ