....อีกหน่อยลูกหลานไม่แน่ใจว่ามีโอกาสเห็นเรือพระ...

6 สิงหาคม 2552 21.10 น.

ลงเวรเช้าเกือบ 6 โมงเย็น   ตั้งใจจะไปทำบุญเรือพระหน้าศูนย์เยาวชน...ไปกับ

ตัวเล็กสองคน...เรือพระ ประมาณ ไม่ถึง 20 ลำ ผู้คนบางตาเห็นแต่เจ้าหน้าที่

ตำรวจทหารที่คอยดูแลความปลอดภัย.....เหรียญที่หยอดกระปุกไว้ใส่ถุงผ้า....

กำอยู่ในมือเสียงตะโพนค้อนข้างดัง....คัวเล็กคงตกใจ....ไม่สมกับมีสายเลือด

คนใต้ในตัวตกใจเสียงตะโพนเสียชื่อหมดตัวเล็ก...ต้องเอามือประคองไว้...ถึง

หยุดดิ้น....คงตกใจจริงๆ.....เมือก่อนตอนเล็กๆแม่จะพาไปทำบุญเรือพระก็คิด

แค่สนุกไม่รู้ความหมายโดยนัยที่แฝงอยู่......จำได้แม่บอกว่าจะหยอด 3 เหรียญ 

 จะเหรียญบาท  เหรียญ 5 เหรียญ10 แล้วแต่กำลังทรัพย์และศรัทธาที่มี.....แม่

บอกว่าหยอด 3 เหรียญคือพระพุทธ พระธรรม  และพระสงฆ์เป็นคำสอนและคำ

บอกเล่าของแม่.....เรือพระปจุบันต่างจากมัยก่อนมาก....ตอนเล็กจำได้ว่าเรือ

พระหนึ่งลำจะระดมช่างแกะกนกหลายคน ใช้เวลา เป็น 6-7 เดือน  โดยเฉพาะ

เดือน10ทั้งเดือน หนุ่มสาว คนเฒ่าคนแก่  เด็กต่างพากันมาวัดเพื่อช่วยกันทำ

เรือพระ...และเป็นการเปิดโอกาสให้หนุ่มสาวจีบกัน....ปจจุบันลวดลายบนเรือ

พระไม่งดงามประณีตเหมือนก่อนหันมาทำยอดจำนวนชี้นน้อยชั้น ......ใช้โฟม

เป็นวัสดุแทนกระดาษเงินกระดาษทอง....อีกหน่อยลูกหลานไม่แน่ใจว่ามีโอกาส

เห็นเรือพระ...เหมือนการแทงหยวกที่ใช้ในงานศพเมือก่อนงานศพทุกงานมีการ

แทงหยวกที่โลงศพ.....แต่ปัจจุบันได้สูญหายจากแดนใต้ไปแล้วกลับไปปรากฏ

เป็นงานของคนภาคกลางเพชรบุรี นครปฐม  .....เดิมเป็นภูมิปัญญาของคนใต้

แท้.......เพราะคนใต้เราห่วงวิชาหรือเพราะลูกหลานคนใต้เราชอบความสะดวก

สบาย.....หน้าเสียดายถ้าเรือพระจะสูญหายไป.....ได้ทำบุญตั้งใจไว้ก็สบายใจ

ไม่ได้อธิษฐานขออะไรได้มาสืบทอดประเพณีที่ดีงามก็ดีใจ....ไม่อธิษฐานเผื่อ

ชาติหน้าเพราะถ้าใช้กรรมหมดไม่ขอเกิดอีกไม่ว่ากี่ภพกี่ชาติ.....ตะโพนคงเป็น

เหตุปวดท้องมี Contraction  เสียแล้ว  สู้ๆอดทนหน่อยตัวเล็ก....ทนอีกนิด  29

 ธันวาคมปอดแข็งแรงถึงจะรอดได้....อดทนไว้ครับ....จะพักให้ครับ

ปล . เพื่อนของเรนนายเข้ามามั้ยเรารอกำลังใจจากนายเห็นนายเข้ามาแสดง

ความคิดเห็นเราก็ดีใจแล้วมีกำลังใจเพื่อนของเรนเราอยากได้กำลังใจจาก

นาย.....การให้กำลังใจเพื่อนมนุษย์ได้บุญน่ะ.......เรากับลูกขอบคุณ....