GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เก็บประเด็นจาก "สุดยอดคุณอำนวย"....

เป็นการฟัง "เรื่องเล่าเร้าพลัง" อย่างใกล้ชิดที่สุด....
บ่ายวันนี้  ท่านเอื้อโทรนัดให้มาพูดคุยกัน เรื่องเตรียมยกทีม (ท่านเอื้อ อ.เสาวรัตน์ และพี่เม่ย) ไปเล่าเรื่องในเวทีอบรมคุณอำนวย ของคณะแพทย์เรา ในวันที่ 2 มิ.ย. ที่จะถึงนี้
ตามสไตล์ของท่านเอื้อ ก็ทำให้ดูเป็นตัวอย่างอีกตามเคย ท่านทำสไลด์ในส่วนของท่านมาให้ดูก่อน เราจึงนั่งดูสไลด์กันจากหน้าจอคอมพิวเตอร์  ท่านเอื้อบอกให้พี่เม่ยลองเล่าเรื่องประสบการณ์ของตัวเองในด้านการเป็นพี่เลี้ยงโครงการต่างๆให้ฟัง จะดูว่าจะต่อกันได้อย่างไร  พี่เม่ยก็พูดๆไป ตามประสาคนพูดน้อย สรุปว่ารับผิดชอบเล่าเรื่องในเวลาสัก 20 นาทีก็พอจะได้ค่ะ....
ส่วน อ.เสาวรัตน์ เข้ามาทีหลัง พออาจารย์นั่งลงได้พอเหมาะพอดีที่เก้าอี้ตัวติดกันกับท่านเอื้อ ส่วนพี่เม่ยก็ไปลากเก้าอี้มานั่งด้านหลัง พร้อมกับยื่นใบหน้าน้อยๆเข้ามาร่วมฟังด้วย ท่านเอื้อก็บอกให้ อ.เสาวรัตน์ "เล่าเรื่อง" ที่ท่านได้อำนวยการทำงานด้านสร้างเสริมสุขภาพบุคลากรของภาควิชาฯ ให้ฟังหน่อย เราจะได้ต่อกันติดเวลาไปเล่าในวันจริง....
อ.เสาวรัตน์ เล่าว่า "เราจะทำเรื่องอะไร ก็กำหนดเป้าหมาย หาทีมมา ให้ทีมเขาคุยกันเอง ให้เขาเสนอความเห็น  พอเขาเสนอกันมาเยอะแยะ เราก็คอยดูๆว่าอันไหนเข้าท่า ก็เอามาทำ อันไหนไม่เหมาะ ก็ไม่นำมาดำเนินงาน...."
ฟังดูง่ายๆ ไม่เห็นมีอะไรพิเศษ  แต่พี่เม่ยสงสัยจังค่ะ จึงถามอาจารย์ไปว่า  "เอ๊!....อาจารย์ทำอย่างไรให้เขา เสนอความเห็นออกมาได้ตั้งมากมาย อย่างนั้นคะ?"
(ก็พี่เม่ยเห็นบ่อยๆว่า คนที่เสนอความเห็นอะไรออกไป ก็มักจะย้อนกลับมาเป็นภาระตกหนักอยู่ที่ผู้เสนอ และในบางครั้งอาจต้องทำแต่เพียงผู้เดียวอย่างโดดเดี่ยว ทำให้การเสนอความเห็นในที่ประชุมเป็นเรื่องที่หลายคน ระมัดระวังตัว กันเป็นพิเศษ .....)
อ.เสาวรัตน์บอกว่า "ก็เป็นเรื่องที่เขาถนัด เขาอาสามาทำ  ก็เลยมีไอเดียมาเสนอมากมาย แล้วเวลาที่ทุกคนเห็นชอบตามแนวคิดที่เสนอแล้ว เราก็จะช่วยกันคิด ช่วยกันวางแผน หาทีมให้มาช่วยกันทำ และคอยติดตามงานอย่างสม่ำเสมอ" ...ที่สำคัญอาจารย์ให้ความเป็นกันเองกับทีมงานมากค่ะ..(อันนี้ความเห็นส่วนตัวของพี่เม่ยนะ)
พบแล้วค่ะ! สุดยอดคุณอำนวย ที่ได้แสดงออกให้ทีมงานของตนเองมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่ โดดเดี่ยว ในการปฏิบัติภาระกิจใดๆก็ตาม เขาจึงกล้าที่จะแสดงความคิดเห็นออกมาอย่างเต็มที่ และทุ่มเทในการทำงาน....
จนทำให้ผลงานแต่ละชิ้นของทีมกิจกรรม สสพ. "ยอดเยี่ยม ยิ่งใหญ่ เกรียงไกร พยาธิ"...
ดังเช่นกิจกรรม Sport day...เป็นต้น...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 30241
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

อบอุ่นค่ะ พี่เม่ย

คุณหมอนนท์ คะ..
  • ขอบคุณค่ะที่ช่วย"เติมเต็ม"ให้กับบันทึกนี้...ใช่ค่ะ...อบอุ่นจริงๆด้วย!
  • บ่อยครั้งที่คนทำงานแล้ว "โดดเดี่ยว" ...คุณอำนวยจึงควรมีหน้าที่ช่วยสร้างความรู้สึก "อบอุ่น" ให้ผู้ร่วมงานด้วย ไหมคะ?

หลายครั้งเหมือนกันนะคะ เวลาเรามีการระดมความคิด เราก็มักเสนอความคิดที่จะทำโน่น ทำนี่ ทำอะไรที่นอกเหนือกรอบความคิด แต่ว่า หลายครั้งภาระงานมันไม่เอื้อให้เราต้องแบกรับภาระใดๆ เพิ่มอีก (... มันล้น นนนนนนนน เห็นลูกสาว chat กัน ด้วยอะไรยาวๆ แบบนี้ เลยเอามาทำมั่ง ...) และกลับมาจนแต้มที่ว่า "เธอเอาไปทำสิ blank blank ..." "ทำไปเลย !!!" "เธอน่ะแหล่ะ เขียนไปเลย ???" แต่ขาดแรงส่ง ขาดแรงหนุน ... แล้วจะทำไปทำไมน๊า พูดเอง เออเอง ทำเอง ... ไม่อยากเป็น "โดดเดี่ยว ผู้น่าร๊าก กกกกกก" ละค่ะ

ตอนนี้ก็ได้กลิ่นไอ "อบอุ่น" จากพี่เม่ย นี่ละคะ ที่แฝงไว้ใน blog แต่ละครั้ง ไว้ชื่นชม

ยินดีค่ะ ยินดี....