จรรยาบรรณ ได้แก่ ประมวลความประพฤติที่ผู้ประกอบอาชีพการงานแต่ละอย่างกำหนดขึ้น เพื่อรักษาส่งเสริมเกียรติคุณ ชื่อเสียงและฐานะของสมาชิก
จรรยาบรรณ หมายถึง ความประพฤติหรือการปฏิบัติของคนในกลุ่มอาชีพต่างต่างๆ ที่กำหนดขึ้นเพื่อเป็นแนวทางดำเนินชีวิตของผู้อยู่ในอาชีพนั้นๆ และเป็นการรักษาส่งเสริมเกียรติคุณ ชื่อเสียง ตลอดจนฐานะของสมาชิก
สำหรับจรรยาบรรณของผู้บริหาร จึงเป็นเรื่องที่ผู้บริหารต้องยึดถือ นำมาประพฤติและปฏิบัติตามที่กลุ่มกำหนดกันขึ้น เพื่อส่งเสริมเกียรติคุณ ชื่อเสียง และสร้างความศรัทธาให้เกิดขึ้นแก่บุคคลอื่นทั่วๆ ไป..
จรรยาบรรณของผู้บริหาร (ธรรมอันควรประพฤติของผู้บริหาร)
1. มุ่งมั่นทำงานเพื่อความเจริญก้าวหน้าของหน่วยงานที่ตนรับผิดชอบ
2. มีเมตตา กรุณา และพึงยืดพรหมวิหาร 4 เป็นหลัก
3. ประพฤติและปฏิบัติตนให้เป็นตัวอย่างที่ดี
4. มุ่งมันในความยุติธรรมและความเสมอภาคกับผู้ที่มาติดต่อ
5. พึงหมั่นศึกษาค้นคว้าอยู่เสมอเพื่อให้เป็นผู้ทันสมัย
6. ไม่ใช้กลวิธีหรืออิทธิพล เพื่อหาประโยชน์ส่วนตัวให้เหนือกว่าข้าราชการอื่น
7. พึงรักษาความลับของผู้ใต้บังคับบัญชา
8. พึงรับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในหน่วยงานไม่ปัดความผิดไปให้ผู้ใต้บังคับบัญชา คือ กล้ารับผิด ไม่ใช่คอยแต่รับชอบ
9. พึงอดทนด้วยความเยือกเย็นต่อคำพูดที่ขัดแย้งหรือไม่เป็นมิตรทุกชนิด
10. พึงเอาใจใส่ดูแลทุกข์สุขของผู้ใต้บังคับบัญชาเสมอ
11. พึงระมัดระวังคำพูด ไม่ดุด่าคนอื่นต่อหน้าคนทั้งหลาย
12. พึงงดเว้นอบายมุขทั้งปวง อันจะทำให้สังคมรังเกียจตามวัฒนธรรมไทย
13. พึงสุภาพอ่อนโยนกับผู้ใต้บังคับบัญชาและบุคคลทั่วๆ ไป
14. ต้องมีความซื่อสัตย์ สุจริต
15. ไม่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ตน หรือผู้อื่น เช่นเรี่ยไร ขอบริจาคเงิน เป็นต้น
