...เท่าไรดี...



วัยอันควร

 


อะไร คือ มาตรฐานวัดวัยอันควร

 


เขา หรือ เธอ ไม่น่าจากไปก่อนวัยอันควร

 


วัยอันควรควรจะเป็นเท่าไร 60 70 80 90 หรือ 100 ปี

 


ไม่มีนิยามที่แน่นอน เพราะมีหลายปัจจัยที่จะทำให้จากไป

 


ถ้าอยู่ในวัยเด็กแล้วจากไปน่าจะนิยามได้ชัดเจนที่สุดว่ายังไม่ถึงวัยอันควร

 


แต่ก็อีกที่ว่า เราเป็นคนกำหนดกันเองว่าวัยอันควร คือ อายุเยอะๆ มากๆ

 


มองในแง่ปริมาณแต่ไม่มองในแง่คุณภาพ

 


คนที่จากไปแล้วอายุยังน้อยแต่มุ่งมั่นทำความดี ปฏิบัติธรรม คนทั่วไปอาจจะเสียใจกับการจากไปของเขา แต่เขาอาจจะไม่เสียใจเลย และ อยากให้ทุกคนเรียนรู้จากการจากไปครั้งนี้ว่า วัยอันควร ไม่สำคัญเท่า ปฏิบัติอันควร และ ทุกชีวิตส่วนมากไม่มีใครรู้ว่านาฬิกาจะหยุดเดินเมื่อไหร่

 


มีอยู่ช่วงหนึ่งผมไม่สนใจดูข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ และ โทรทัศน์เพราะไม่มีวันไหนที่ไม่มีข่าว คนไม่เสียชีวิต

 


ดูมาก อ่านมากใจมันเศร้า

 


เดี๋ยวนี้ดูบ่อยขึ้น ถือเป็นการเจริญมรณานุสติไปในตัว ว่าความตายเกิดขึ้นไม่เลือกใคร อะไร ที่ไหน อย่างไร เมื่อไร

 


เราอาจจะมองว่า เขา หรือ เธอจากไปก่อนวัยอันควร ก็ไม่ผิด แต่อย่าลืมเตือนตนว่า เขา หรือ เธอแสดงสัจธรรมของชีวิตให้เราเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

 


ในสมัยพุทธกาล มีหญิงนางหนึ่งร่ำไห้เสียใจไปหาพระพุทธเจ้า บอกว่า ลูกของนางตายก่อนวัยอันควร พระองค์กล่าวว่าให้นางไปหาดินจากบ้านที่ไม่มีคนในครอบครัว หรือ ญาติเสียชีวิตมาให้ได้ ถ้าหาได้พระองค์จะชุบชีวิตลูกของนางให้ นางก็หาไปจนทั่วเมืองก็ไม่พบบ้านไหนไม่เคยมีคนในครอบครัว หรือ ญาติไม่เสียชีวิต นางจึงเข้าใจคำสอนของพระองค์ที่ว่า ความตายเป็นเรื่องสามัญเกิดขึ้นกับทุกๆคนแล้วแต่ใครจะถึงเวลา

 


คนที่ไม่เคยฝึกเจริญสติตอนจะตายจะพะวงหน้า พะวงหลัง เป็นห่วงครอบครัว คิดถึงอดีต กังวลไปถึงอนาคตว่าจะไปไหน จะได้เกิดเป็นมนุษย์อีกไหม

 


ถ้าคนที่เคยฝึกเจริญสติมาอย่างดีจะไม่มีกังวล รู้ลงปัจจุบันไป  ใช้เวลาที่สำคัญที่สุดอย่างมีสติ

 


มีสติกับปัจจุบัน เฉพาะหน้า เป็นเวลาอันควรอย่างยิ่งนะครับ