ป่าไม้ สายน้ำ ชีวิต เป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ ถ้าขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใด โลกใบนี้ขาดความสมบูรณ์ไปในตัวทันที

        ท่ามกลางภูเขาเขียวที่ถูกบดบังด้วยม่านหมอกขาวโพลน อากาศเย็น ๆ  สบาย ๆ แสงแดดอ่อน ๆ อยู่ท่ามกลางอ้อมกอดของธรรมชาติ มีต้นไม้น้อยใหญ่บอกถึงความสมบูรณ์ที่ที่สังคมเมืองยังเข้ามาไม่ถึง สายน้ำใสสะอาดมองเห็นหมู่ปลาแหวกว่ายทวนน้ำเล่น  ป่าไม้ สายน้ำ ชีวิต  เป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ ถ้าขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใด โลกใบนี้ขาดความสมบูรณ์ไปในตัวทันที สังคมบ้านนอกอยู่กันแบบพึ่งพา ช่วยเหลือเกื้อกูลกันเป็นสังคมของครอบครัวอบอวลไปด้วย ปู่ ย่า ตา ยาย ลูกๆ หลาน ๆ  สังคมเมือง ต่างคนต่างอยู่ , แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น , คนจนคือคนโง่ , ทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดคุณธรรมและจริยธรรม ไม่ต้องถามหา มันได้ถูกกลืนหายไปเรื่อย ๆ นี่หรือคือความแตกต่างกัน   

          ณ.มุมหนึ่งของหุบเขารูปกระทะ มีหมู่บ้านตั้งอยู่กลางหุบเขา ชื่อว่า กิ่งอำเภอพะโต๊ะ มันอยู่ส่วนไหนของแผนที่ประเทศไทย? ที่ทำการอำเภอเก่า ๆ  สถานีตำรวจเก่า ๆ และมีอนามัยเก่าแก่ (เมื่อก่อนเขาเรียกกันว่า สุขศาลา)  ล้อมรอบด้วยดงไผ่ ถ้าเวลาเจ็บไข้ต้องไปหาหมอตอนกลางวันเท่านั้น เพราะถ้ามืดระยะทางลำบากต้องพึ่งคบเพลิงนำทาง ด้วยความสมบูรณ์อย่างที่ได้กล่าวมา พื้นที่เหยียบเท้าลงไปมีแต่อันตรายอยู่ทุกตารางนิ้ว เช่น งู ตะขาบ แมลงมีพิษต่าง ๆ วันไหนดวงดีก็ได้เจอหมอ ถ้าดวงไม่ดี   ”.......” (อนาถาแค่ไหนก็ลองเดากันดู)  ไม่มีหมอหรือพยาบาลอยากมาประจำที่นี่ หรือบางคนมาอยู่ไม่นานก็ย้ายไป ด้วยความไม่พร้อมของอุปกรณ์การแพทย์ต่าง ๆ หรือด้วยความทุรกันดาร ลองนึกดูแล้วกันนะครับ ถ้าจะไปซื้อของในเมืองต้องไปที่ตลาดหลังสวน ซึ่งเป็นอีกอำเภอหนึ่งจะต้องใช้เวลามาก ต้องอาศัยรถคนอื่นไป กรณีที่มีคนไข้ไม่สบายมาก ๆ  บางคนทนต่อความเจ็บป่วยไม่ไหวตัดสินใจกลับบ้านเก่าไปก่อนที่จะถึงโรงพยาบาลก็มีให้เห็นบ่อย ๆ บางคนล้มหายตายจากทั้งที่ยังไม่สมควรแก่เวลา.... 

