สวัสดีค่ะ...ฟ้าสงบ ฝนหยุดตก...แต่กลัวใจจะไม่คลายสงบดั่งฟ้าฝนนั่น...คราบตะกอนยังคงไม่นอนก้น...หากบาดแผลนั้นเพิ่งหมาด ๆ รอให้บาดแผลนั้นเนิ่นนาน หวังว่ากาลเวลาและน้ำฝน น้ำใจ...จะช่วยชะล้างใจคนที่สับสน...และสักวันความโกรธแค้นคงจะตกตะกอนนอนก้น...นิ่งสงบอย่างแท้จริง

ขอบพระคุณมากค่ะ สำหรับข้อคิดดี ๆ ในวิถีชีวิต