GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

การดูแลครูจูหลิง

การดูแลแบบองค์รวมควรดูทั้งคนไข้และครอบครัว พร้อมทั้งมีการประเมินควบคู่ไปด้วยเสมอ เพื่อติดตามผลการดูแล

ตั้งแต่ครูจูหลิงมารักษาตัวที่ ICU รพ.มอ. ไม่ได้เข้าไปเยี่ยม เพราะคนมาให้กำลังใจมากมายเหลือเกิน วันนี้มีนักเรียนมาหลายร้อยคน ส่วนหนึ่งอยู่ที่หน้า รพ. อีกกลุ่มหนึ่งมานั่งพับนก เพื่อส่งกำลังใจให้ครู ฝ่ายบริการพยาบาลเองต้องจัดอัตรากำลังเพิ่ม เพื่อคอยให้บริการ ต่างคนต่างมุ่งช่วยไม่โดยทางตรงก็ทางอ้อม

           แม่ชีศันศนีย์ก็มาเยี่ยม เพื่อแผ่เมตตาให้ครูจูหลิงด้วย บังเอิญได้มีโอกาสนำแม่ชีเข้าไปใน ICU แม่ชีเข้าไปในห้องผู้ป่วยตามลำพัง ส่วนตัวเองยืนนอกห้องกระจก เห็นภาพแม่ชีค่อยๆจับมือผู้ป่วย อีกมือหนึ่งค่อยๆวางที่หน้าผาก ตัวเองได้บอกน้องพยาบาลที่ดูแลว่า " น้องช่วยสังเกต vital signs ด้วยนะคะ พี่อยากจะทราบว่าผู้ป่วยรับรู้ต่อการสัมผัสนี้หรือไม่ " ขณะเดียวกันก็เดินตามพยาบาลไปที่เครื่อง monitor 2-3 นาทีแรกไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง สักพักหนึ่งเห็น BP ( ความดันโลหิต ) จากความดันสูงค่อยๆลดลง ...เมื่อแม่ชีออกมาก็บอกกับพวกเราหลายคนที่อยู่รอบนอกว่า คนไข้รับรู้ถึงสัมผัส / กระแสจิตที่แม่ชีถ่ายทอดสู่ฝ่ามือเพื่อส่งให้ครูจูหลิง แม่ชีบอกว่า มือที่วางอยู่บนหน้าผากของครูรับรู้ถึงความแรงที่เปลี่ยนไป แม่ชีเห็นน้ำตาของครูคลอเบ้า  ขณะเดียวกันน้องที่อยู่นอกห้องก็บอกแม่ชีว่า สังเกตเห็นความดันโลหิตเปลี่ยนแปลง แม่ชีบอกกับคุณโกสุมภ์ ผู้ตรวจการพยาบาลว่า ถ้ามีคนจะเข้าเยี่ยม น่าจะสื่อให้ผู้ที่จะมาเยี่ยมทราบว่า ครูรับรู้และสัมผัสถึงสิ่งที่ผู้เยี่ยมสื่อ ดังนั้น ผู้เยี่ยมควรสื่อแต่ในสิ่งที่ดีๆ  เชิงทางบวก ต้องไม่ไปพูดให้ครูต้องทุกข์ แต่ต้องพูดให้ครูอภัย ไม่ผูกใจพยาบาทอาฆาตคนที่ทำร้ายร่างกายเรา แม่ชีบอกว่า ได้บอกกับครูว่า  " ไม่ต้องทุกข์ ไม่ต้องห่วงพ่อแม่ สังคมให้การช่วยเหลือและคอยดูแลท่านอยู่แล้ว ให้ครูทราบว่าทุกคนคอยห่วงใยและให้กำลังใจอยู่รอบนอก ครูไม่ใช่ครูธรรมดา แต่เป็นครูของแผ่นดิน "    แม่ชีได้มอบเงินส่วนหนึ่งช่วยเหลือพ่อแม่ครูด้วย พร้อมทั้งได้โอบกอดแม่และจับมือพ่อของครู เพื่อให้กำลังใจ  นี่เป็นภาพของการดูแลแบบองค์รวมที่แม่ชีได้ให้แก่คนไข้และครอบครัว โดยเฉพาะในเรื่องของ touch therapy และในการดูแลดังกล่าวต้องมีการประเมินควบคู่ไปด้วยเสมอ เราจึงจรู้ว่าเรามีทักษะ / ประสบการณ์ที่ดีหรือไม่

            จากแรงใจของคนทั่วประเทศขอให้ครูรับรู้และมีกำลังใจที่จะต่อสู้กับความเจ็บปวดในครั้งนี้ด้วยเทอญ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 30473
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 15
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (15)

