เช้านี้ต้องเตรียมจัดปัดกวาดที่พัก  เพราะจะเดินทางไปสุวรรณภูมิกลับหาดใหญ่
เพื่อทำภารกิจทางโน้นต่อไป  มาพักที่ปฏิบัติใจมาลัยทองคำหนึ่งร้อยวันพอดี
ก็ถึงเวลาที่  โจนาธานจะได้โผบินสู่โลกกว้างอีกครั้งหนึ่ง
มาต่อ  นครกาย  ตอนสามกันดีกว่าขอรับ...
ตอนหนึ่งhttp://gotoknow.org/blog/12121200/302981
ตอนสองhttp://gotoknow.org/blog/12121200/303066

 

       ต่อมาวันหนึ่ง เจ้าชายจิตตราชกุมาร ปรึกษาหารือกับ มิจฉัตตะอำมาตย์คู่ใจ ว่า เรามีพร้อมทุกอย่าง ทรัพย์สมบัติ ปราสาทราชวังก็ออกสมบูรณ์พร้อม แต่ยังนอนหนาวใจทุกคืนอยากจะหามเหสีคู่ใจมานอนเชยชมสักแม่นางหนึ่ง  มิจฉัตตะอำมาตย์ จึงเสนอว่า พระองค์มิต้องกังวลพระทัยดอก เพราะจากนี้มิไกลใกล้ ยังมีเมืองอยู่เมืองหนึ่ง ชื่อว่า ปัจจยการนคร (อาการที่เป็นปัจจัยอาศัยกันและกันเกิดขึ้นหรือวงจรชีวิตนั่นเอง)พระราชาผู้ครองเมืองพระนามว่า พระเจ้าเวทนา(คือการเสวยอารมณ์ทั้งกายและใจ ดีใจ เสียใจ สุข ทุกข์ วางเฉย เป็นต้น) และพระองค์ยังมีพระธิดาอยู่  ๓ พระองค์ คือ เจ้าหญิงตัญหา (ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น มิอยากมีอยากเป็น) องค์กลางนามว่า เจ้าหญิงราคา (ความกำหนัดยินดี) องค์เล็กนามว่า เจ้าหญิงอรดี (ความไม่ยินดี ความริษยา) ทั้ง ๓ องค์ สวยงามระดับน้องฟ้านาตาลีเชียวละ  เห็นแล้วจะรับรองว่าถูกพระราชหฤทัยเป็นแน่ แต่ว่าพระองค์มิต้องกราบทูลปรึกษา พระบิดา พระมารดาหรอก เพราะท่านอาจจะไม่เห็นด้วย เสด็จไปโดยมิต้องทูลลา ข้าพระองค์จะตามเสด็จไปด้วย ฯ
            เมื่อเป็นเช่นนั้น เจ้าชายจิตตราช ก็ทรงคล้อยตามมิจฉัตตะอำมาตย์ออกเดินทางมุ่งตรงต่อปัจจยาการนคร
            แต่การจะไปถึงปัจจยาการนครได้ต้องเดินทางผ่านป่าใหญ่ ดงดิบ ชื่อว่า ป่าวัฏฏะ(การเวียนวนอยู่ด้วย กิเลส กรรม วิบาก ต้องเวียนว่าย ตาย เกิดอยู่ในภพชาติต่าง ๆ ร่ำไป)
            เมื่อเจ้าชายจิตตราชกุมารและมิจฉัตตะอำมาตย์ เดินทางเข้าสู่เขตป่าวัฏฏะ ระหว่างทางในป่าวัฏฏะ มีนางยักษ์ผู้เฝ้าป่า นามว่า วัฏฏะทุกขี (ทุกข์ในการเวียนว่ายตายเกิด) จะคอยต้อนรับผู้คนที่ล่วงล้ำเข้ามาในเขตแดนป่าวัฏฏะกินเป็นอาหาร มิจฉัตตะอำมาตย์เห็นท่ามิดี จึงรีบหนีเอาตัวรอด ปล่อยเจ้าชายจิตตราชไว้ผู้เดียว นางวัฏฏะทุกขียักษิณี ได้ยืนขวางทางเจ้าชาย แล้วบอกว่า ท่านต้องเป็นอาหารอันโอชะของเราแน่ในวันนี้ หึๆๆๆ
            เจ้าชายจิตตราช ตรัสว่า ท่านมิสามารถจับเรากินได้หรอกเพราะเราสามารถไปไหนได้ว่องไว ฉับพลัน มีอิทธิฤทธิ์มากมายไปทางบกทางน้ำทางอากาศก็ได้ดังใจนึก ใคร ๆ ยากที่จะจับตัวเรา แม้แต่ดาวอังคารเราก็เคยไปมาแล้ว
            ถึงกระนั้น นางยักษ์วัฏฏะทุกขีก็กล่าวว่า ท่านจะเก่งอย่างไรก็มิอาจพ้นมือข้าไปได้ อย่าว่าแต่ท่านเลย แม้แต่สัตว์อื่นหากหลงเข้ามาในป่าแห่งนี้ ก็มิอาจพ้นอำนาจข้าฯ ที่จะสร้างทุกข์ให้แก่ทุกคนหรอก.......................
(อ้าวหมดเวลาออกอากาศพอดี)
โปรดติดตามตอนต่อไปจะไปถ่ายทำที่หาดใหญ่ตอนค่ำ

ธรรมะสวัสดีขอรับ..