       ความเจริญเริ่มรุกรานเข้าบ้านเรา กรมทางตัดถนนผ่านหน้าบ้าน “แต่ก็ยังลำบากกันอยู่ดี” ทางเสร็จเราก็ได้อนามัยหลังใหม่พร้อมเจ้าหน้าที่ 3 คน ก็พอเป็นที่พึ่งพาให้ชาวบ้านได้ ต่อมารัฐบาลประกาศยกฐานะเปลี่ยนจากกิ่งอำเภอเป็นอำเภอแทน จังหวัดชุมพร 6 อำเภอ กับ 2 กิ่ง อำเภอพะโต๊ะ (ฟังแล้วดูดีขึ้นมาบ้างหรือยังครับ)  และยังได้จัดสรรโรงพยาบาลชุมชน 10 เตียง พวกเราดีใจกันใหญ่ อำเภอพะโต๊ะมีโรงพยาบาลเป็นของพวกเราแล้ว  ต่อไปชาวบ้านจะไม่ลำบากกันอีก ผมคาดว่าอายุโดยเฉลี่ยของชาวบ้านต่อจากนี้ไปน่าจะดีกว่าที่ผ่านมาแน่นอน มีนายแพทย์มาประจำ 1 คน แต่ก็มาเฉพาะวันจันทร์ และวันศุกร์ มีพยาบาลอยู่ 2 คน พร้อมลูกจ้าง 1 คน คือ กระผมเอง

       พ.ศ.2535โรงพยาบาลพะโต๊ะได้ยกระดับฐานะจากโรงพยาบาล 10 เตียง เป็นโรงพยาบาล 30 เตียง  มีแพทย์ , ทันตแพทย์ , เภสัชกร ,พยาบาล และเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ เพิ่มขึ้นตามเกณฑ์ แต่ก็ยังไม่ค่อยมีใครรู้จักโรงพยาบาลพะโต๊ะกันมากนัก

       จนกระทั่งปี 2548 พวกเรามีโอกาสได้ต้อนรับท่านผู้อำนวยการคนใหม่ของโรงพยาบาลพะโต๊ะ ท่านมาพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ ทุกอย่างเป็นคอมพิวเตอร์ไปหมด ยุคนี้เป็นยุค ITไปแล้ว นวัตกรรมต่าง ๆ ถูกปรับเน้นความเป็นพะโต๊ะมากยิ่งขึ้น แรก ๆ เจ้าหน้าที่บางคนยังทำใจไม่ได้ก็มี ช่วงหลังก็ต้องปรับตัวเอง จะเช้าชาม เย็นชามอย่างเมื่อก่อนไม่ได้อีกแล้ว โลกหมุนไปเพื่อให้เราวิ่งตาม การนำ HA เข้ามาใช้ในหน่วยงาน การจัดระบบโครงสร้างต่าง ๆ จัดระเบียบงานให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน ส่งเสริมด้านพฤติกรรมบริการ ใช้หลักการครองตน ครองคน ครองงาน จนประสบความสำเร็จ เบื้องหลังความเข้มแข็งตามภาระงานต่าง ๆ เบื้องหน้ามีความอ่อนโยน เป็นผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ พันธกิจ และเป้าหมายที่ชัดเจน มาเพื่อพัฒนาโรงพยาบาลพะโต๊ะโดยเฉพาะ  

       ปัจจุบันนี้โรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลที่ผ่านคุณภาพ HA ขั้นที่ 1 , ขั้นที่ 2 และกำลังจะขอรับรองขั้นที่ 3  เริ่มมีหน่วยงานต่าง ๆ เข้ามาศึกษาดูงานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ วันนี้โรงพยาบาลพะโต๊ะเป็นโรงพยาบาลชุมชนที่เข้มแข็ง มีคุณภาพและศักยภาพเต็มเปี่ยม เราจะสร้างเสริมสุขภาพผ่านกระบวนการคุณภาพเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนให้เป็นที่ยอมรับของสังคมมากยิ่ง ๆ ขึ้นผมในนามชาวพะโต๊ะ ขอขอบพระคุณคุณหมอพันธุ์เชษฐ์ บุญช่วย และเจ้าหน้าที่ทุกท่าน  ที่ได้ทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ช่วยกันขับเคลื่อนจนมีวันนี้ ความสำเร็จที่ได้มา อาจยังไปไม่ถึงเป้าหมายที่วางไว้ แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะไปไม่ถึง...  

                                                                                      น้าเร