ขอบคุณ ขอบคุณ ที่นำมาถ่ายทอด
ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูจูหลิน และ ครอบครัว
ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูทุกๆ คน ที่ปฏิบัติงานอยู่พื้นที่

วันนี้ อ.ปารมีโทรมากล่าวชม และให้ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการเขียน การแก้ไข กรณีพบว่าผิด ขอขอบพระคุณ อ.ปารมีมากนะคะที่ช่วยเสริมแรง

ขอบคูรเจ้าของBlogที่ถ่ายทอด "เรื่อง" ที่อยู่ในความสนใจ

ช่วงนี้ บรรยากาศดู "เศร้า" พอสมควรครับ

เราคนเหนือ ขอให้กำลังครูและคุณพ่อคุณแม่ของครูด้วย

ขอให้มีกำลังใจ กำลังกาย ที่จะอยู่ต่อสู้บนโลกใบนี้ครับ

พี่จุดคะ..อ่านแล้วอยากจะร้องไห้ค่ะ
หนึ่ง...ทึ่ง!ใน น้ำใจ ไทยทั้งหล้า
สอง...ศรัทธา เทิดเชิดชู "ครูจูหลิง"
สาม...ซาบซึ้ง เทพแห่งยา รักษาจริง
สี่......ขอพึ่งพิง เทพยรักษ์ ปกปัก(ครู)เทอญ....
     พี่เม่ยมองเห็นภาพการดูแลแบบองค์รวม ที่แม่ชีให้กับครูจูหลิงได้ชัดเจนมากเลยค่ะ ขอบคุณพี่จุดค่ะ
     อีกอย่างค่ะ การที่สังเกตเห็น BP ลดลง เป็น sign ที่ดีใช่ไหมคะ?

พวกเราที่ห้อง Lab ทุกคนพยายามเต็มที่ค่ะที่จะช่วยเท่าที่ทำได้จนสุดความสามารถ เราส่งกำลังใจไปถึงคุณครูอยู่ทุกขณะจิต คำพูด คำให้สัมภาษณ์ของคุณพ่อคุณแม่ของคุณครูก่อให้เกิดความตื้นตันใจต่อคนมากมาย สอนให้เรารู้ว่า คนดี ความดี ไม่มีอะไรมาลบล้างทำลายได้ ท่านทั้งสองมีจิตใจสูงส่ง ไม่น่าแปลกใจเลยที่คุณครูจุ้ยเป็นคนดีผู้เสียสละ มีน้ำใจดีงาม มองโลกในแง่ดีเช่นนี้

พวกเราทุกคนกำลังส่งพลังจิตขอภาวนาให้ปาฎิหารย์มีจริง ขอให้คุณครูได้กลับมารับรู้ว่าโลกนี้ไม่ได้โหดร้าย มีคนอีกมากมายรอคุณครูฟื้นคืนมา คุณครูช่วยให้คน"หลับ" อีกมาก ตื่นขึ้น พวกเราจึงไม่อยากให้คุณครูต้อง"หลับ"ไปโดยไม่ได้รับรู้ว่า คุณครูทำให้เกิดอะไรดีๆขึ้นบ้าง จากสิ่งเลวร้ายที่คุณครูได้รับ

ขอบคุณ "พี่จุด" ที่นำมาถ่ายทอดค่ะ พวกเราอยากทราบและจะรอติดตามข่าวแบบ "ไม่เป็นทางการ" แบบนี้ต่อไปค่ะ

ซาบซึ้งและตื้นตัน...เมื่อเข้ามาอ่าน

ขอบคุณผู้บันทึกที่นำมาถ่ายทอด

ขอบคุณผู้ช่วยเหลือ "ครู" ทุกท่าน

ขอบคุณคนไทยทุกคน...ที่คอยช่วยเหลือกัน

ขอบคุณ...

พลังแห่งความรัก...ที่มีมอบให้ครู"จูหลิง"

ในนามกลุ่มงานจิตเวช รพ.ยโสธร

ขอส่งแรง...พลังแห่ง"ใจ"

เอาช่วยครู...

และกำลังใจแด่..ทีมผู้ช่วยเหลือทุกท่าน

นิภาพร  ลครวงศ์

              " คุณครูช่วยให้คน"หลับ" อีกมาก ตื่นขึ้น "

" ไม่ต้องทุกข์ ไม่ต้องห่วงพ่อแม่ สังคมให้การช่วยเหลือและคอยดูแลท่านอยู่แล้ว ให้ครูทราบว่าทุกคนคอยห่วงใยและให้กำลังใจอยู่รอบนอก ครูไม่ใช่ครูธรรมดา แต่เป็นครูของแผ่นดิน "  

อ่านแล้วอึ้ง...เงียบและน้ำตาคลอ

      ขอบคุณ " ครูของแผ่นดิน " ที่ทำให้ทุกคนได้ตระหนักถึงการดำรงอยู่และความสำคัญของ " การทำความดี "     ขอบคุณบุพการีของครูที่ก่อกำเนิดคนดีให้แผ่นดิน

และ...ขอบคุณผู้บันทึกที่ทำให้เกิดรอยจารึกในใจ...

