ชีวิตที่พอเพียง : ๘๔๖. วิ่งออกกำลังกายที่โรงแรมรอแยลฮิลล์ กอล์ฟ รีสอร์ท แอนด์ สปา นครนายก

ที่จริงผมเคยเขียนเล่าประสบการณ์ไปวิ่งออกกำลังที่นี่มาครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีมาแล้ว ตอนไป retreat ปีใหม่ของ สคส. จำได้ว่าเป็นช่วงหน้าหนาว และผมถ่ายรูปสนามและต้นไม้ที่มีแดดอ่อนยามเช้าส่อง งดงามมาก แต่ค้นไม่พบ

ภรรยาผู้มีความจำดีบอกว่าผม (และเธอ) เคยไป ๒ ครั้ง อีกครั้งหนึ่งเป็นสัมมนาของพยาบาล ผมนึกไม่ออก

บันทึกนี้ผมใช้ระบบคำค้น (keyword) ที่ลงตัวแล้ว คราวหลังค้นพบแน่

คราวนี้ไปหน้าฝน คือวันที่ ๑๒ – ๑๔ ก.ย. ๕๒ ผมได้วิ่ง ๒ เช้า คือวันที่ ๑๓ และ ๑๔ โชคดีที่ฝนเป็นใจ คือตกกลางคืน ตอนเช้าปลอดโปร่งและอากาศหลังฝน สดชื่นเป็นพิเศษ ป่าข้างทางก็เขียวชะอุ่ม แถมยังมีลำธารที่น้ำไหลแรง มีเสียงน้ำไหลให้ความสดชื่นมาก

เพราะเป็น กอล์ฟ รีสอร์ท จึงมีการจัดสถานที่งดงามและกว้างขวาง แต่บริเวณสนามกอล์ฟเป็นเขตหวงห้าม เขากลัวเราวิ่งไปชนลูกกอล์ฟเข้า

วันแรกผมวิ่งบนถนนไปทางด้านหน้าทางเข้า ตามองหาธรรมชาติสวยๆ งามๆ ของป่าเชิงเขาด้านขวามือ ซึ่งเป็นพื้นที่นอกรีสอร์ท แต่เนื่องจากทางรีสอร์ทเขาถางป่าริมทางให้เตียน จึงไม่มีดอกไม้ป่า หรือต้นไม้สวยๆ ให้ถ่ายรูปเลย ประกอบกับอากาศครึ้มฝน จึงไม่มีแสงเงาให้ถ่ายรูป

วันรุ่งขึ้นผมจึงวิ่งตามถนนลึกเข้าไปข้างในรีสอร์ท จึงพบดอกหญ้าและดอกไม้ป่า รวมทั้งต้นไม้ป่าสวยๆ ให้ถ่ายรูปสมใจ

นอกจากความงามของสนามหญ้าแล้ว เรายังมีวิวภูเขา และละอองน้ำที่ระเหยจากภูเขาขึ้นไปจับตัวเป็นก้อนเมฆสวยงามมาก

ทั้ง ๒ วัน ไม่มีแดดโทนสีแดงยามเช้าให้ผมถ่ายแสงเงาแบบที่ติดใจ อย่างที่ถ่ายรูปหน้าหนาวเมื่อหลายปีก่อน

ความสดชื่นของธรรมชาติทางเสียงที่หาที่อื่นไม่ได้คือเสียงกบร้อง ตอนกลางคืนและตอนเช้าตรู่ ที่สวนหน้าอาคาร ถามเจ้าหน้าที่ว่าเป็นกบป่า ไม่ใช่กบเลี้ยง

มาที่นี่ครั้งนี้ผมได้กำไรชีวิต ๓ ต่อ คือได้ทำงานให้แก่ สคส. และวงการศาลยุติธรรม ได้วิ่งออกกำลังยามเช้าในสถานที่สวยงามสดชื่น และได้เสพความงามของธรรมชาติป่าเขา

วิจารณ์ พานิช
๑๔ ก.ย. ๕๒