ผมยอมรับว่าเป็นคนหนึ่งที่ชอบทานไก่ทอด พร้อมข้าวเหนียวนุ่มๆ อุ่นๆ แถมหอมหรือกระเทียมเจียว ที่จิ้มด้วยน้ำซอสรสเลิศที่
ถือว่า อร่อยที่สุดในประเทศไทย ผมไม่ได้โม้นะครับ ไม่เชื่อถามใครๆดูก็ได้ ไก่ทอดอร่อยที่สุดก็ต้องไก่ทอดหาดใหญ่
ซึ่งคนส่วนใหญ่ต้องทานไม่มากก็น้อย วันนี้ผมไปเดินเตร่เหล่สาวๆมหาวิทยาลัยที่นุ่งสั้นจู๋ ผมพยายามเชียร์ในใจ ให้คุณเธอก้มลง
เก็บของตก ฮะแฮ้ม จะว่าผมทะลึ่งไม่ได้นะครับ ก็เจ้าหล่อนนุ่งสั้นจู๋ เสื้อบางแจ๋ว กระดุมหลุดอีกด้วย เสียดาย ... ถ้าเป็นที่
เปลี่ยวๆ หน่อย รับรองได้ลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งแน่ๆ ...
กลับมาที่ไก่ทอดต่อ ดีกว่า รู้สึกผมจะเพลิดเพลินกับน้องไก่ไปหน่อยแล้ว ผมซื้อไก่ทอดกับข้าวเหนียวที่รถเข็นข้างมหาวิทยาลัย
แห่งหนึ่ง สายตาของผมที่ชอบซอกแซก กระโดดข้ามไหล่พ่อค้าไปที่น้ำมันในกระทะ อุแม่เจ้าโว้ย.. ดำสนิทเหมือนน้ำครำที่
ท่อน้ำทิ้งเลย ใจผมอยากจะขอคืนไก่ที่ซื้อมา แต่ไม่กล้า เดี๋ยวโดนมีดบิน ( ฤทธิ์มีดสั้น ) แต่รับรองไก่ชิ้นน้อยๆ ได้กระเด็นเข้า
ปากเจ้าตูบไปแล้ว ผมคิดว่ากระเพาะมันคงมีความต้านทานพอ
อ้าว..ผู้มีคุณธรรมอย่าเพิ่งค้อนผมนะครับ หมามันอดผอมโซ กินๆไปเถอะยังไม่ตายหรอก สำหรับผมขอบายก่อน ฝากผู้รับผิด
ชอบอาหารในมหาวิทยาลัยและรอบๆ ดูแลด้วย มันสมองหล่อเลี้ยงด้วยอาหาร ถ้าสมองของชาติป่วยซะก่อน แล้วใครจะช่วยชาติ
ผมสงสารผู้ปกครองที่ก้มหน้าก้มตาทำมาหากิน ให้ลูกๆ หาซื้ออาหารเป็นพิษมากิน อ๋อ ไอ้จานที่ล้างด้วยผงซักฟอกในโรงอาหาร
ก็ช่วยแก้ไขด้วยนะครับ เอาอย่างประเทศจีนไหม นักศึกษาของเขาเอาปิ่นโตมาเอง แล้วก็ล้างเอง สะอาดถูกหลักอนามัยด้วย
มิน่า คนจีนถึงสุขภาพดีและเก่งจวนเป็นจ้าวโลกอยู่แล้ว รีบๆแก้ไขหน่อยนะครับ ผมไปกินไก่ทอดเดชาในเมืองตามเดิมดีกว่า...
แฮะๆๆ
