มีคำถามหนึ่งครับที่อาจารย์ท่านหนึ่งได้ถามในคลาสวันแรกที่เข้าเรียน ป.โทครับว่า ที่ทุกคนมาเรียนที่นี่ เพื่อต้องการอะไร เพื่อน ๆ หลายคนในห้องก็ตอบแตกต่างกันไปครับ สำหรับผมวันนั้นก็ตอบว่า "มาเรียนต่อเพื่อต้องการหาความรู้เพิ่มเติมเพื่อพัฒนาตัวเอง" ...
วันนั้นอาจารย์บอกว่าเป้าหมายของการเรียนรู้ที่สูงขึ้นก็เพื่อแสงหาความพอดีให้กับตัวเราเอง ผมฟังแล้วตอนนั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจในความหมายที่แท้จริงของมันสักเท่าไหร่ครับ แค่เก็บคำตอบนั้นไว้เพื่อค้นหาความหมายที่แท้จริงของมันต่อไป...
มาถึงวันนี้กับการเรียนรู้ที่สูงขึ้น มันทำให้ผมพอจะเข้าใจความหมายของคำตอบที่อาจารย์ให้ในวันนั้นได้บ้างแล้วครับว่า เป้าหมายของการเรียนรู้ที่แท้จริงคืออะไร แต่คำตอบของมันอาจจะยังไม่ชัดเจนนักกับความรู้สึกของผมวันนี้...
ผมว่า...บางทีกว่าที่เราจะเข้าใจคำตอบของเรื่องใด ๆ ได้ชัดแจ้งนั้น เราอาจต้องเดินไปให้ถึงจุดหมายปลายทางของเรื่องนั้น ๆ เสียก่อนนะครับ เราถึงจะได้คำตอบและเข้าใจความหมายที่ชัดเจนของมันก็ได้นะครับ...
สำหรับผมแล้วเส้นทางการเรียนรู้ของผมยังคงดำเนินต่อไป พร้อม ๆ กับการหาคำตอบสุดท้ายของเป้าหมายที่แท้จริงของมัน เมื่อถึงวันนั้นวันที่ผมเดินทางไปถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ผมคงจะได้คำตอบนะครับว่าอะไรคือ "ความพอดี" บนเส้นทางแห่งการเรียนรู้เส้นนี้...
มาให้กำลังใจคุณในการค้นพบอะไรคือความพอดีบนเส้นทางการเรียนรู้นี้คะ
ครับ...
คุณ จุฑามาศ ไพลินรักษ์
ขอบคุณมากครับสำหรับกำลังใจ...
เป็นกำลังใจให้เช่นกันครับผม...
สวัสดีค่ะ
เมื่ออ่านหน้าประวัติ มีข้อความที่ชอบ
หากไม่มีบททดสอบย่อมไม่คำตอบของ "คนแกร่ง"...
...หากไม่ได้เพียรพยายามเราย่อมไม่รู้ว่าเราแกร่งแค่ไหน...
...ข้ามขีดจำกัดของชีวิตเพื่อชีวิตที่เหนือกว่า...
...กับบทสรุปของคำว่า "ชีวิตที่มากกว่าชีวิต"...
อีกยาวนานกว่าจะพบบทสรุปหรือเปล่านะในหนึ่งชีวิต
ครับ...
คุณ phayorm แซ่เฮ
แม้จะยาวนานแค่ไหนก็จะตั้งใจก้าวไปให้ถึงนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ขอบคุณบันทึกนี้ค่ะ
บททดสอบบางบท ก็ยากเกินจะเเกร่ง เเต่เมื่อผ่านการทดสอบนั้นไปได้ ทำให้รู้ว่าไม่มีอะไรยากเกินที่จะฝ่าฟันไป อันนี้ต่อจากพี่ครูพยอมค่ะ ชอบเหมือนกันค่ะคุณดิเรก "ความพอดี" บนเส้นทางแห่งการเรียนรู้เส้นนี้...ก็กำลังค้นหาเช่นกันค่ะ เเต่คิดว่าความพอดี อาจไม่มีที่สิ้นสุด เพราะในโลกใบนี้มีหลายสิ่งให้เราได้เรียนรู้ โดยเฉพาะเรียนรู้ชีวิต
ครับ...
คุณ ศรีวิรัตน์
ขอบคุณมากครับผม...
ครับ...
คุณ กุ้งนาง สุธีรา
ผมว่าสักวันเราย่อมค้นพบความพอดีจากการเรียนรู้ภายในตัวเรา...
แต่การเรียนรู้จากภายนอกย่อมไม่มีวันสิ้นสุดนะครับ...
ขอบคุณมากครับผม...
น่าคิดจริงด้วยนะคะ เป้าหมายของการเรียนรู้ที่สูงขึ้นก็เพื่อแสงหาความพอดีให้กับตัวเราเอง
มีความสุขกับทุกเส้นทางที่เลือกเดินค่ะ
ครับ...
คุณ poo
น่าคิดครับผม...
มีความสุขในทุกเส้นทางเช่นกันครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ชีวิต คือ การเรียนรู้
ความพอดี คือการจัดการชีวิตให้ลงตัว
ชอบบันทึกนี้ค่ะ ที่จุดประกายให้ได้คิดทบทวนการดำเนินชีวิตอย่างพอดี
มีความสุขกับการเรียนรู้ทุกวันนะคะ
ขอบคุณค่ะ ..^_^..
ครับ...
พี่ สีตะวัน
มีความสุขกับทุก ๆ วันเช่นกันนะครับ...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ...
อ่านบทความแล้วให้คิด..."ความพอดี" ในชีวิตแต่ละุบุคคลนั้นแตกต่างกัน...ความพอดีที่แท้คือ สภาวะความสมดุลของร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ...และเป็นเป้าหมายสูงสุดที่ทุกสรรพสิ่งต้องการวิ่งสู่ความสมดุล...แต่เมื่อได้แล้วมนุษย์ก็ไม่ยอมรับในความสมดุลนั้น ทำให้ต้องขวนขวายแสวงหากันต่อไปจนทำให้เกิดทุกข์...นั่นก็เท่ากับว่ามนุษย์ไม่รู้จักคำว่า "พอดี"
------
ชอบภาพถ่ายภาพแรกมากเลยค่ะ...ภาพทางเดินระหว่างแนวสน สวยค่ะ...ขอบพระคุณมากค่ะ
ครับ...
คุณ Vij
ความพอดีที่แท้คือ สภาวะความสมดุลของร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ...
และเป็นเป้าหมายสูงสุดที่ทุกสรรพสิ่งต้องการวิ่งสู่ความสมดุล...
ขอบคุณมากครับผม...