ขออนุญาตน้อมนำส่วนหนึ่งของบทความจากพระไพศาล วิสาโล ที่รวบรวมในหนังสือ Healthy หน้า 17มาอ้างค่ะ

"มีผู้ชายคนหนึ่งเจออุบัติเหตุรุนแรง ที่ท้ายสุดฟื้นได้อย่างปฏิหาริย์ เล่าว่าตอนที่โคม่าไม่รู้สึกตัวจะมีบางช่วงที่จิตเหมือนจะเคว้งคว้าง แต่สักพักเขารู้สึกเหมือนมีมือมาแตะที่ตัวเขาและมีพลังจากมือนั้นแผ่เข้ามา พลังนั้นดึงจิตเขากลับลงมาทำให้เกิดความรู้สึกตัวรางๆ เป็นแบบนี้หลายครั้ง มารู้ภายหลังว่าเป็นเพราะพยาบาลคนหนึ่งเวลาเข้าเวรก็จะเดินมาเยี่ยมผู้ป่วยทุกเตียง พูดให้กำลังใจ คนไหนโคม่าก็เอามือจับแล้วแผ่เมตตาให้บอกให้หายไวๆ นะปรากฏว่าผู้ป่วยที่อยู่ในภาวะโคม่าสามารถรับรู้พลังเมตตาของพยาบาลผู้นี้ด้วย ด้วยเหตุนี้ ญาติพี่น้องเวลาไปเยี่ยมผู้ป่วยโคม่า หรือผู้ป่วยที่พอมีสติ รู้ตัว การพยายามสร้างบรรยากาศแห่งความสงบเป็นเรื่องสำคัญ เวลาจะพุดจะคุยอะไรควรพูดเรื่องที่ดีงาม ที่ทำให้เขาสบายใจ ปล่อยวาง ไม่มีห่วง ไม่มีกังวล"

ตื้นตันใจกับความช่วยเหลือต่างๆ ที่ทุกคนรวมพลังให้กับครูจูหลิง และขอบคุณสำหรับบันทึกนี้ด้วยค่ะ

ตื้นตันใจครับ...
  • รู้สึกว่าทุ่มเทมากครับ
  • ขอชื่นชมด้วยใจจริง

ขอบคุณและรู้สึกดีใจแทนทีมผู้ดูแลทุกคนขอบพระคุณที่เขียนบันทึกดีๆบันทึกนี้ให้อ่านค่ะ   เชื่อมั่นมากขึ้นไปอีกค่ะว่าคนไทยไม่ว่าอยู่ที่ไหนรักและห่วงใยกันเสมอ  ขอส่งทั้งพลังและกำลังใจทั้งหมดที่มีไปช่วยให้เกิดผลในด้านที่ดีกับ "ครูจุ้ย"ค่ะ  ขอบคุณและเป็นกำลังใจกับทีมผู้ดูแลทุกๆท่านด้วยค่ะ

ขอขอบคุณแทนพ่อและแม่ของครูจุ้ย แทนทีมงานทุกคนที่ดูแล  จะนำข้อความที่ทุกท่านส่งมาให้ " มอบให้ "พ่อและแม่ของครูจุ้ยและทีมงานทราบค่ะ

อ่านแล้วซึ้งมากค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ เรื่องนี้ทำให้ชาวไทยทุกภาครู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก ขอส่งกำลังใจด้วยใจจริง ๆ ค่ะ

 

เชื่อเถอะนะว่าเทวดาฟ้าดินนั้นมีอยู่จริง...วันนี้แม้เทวดาก็ยังคงต้องหลั่งน้ำตาให้กับคุณครูจูหลิง และก็คงทุ่มเทพลังคุ้มครองรักษาเธอ...คอยดูเถิด...เวรกรรมนั้นทันตา พวกที่ทำกับเธอ...คอยดูความเป็นไปเถิด

สำหรับคุณครูนั้น โปรดรับทราบด้วยเถิดว่าหัวใจของคนดีทั้งในชาติและในต่างแดน ต่างก็เถิดทูน สงสารคุณครูสุดหัวใจ...

ขอปวงเทพทั้งหลายได้โปรดช่วยคุ้มครองรักษาคุณครูสุดที่รักของพวกเราทั้งหลายด้วยเถิดนะ...ได้โปรดเถิด...ได้โปรดเก็บรักษาคนดีๆไว้ให้เป็นกำลังใจต่อคนดีๆทั้งหลายด้วยเถอะ...สาธุฯ