ดับหลงโกรธโลภภัยใจร้อนแรง

ยามเช้าวันนี้ตื่นนอนขึ้นมาแบบสบาย ๆ ท่ามกลางอากาศดีฟ้าแจ้งจางปาง  ได้ขับรถออกไปด้านนอกมีรถออกมาจากปากซอยด้วยความเร็ว  เราทางตรงเลยเสียจังหวะหน่อยละ  แล้วเรื่องรถนี้ผมว่าจะไปไหนไม่ควรวัดใจกันควรเปิดไฟสัญญาณจะเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาหรือถอยหลังหยุดรถ

แล้วเมื่อใครได้เปิดไฟสัญญาณดังกล่าวก่อนอีกฝ่ายควรเคารพเพื่อให้รถคันดังกล่าวไปก่อนโปรดอย่าถือว่าใครไปก่อนคือผู้ชนะเรื่องชนะแพ้มันอยู่ที่จิตใจของคนปฏิบัติใครทำใครได้ใครเจริญ...

เลยนึกถึงการทำอะไรถือว่าเป็นการบูชาที่ล้ำเลอค่าและได้เขียนกลอนเล่นดังนี้...

บูชาเลิศประเสริฐศรีมีสิ่งใด

บูชาด้วยดอกไม้หรืออาหาร

แม้สิ่งของทองเงินมากหากต้องการ

ใครพบพานจับจองเอาเศร้าไม่วาย

สิ่งใดเล่าเลิศค่าบูชาแท้

เป็นของแน่แท้จริงยิ่งทั้งหลาย

ปฏิบัติบูชาทั้งใจกาย

เราหญิงชายได้ทำนำชีวี

คือบูชาว่ายอดยิ่งกว่าสิ่งใด

ใครทำได้ดีเลิศประเสริฐศรี

ปฏิบัติบูชาค่ามากมี

สมควรที่เราเร่งทำนำแสดง

ปฏิบัติบูชาคุณค่าเลิศ

สุดประเสริฐเกิดธรรมะพระส่องแสง

ดับหลงโกรธโลภภัยใจร้อนแรง

เร่งรู้แจ้งแสงปัญญาบูชา..เอย.