ฝนกระหน่ำ ซัดระส่ำ ระรานฟ้า เมฆเมฆา ระส่าย พรายเคลื่อนไหว ดุจเกลียวคลื่น ซัดสาด มิเกรงใคร สาดเสียงให้ ครั่นคร้าม ทุกเพลา ใจก็สั่น ตามเสียง ฟ้าพิโรธ ใยเคืองโกรธ ผู้ใด ไม่อาจรู้ เมื่อไรฟ้า จะสงบ สิ้นระรัว กลัวแสนกลัว ฟ้าสงบ ใจไม่คลาย
สวัสดีค่ะ...ฟ้าสงบ ฝนหยุดตก...แต่กลัวใจจะไม่คลายสงบดั่งฟ้าฝนนั่น...คราบตะกอนยังคงไม่นอนก้น...หากบาดแผลนั้นเพิ่งหมาด ๆ รอให้บาดแผลนั้นเนิ่นนาน หวังว่ากาลเวลาและน้ำฝน น้ำใจ...จะช่วยชะล้างใจคนที่สับสน...และสักวันความโกรธแค้นคงจะตกตะกอนนอนก้น...นิ่งสงบอย่างแท้จริง
ขอบพระคุณมากค่ะ สำหรับข้อคิดดี ๆ ในวิถีชีวิต
ฟ้าสงบยังโกรธใคร ?
ฟ้าเงียบแล้วใจยังวุ่นวาย ?
อยู่เหนือฟ้าคือใจไร้ทิศทาง...
อยู่ใต้ฟ้า กลัวอะไร กับสายฟ้า
ฟังเสียงฟ้า ท้าทาย กับสายฝน
ฟ้าคำราม คร้ามไปไย ใจของตน
เสียงฟ้าฝน ไม่อาจหยาม ความในใจ
เสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่า น่ากลัวยิ่ง
แต่เป็นสิ่ง จริงแท้ แน่ทุกหน
ธรรมชาติ ขาดมิได้ ในเมืองคน
มักมีฝน หลังฟ้า โกธาคราง.
เป็นเรื่องของธรรมชาตินะคะ
สวัสดีครับ คุณ vij
หวังเช่นกันครับว่า น้ำใจ...จะช่วยชะล้างใจคนที่สับสน
สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์
อยู่เหนือฟ้าใจไร้ทิศทาง
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ครู ป1 ที่มาเติมเต็มครับ
สวัสดีครับ คุณ ทนัน ภิวงศ์งาม
ฝนหลังฟ้าโกธา สวยงามเสมอครับ
สวัสดีคุณ อมรรัตน์นะครับที่มาเยี่ยม
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายและซึมซับบทกวีแห่งธรรมชาติ
แต่งโคลงกลอนกับเค้าไม่ค่อยจะเป็น แต่ก็ชอบอ่านค่ะ
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ นะคะ
ขอบคุณ คุณ blue star ที่มาเยี่ยมครับ
ผมก็ไม่เก่งแต่ชอบแต่งครับ.....
สวัสดีค่ะ
"เสียงคำรามตามมาหลังฟ้าแลบ
แม้เพียงแป๊บแวบไวใจระส่ำ
แต่สร้างสุขทุกครั้งหลังฝนพรำ
แล้วความฉ่ำลำเลียงเมื่อเสียงซา
หยดหยาดฝนหล่นมาจากฟ้านั่น
เหมือนรางวัลอันใดเกินใฝ่หา
ชีวิตตื่นฟื้นจากแห้งผากมา
เมื่อน้ำฟ้ามาพรม...เพื่อห่มดิน"
สวัสดีครับ คุณน้องซิลเวีย
ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะครับ
สวัสดีค่ะคุณน้าPhornphon
หนูทราบจากคุณครูคิมว่า คุณน้าจะไปเที่ยวที่ภูหินร่องกล้าเดือนหน้าใช่ไหมคะ
ผ่านโรงเรียนหนูด้วยค่ะ ตอนนี้อากาศคงหนาวมากค่ะ เพราะที่โรงเรียนของหนูก็หนาวมากแล้วค่ะ
แวะมาอ่านบทกวีและชมภาพสวย..(แต่ภาพนี้น่ากลัวมากกว่าค่ะ)
ฝนตกใหม่ ฟ้าหลังฝน ยังสดใส
คงไม่นาน หัวใจ คนผิดหวัง
จงฮึดสู้ คลายอดสู อีกสักครั้ง
หลังใจพัง ทลายแล้ว นะแก้วใจ
ขอบคุณน้องนัทที่แวะมาเยี่ยมครับ
ขอบคุณ คุณ นก ตะวันที่มาเยี่ยมอีกครั้งครับ
www.