อย่าลืมว่านอกจากขายเสียงแล้ว เรายังต้องขายภาพลักษณ์

เขาว่านักดนตรีไม่ค่อยมีวินัย

ว่ากันมาอย่างไร ก็ยังปล่อยให้เขาว่ากันต่อไปอย่างนั้น

เป็นนักดนตรีน่ะ ไม่ต้องเอานิสัยแย่ๆบางอย่างมาด้วยก็ได้ บางทีครูขิมก็โกรธนะ โกรธพวกนักดนตรีด้วยกันนี่แหละ เคยเป็นยังไงก็เป็นอย่างนั้น แย่อยู่ยังไงก็ยังแย่อยู่อย่างนั้น ทำงานแบบคุณภาพระดับนักศึกษา แล้วอย่างนี้เมื่อไรจะเรียกราคาแบบมืออาชีพได้ล่ะ

น้องๆนักดนตรีทั้งหลาย พี่จะสอนอะไรให้  รู้มั้ย...ทำไมพี่รับงานได้ทีละแพงๆ แล้วก็ยังมีคนจ้างพี่เสมอ

เวลารับงาน คุณต้องฝึกซ้อมเพื่อที่จะไปเล่นในงานเขาด้วย ไม่ใช่กินบุญเก่าตลอดศก ประเภท Real book เล่มเดียว อยู่ได้ทั้งงาน แบบนี้มันกินได้ไม่นาน

เวลานัดซ้อมกันเป็นทีม กรุณาตรงเวลา ค่าตัวได้เท่ากัน อย่ากินแรงกัน และอย่าลืมฝึกซ้อมในส่วนของตัวเองมาให้พร้อม ไม่ใช่ไปตายเอาดาบหน้า แบบนี้เขาไม่เรียกมืออาชีพ(เขาเรียก "หลอกแ-ก)

วันงาน เขานัดกี่โมง กรุณาไปถึงก่อนเวลา การไปถึงก่อนเวลาแสดงถึงศักยภาพของเราและความเป็นคนเกินร้อย ถือเป็นการสร้างความประทับใจให้เจ้าภาพด้วย ใครจะไปสาย เจ้าภาพจะยังไม่เสร็จเรียบร้อย ช่างเขาปะไร อยากไม่มีวินัยอย่างเขาเหรอ เรารักษาเวลาของเราไว้แล้วดีเอง

การแต่งตัวในการแสดง ขอให้ดูดีเกินมาตรฐานเข้าไว้ อาชีพนักดนตรีเป็นอาชีพที่ถูกดูหมิ่นดูแคลนง่ายอยู่แล้ว ก็รู้อยู่ว่าคนเรามันชอบดูอะไรจากภายนอก ก็อย่าไปทำอะไรที่เปิดโอกาสให้เขาดูถูกเราได้ง่ายขึ้น ยกตัวอย่าง งานแต่งงานเนี่ย แต่งไปเลย ทักซิโด้ ทรงผมก็กรุณารวบหรือลูบเจลให้เนียบกริบ ผู้หญิงแนะนำให้สวมชุดราตรียาวไปเลย เกล้าผมให้เรียบร้อย ถ้าคุณใส่ชุดสั้น มันจะทำให้ผู้ชมไม่สามารถลบภาพนักร้องคาราโอเกะไปจากภาพลักษณ์ของนักดนตรีได้เลย

อย่าลืมว่านอกจากขายเสียงแล้ว เรายังต้องขายภาพลักษณ์ เหมือนคุณซื้อหนังสือแหละ แม้ว่าเราจะซื้อหนังสือเพื่ออ่านเนื้อเรื่องข้างใน แต่ถามว่าไหนๆก็ต้องเสียตังค์แล้ว จะยอมซื้อหนังสือปกขาดๆวิ่นๆมั้ยล่ะ

โน้ตเพลงที่พกไป กรุณารวมเล่มให้เรียบร้อย หรือไม่ก็ใส่แฟ้มไปให้สวยงาม อย่าได้ถือไปเป็นแผ่นๆเป็นอันขาด หมั่นตรวจสอบโน้ตเพลงของตัวเองด้วยว่าเก่าพอจะเอาไปคลุมหน้าศพหรือเปล่า ถ้ามันเก่ามันโทรมมากก็เปลี่ยนเสีย ทำใหม่เสีย ทำให้มันดูดีด้วยเหตุผลเดียวกับการแต่งตัว

