ฝึกตัวเองไว้นะคะ ถ้าหากฉุกใจแล้วเกิดข้อมูลอะไรบางอย่างขึ้นในตัวเอง แล้วคำว่า "อืม ใช่ อืม ไม่ใช่" ผุดลอยขึ้นมา ระวังไว้ว่าจะพาตัวให้ตัดสินคุณค่าแล้วทำให้มุมดีๆที่จะผุดตามขึ้นมาจมหายไป

สังเกตว่าเวลาทำงานในเวที KM ผู้คนที่เข้ามาร่วมเวทีเป็นครั้งแรก มักจะปฏิเสธการร่วมเล่าเรื่องของตัวเองเล่าสู่กันฟัง เหตุผลที่มักจะได้ยินเมื่อคะยั้นคะยอให้เล่าเหอะ มักจะเป็นว่า เรื่องของหนูไม่ดีเท่าเรื่องที่เพื่อนเล่า เรื่องของหนูมันธรรมดาๆซ๊าจนหนูไม่อยากเล่า ขอฟังดีกว่า แต่เมื่อได้เล่าเจ้าเรื่องที่ว่าธรรมดาออกมา การกลับเป็นว่ามีอะไรดีๆอยู่เยอะเลย

วันนี้ก็เลยคว้าเรื่องเล่าที่ฟังเหมือนธรรมดาๆเรื่องหนึ่ง มาเล่าสู่กันฟัง ได้มาจากการขอให้เจ้าของเล่ามาให้ฟังหน่อย เรื่องเล่าอะไรก็ได้ที่รู้สึกว่า ทำงานแล้วภูมิใจกับผลงานของตน

เรื่องนี้มาจากร.พ.ท่าศาลา อ.ท่าศาลา จ.นครศรีธรรมราชค่ะ

เริ่มทำงานเกี่ยวกับค่ายกลุ่มเสี่ยงเบาหวาน ผู้ร่วมค่ายน้ำตาลลดลงจากกลุ่มเสี่ยงมาเป็นกลุ่มปกติ 24 คน (ร้อยละ 82.75) ภูมิใจมากๆค่ะ

เริ่มจากการคัดกรองเบาหวานในชุมชนมุสลิมแห่งหนึ่ง ปรากฏว่าพบผู้ที่มีภาวะเสี่ยงต่อการเป็นเบาหวานเกือบร้อยละ 40 ของผู้ที่มารับการคัดกรอง

จึงได้ปรึกษาแนวทางร่วมกับอสม.และผู้นำชุมชนในหมู่บ้าน เพื่อที่จะป้องกันไม่ให้กลุ่มเสี่ยงที่มีน้ำตาลในเลือด 100-125 มก./ดล. กลายเป็นผู้ป่วยเบาหวาน

ตกลงกันว่าจะทำค่ายกลุ่มเสี่ยง โดยรับสมัครกลุ่มเสี่ยงเบาหวานที่อายุ 40-60 ปี และสมัครใจไปร่วมค่ายนอกสถานที่ (ต่างอำเภอ) 2 วัน 1 คืน

กิจกรรมในค่ายเริ่มตั้งแต่กลุ่มสัมพันธ์ การตระหนักรู้ในความเป็นกลุ่มเสี่ยงของตนเอง การให้ความรู้เกี่ยวกับโรคและการป้องกันการเกิดเบาหวาน การสาธิตและฝึกปฏิบัติปรุงอาหารเพื่อป้องกันการเกิดเบาหวาน การออกกำลังกาย ตลอดจนแนวทางที่จะนำไปใช้ปรับใช้ในชีวิตประจำวันต่อไป การบันทึกการรับประทานอาหาร การบันทึกการออกกำลังกาย

หลังจบค่ายติดตามต่อในหมู่บ้าน 1 เดือน 3 เดือน 6 เดือน และ 1 ปี

ปรากฏว่าระดับน้ำตาลในเลือดของกลุ่มเสี่ยงจากการเข้าค่าย จำนวน 29 คน ลดลงจนอยู่ในเกณฑ์ปกติ 24 คน ยังคงเป็นกลุ่มเสี่ยง 4 คน และเป็นเบาหวาน 1 คน

การจัดค่ายครั้งนี้ทำให้ได้แนวคิดว่า คงจะต้องมีการติดตามกลุ่มเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง เพื่อกระตุ้นเป็นระยะๆ

เป็นไงค่ะ เรื่องเล่าธรรมดาๆที่มาจากความภูมิใจของเจ้าของเรื่องเล่า ให้อะไรดีๆ มองเห็นอะไรที่เป็นความรู้ใหม่ที่เกิดจากฝีมือและวิธีคิดของคนเล่ากันบ้างไหม ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน

อ่านแล้วประเมินความรู้สึกครั้งแรกที่สัมผัสของตัวเองดูนะคะ รู้สึกอย่างไร มีอะไรทำใหุ้ฉุกใจกับตัวเองบ้างไหม

ฝึกตัวเองไว้นะคะ ถ้าหากฉุกใจแล้วเกิดข้อมูลอะไรบางอย่างขึ้นในตัวเอง แล้วคำว่า "อืม ใช่ อืม ไม่ใช่" ผุดลอยขึ้นมา  ระวังไว้ว่าจะพาตัวให้ตัดสินคุณค่าแล้วทำให้มุมดีๆที่จะผุดตามขึ้นมาจมหายไป

15 ตค.2552