สังคมใดไม่มีการศึกษาก็จะทำให้เราเป็นคนมืดบอด  แต่การศึกษานั้นมีหลากหลายรูปแบบแล้วแต่ว่าใครจะเน้นศึกษาในด้านไหนของชีวิต

ส่วนเรื่องที่จะพูดในที่นี้คือการศึกษาของเด็กไทยในมาเลเซียจากประสบการณ์โดยตรงที่ได้เข้ามาสอนเป็นเวลานานพอสมควร

ทำให้เราทราบถึงปัญหาของเด็กไทยในมาเลอย่างชัดเจนคือ  เด็กไทยในมาเลมีจุดด้อยใน

การเรียนภาษาไทยเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเรื่องของการเขียนและอ่าน เด็กๆเหล่านี้ค่อนข้างจะลำบาก  ตรงกันข้ามกับเด็กไทยเราซึ่งศึกษามาโดยตรงตั้งเเต่ชั้นอนุบาลถึงม.๓  ส่วนเด็กไทยในมาเลเรียนเฉพาะวันศุกร์และวันเสาร์เท่านั้นเดือนหนึ่งเรียนแค่๘วัน 

สรุปแล้วเด็กไทยในมาเลมีจุดเสียในการใช้ภาษาไทยในการเขียนและอ่านแต่จุดเด่นของเด็กที่นี่คือ

เ็ด็กสามารถอ่านเขียนภาษาเเขกและพูดจีนได้อย่างชัดเจนซึ่งตรงข้ามกับเด็กไทยเป็นอย่างมาก

หากสังคมของเด็กที่นี่เหมือนไทยเด็กเหล่านี้อาจจะเป็นเด็กที่เก่งและสามารถเรียนรู้ภาษาไทยได้อย่างคล่องแคล่วทีเดียว