ไปถึงก่อนเวลา แต่ควรเลิกตรงเวลานะ อันนี้ไม่ค่อยแนะนำให้แถม เล่นตัวได้เล็กน้อย ยกเว้นแต่ว่าอยากจะเล่นแถมให้เป็นน้ำใจ ก็ไม่ควรเกินครึ่งชั่วโมง มิฉะนั้น ครั้งต่อไปคุณก็อาจจะต้องแถมอย่างนี้อยู่ร่ำไป

ที่สำคัญ เมื่อรับงานเจ้านี้แล้ว พอมีอีกเจ้ามาติดต่อแล้วให้ราคาดีกว่า ห้ามเบี้ยวงานแรก สำคัญมาก ห้ามเบี้ยวงานเด็ดขาด อย่าเห็นแก่เงินที่เพิ่มขึ้นไม่กี่ร้อยแลกกับชื่อเสียงเรื่องความรับผิดชอบ

อย่าเมาก่อนขึ้นทำงาน และก็อย่าเมาหลังจากเสร็จงานแล้ว บางคนอาจจะคิดว่า เสร็จงานแล้ว จะเมาก็ไม่เห็นเป็นไร แต่กฎส่วนตัวของครูขิม แม้ว่าจะเสร็จงานแล้ว เราก็ยังปรากฏตัวอยู่ในงานในฐานะนักดนตรีอยู่ดีนั่นแหละ คุณรู้ม้ย นักดนตรีทำหน้าที่เป็นเครื่องประดับในงาน และเป็นเครื่องประดับที่ส่งเสียงเพลงไพเราะได้ เพราะฉะนั้น การเมาหมายถึงการทำให้เครื่องประดับเสียคุณค่าไป คุณก็จะได้งานแค่งานนี้ แต่งานหน้า...อย่าหวัง

แม้ว่าเจ้าภาพจะเลี้ยงดูปูเสื่อ หรือคะยั้นคะยอให้กินอย่างไรก็ตาม จงกินแต่พองาม กินตามมารยาท แต่ห้ามเมาเด็ดขาด จงรักษาภาพลักษณ์เอาไว้เพื่ออนาคตที่ไม่ตีบตันทางการเล่นดนตรีกลางคืน

ทำให้ได้ตามนี้ แล้วจะเรียกราคาแพงแค่ไหน ก็จะมีคนยินดีจ่ายให้คุณ เพราะคุณก็จะติดยี่ห้อสินค้าคุณภาพไปโดยปริยาย(อยากLow grade ตัวเองไหมล่ะ)

แล้วเรื่องเรียกราคานี่ก็เหมือนกัน เรียกให้สมน้ำสมเนื้อ อย่าเรียกต่ำเกินไป เพราะคุณเองก็จะรู้สึกว่า ทำไมค่าตัวเรามันต่ำเตี้ยเรี่ยดินอย่างนี้หนอ พาลให้ไม่มีใจอยากจะเล่นเด็มที่ สุดท้ายผลงานก็ออกมาไม่ดี

เวลาเรียกราคา เรียกไปเลย เรียกให้สมกับค่าเหนื่อยเรา เรียกให้สมกับค่าวิชา ค่าฝีมือที่เราฝึกฝนร่ำเรียนมา (อย่าลืมหม้่นฝึกฝนฝีมือด้วย...อย่าหลอกแdกไปวันๆ อายหมามัน) เวลาไปทำงานจะได้มีใจอยากเล่น  จะได้ทำงานให้เต็มฝีมือ งานต่อๆไปจะได้มีคนเรียกใช้บริการเราต่อ

นักดนตรีทุกคนพึงสังวรณ์ถึงสิ่งที่สั่งสอนมาทั้งหมด ถ้าคุณทำได้ จะได้ยกระดับวงการดนตรีของบ้านเรา ยกระดับอาชีพนักดนตรีให้มันมีหน้ามีตา จะได้ไม่ต้องโดนดูถูก(และคุณก็มักจะดูถูกตัวเองด้วย)ว่าเป็นอาชีพเต้นกินรำกิน

หรืออยากเป็นอย่างนั้นตลอดปีตลอดชาติ??? เลือกเอา