ดังนั้นจงพอใจและเป็นให้ดีที่สุดในสิ่งที่ตนเป็นอยู่ขณะนี้

ยามพักใกล้เที่ยงวันของวันนี้ผมเองอยู่ที่ศูนย์รถยนต์เนื่องจากสัมผัสกับปัญหาเหมือนรถไม่อยากวิ่งเลยแวะเข้าไปตรวจสอบดูว่าเกิดอะไรขึ้น  โดยใช้หลักคิดที่ว่า...เสียเงินทองของนอกกายกับการซ่อมแซมสิ่งเล็ก ๆ น้อยดีกว่าไปเสียเงินก้อนโต...กันดีกว่าแก้  เวลามันแย่แล้วจะแก้ไขไม่ทัน...

โดยไม่ใช้แนวคิดที่ว่า...เสียน้อยเสียยาก  เสียมากเสียง่าย...ช่วงที่รอก็จะมีพนักงานมาบริการน้ำดื่มบ้างมีขนมกินกันหิวมีทีวีให้ชมมีหนังสือวารสารให้อ่านเลยหยิบหนังสือมาเปิดอ่านสลับกับการชมทีวีบ้างบางช่วงในช่วงเวลาที่รอรับรถ...

ข่าวสารทางทีวีมีปัญหาความทุกข์ของผู้คนเยอะมากเป็นปัญหาทางสังคมทั้งนั้น  หันมาอ่านหนังสือบางเรื่องสะท้อนมุมคิดดีเหมือนกันต้องนำมาคิดไตร่ตรองต่อว่าเป็นมากน้อยแค่ไหนอย่างทำนองว่า...

ถ้าคนเรามีความอดทนจะพบความสำเร็จ...

ถ้าคนเรามีความเสียสละเขาจะพ้นจากภัยพาล 

 ถ้าคนเราจะเงียบเขาจะกลายเป็นพระฤาษี  และถ้าคนเรามีความสนุกสนานร่าเริงอยู่เสมอเขาจะเป็นคนมีอายุยืน...

ถ้าคนเราจะอยู่ในโลกนี้อย่างมีความสุขก็อย่าประยุกต์ทุกสิ่งเป็นของตนเอง  อะไรกันนักกันหนากับชีวิตนี้ที่เป็นเพียงแค่สิ่งสมมุติชั่วคราวเท่านั้นเอง...ทุกสิ่งที่ปรากฏเป็นเพราะฉันคิดฉันจึงมีอยู่  ฉันทำฉันจึงมีอยู่ 

 ดังนั้นจงพอใจและเป็นให้ดีที่สุดในสิ่งที่ตนเป็นอยู่ขณะนี้ ... การมองเห็นความรักความเข้าใจได้ด้วยมองเห็นอีกด้านของมุมคิดมุมทำนั้นแล.