คิดและเชื่อว่าหลายท่านคงมีความรู้สึกเดียวกันกับดิฉันเมื่อๆได้ยินและเห็นภาพข่าวการทำร้ายครูในอำเภอระแง จังหวัดนราธิวาส  คือความรู้สึกสะเทือนใจ เศร้าใจ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมมนุษย์ถึงทำกับมนุษย์ได้ขนาดนั้น จะด้วยเหตุผลใดๆก็แล้วแต่ดิฉันคิดว่าความสมควรหามีไม่กับการที่ใครจะสามารถมาทำร้ายใครได้ขนาดนั้น  อยากถามจังเลยค่ะว่าสิ่งที่ทำเรียกว่าเป็นมนุษย์ได้อยู่หรือไม่ เศร้าใจมากจังเลยค่ะที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวในประเทศของเรา  เชื่อมั่นอยู่เช่นเดิมค่ะว่าการกระทำดังกล่าวคือการกระทำของคนเพียงกลุ่มเล็กๆเท่านั้น โดยส่วนตัวเชื่อว่าพี่น้องชาวไทยของเราทั้ง76 จังหวัดทุกคนรักกันแน่ๆค่ะ และวินาทีนี้เราทุกคนพร้อมที่จะส่งกำลังใจให้ครูจุ้ย

      วันนี้รู้สึกมากมายจริงๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นค่ะ  ดิฉันเข้าใจในความรักที่พ่อและแม่มีให้ลูกว่ามันมีมากมายสักเพียงไรเมื่อลูกอันเป็นที่รักเจ็บเขาจะเจ็บเพียงใด วันนี้ในฐานะเพื่อนร่วมชาติคนหนึ่งขอภาวนาและช่วยส่งแรงใจและความดีทั้งหมดที่ดิฉันเคยได้ทำไปช่วยให้ "ครูจุ้ย" สามารถมีชีวิตต่อไปได้อย่างมีศักดิ์ศรี มีชีวิตกลับมาเพื่อพ่อแม่และความฝันของครูจุ้ยเองด้วยค่ะ