ความสุขที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้เกิดจากการแลกเปลียนเรียนรู้

   หลังจากกลับจากการศึกษาดูงานที่โรงเรียนเพลินพัฒนาร่วมกับคณะทำงานพัฒนาบุคลากร พอช และกลับมาสรุปบทเรียนร่วมกันแล้ว ตัวเองได้แรงบันดาลใจกลับมาอีกครั้งหลังจากที่ห่างหายจากการบันทึกไปนาน การเรียนรู้ที่เพลินพัฒนา (มีรายละเอียดที่พี่สุเทพ  ไชยขันธ์ได้บันทึกไว้แล้ว ในblogชุมชนกับการเรียนรู้) จะไม่ลงรายละเอียดแต่ที่จะบันทึกในครั้งนี้เป็นความประทับใจหลังจากที่ได้นำการเรียนรู้ดังกล่าวมาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนร่วมงานในสำนักงานภาคใต้                                                   

                            เมื่อวันที่25-27 กันยายน ที่ผ้านมาได้มีการสัมมนาเจ้าหน้าที่สนง. ภาคใต้ขี้น ที่ปากเมงรีสอรท์ อ.สิเกา  จ. ตรัง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสรุปทบทวนการทำงานในปีที่ผ่านมาและวางแผนปฏิบัติการปีงบประมาณ 2553 ซึงในการสัมมนาครั้งนี้มีเจ้าหน้าทีเข้าร่วมอย่างพร้อมเพรียงกว่า 30 คน  ในวันแรกได้มีการสรุปผลการทำงาน การบรรลุเป้าหมายตามตัวชี้วัด กพร.ซึ่งผลงานอยู่ในเกณฑ์ดี มีบางตัวชี้วัดที่ต้องปรับปรุงและพัฒนาต่อให้ดีขึ้น  ดังนั้นเพื่อเป้นการวางแผนรับมือกับกับภาระกิจขององค์กรตามวิสัยทัศน์ และยุทธศาสตร์ขององค์กร จึงได้มีการทำความเข้าใจเป้าหมายทิศทางการทำงานร่วมกันภายใต้ยุทธศาสตรสำคัญทั้ง 6 ด้าน อย่างละเอียดและทุกคนมีส่วนร่วมในการให้ข้อคิดเห็น และร่วมวางแผนปฏิบัติการเพื่อให้บรรลุตามเป้าหมายที่วางใว้                        ภาคกลางคืนเพื่อให้ทุกคนได้ผ่อนคลายจึงได้มีการจัดกระบวนการเรียนรู้ให้เป้นกันเองกันมากขึ้น (ประกอบกับมีเจ้าหน่าที่ใหม่ จากโครงการแก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยและที่ดินทำกินโดยชุมชนเป็นหลัก หรือโครงการไทยเข้มแข็ง 5จังหวัด ชายแดนใต้)ซึ่งเพิ่งมาทำงานที่สนง.ภาคได้ประมาณ 1 เดือนมีน้องใหม่5-6คนที่เพิ่งจะร่วมงานกันเป้นครังแรก ได้มีโอกาสทำความรู้จักพี่ ๆในบทบาทที่แตกต่างออกไปไม่เป็นทางการ   จึงได้จัดกิจกรรมกิน +เล่า  ความสุขในปีที่ผ่านมา และความสุขที่อยากให้เกิดขึ้นในองค์กร   โดยใช้กระบวนการสุนทรีย์สนทนา พูดบอกเล่าสิ่งที่เป้นความสุข ฟังอย่างตั้งใจ จะใข้อุปกรณ์คือ ก้อนหิน 1 กอ้นให้คนที่พูดถือใว้ในมือจนกว่าจะพูดจบ คนฟังก็ต้องตังใจฟังจนกว่าเพื่อนจะวางก้อนหินลง เวียนไปจนครบทุกคน   และนี่คือส่วนหนึ่งของความสุขที่เพือนๆบอกเล่ากันมา   เป็นความสุขระหว่างทางจริง ๆ                                                  สุขที่ได้ทำงานกับพอช            สุขที่เรียนจบ   ได้เห็นรอยยิ้มของพ่อกับแม่  สุขที่ได้ชื่นชมธรรมชาติ สุขที่ได้กินอาหารอร่อย สุขที่ได้พบพี่น้อง สุขที่ได้ทำงานที่ท้าทาย สุขที่ได้กลับมาทำงานที่บ้าน    สุขที่ได้พยายามแล้ว สุขที่ได้กอดแม่ สุขที่ได้ยิ้ม สุขที่ได้นอนหลับ สุขที่ได้รัก  ฯลฯ  จากบางส่วนที่เพื่อน ๆบอกเล่าทำให้ได้เห็นมุมมองที่แตกต่าง  มองเห้นเพื่อนที่มีจิตใจออ่นโยน ผู้บริหารที่มีหัวใจศิลปิน เห็นนักประพันธ์ที่ยอดเยี่ยม (พี่หรั่ง สมชาติ บอกเล่าความสุขผ่านบทกลอนที่น่าประทับใจ วันหลังจะขอนำบทกลอนดังกล่าวมาบอกเล่าผ่านบันทึกนี้)   หลังจากนั้นในรอบที่ 2 ให้แต่ละคนบอกเล่าความสุขที่ต้องการให้เกิดในองค์กร   และนี่คือส่วนหนึ่งของความสุขที่ต้องการให้เกิดขึ้นในองค์กร          เปิดใจเพื่อส่งรอยยิ้มให้กัน (มีคนนำเอาโฆษณาชิ้นหนึ่งที่ศิลปินคาราบาวร้องเพลงแง้มใจ) มายกเป็นตัวอย่างได้อย่าน่าประทับใจ ลดความเป้นอัตตา หาจุดร่วม สงวนจุดต่าง ตั้งสติและบอกว่า เราจะทำดีทุกวัน ตั้งใจทำงาน เอื้อเฟื้อซึ่งกันและกัน ยิ้มมากขึ้นเริ่มจากตัวเอง มีสภากาแฟตอนเช้า บอกเล่าความสุข     และมีน้องคนหนึ่งฝากมาเป็นคำกลอนดังนี้    จริงใจกันและกัน   แบ่งปันที่เทียมเท่า ก้าวย่างโดยพร้อมเพรียง  เดินเคียงด้วยกำลังใจ   และทั้งหมดนี่คือความสุขที่ได้จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นั้นเอง