มาวันนี้ฉันเข้าใจแล้วล่ะว่า ทำไม!.. เจ้าก้อนเมฆสีขาวบริสุทธิ์นี้ถึงทำให้ผู้คนพากันหลงใหล....

วันนี้ฉันมีโอกาสได้แหงนหน้ามองขึ้นท้องหลัง  ไม่รู้ว่าเพราะอะไรซินะ!  นานๆ ครั้งฉันถึงจะมีโอกาสได้มองท้องฟ้าอย่างเต็มตาสักครั้งหนึ่ง 

พอเห็นเมฆเท่านั้นทำให้ฉันนึกถึงชมรมคนรักมวลเมฆขึ้นมาโดยทันที และทำให้นึกถึงท่านผู้นี้โดยอัตโนมัติ  ดร.บัญชา  ธนบุญสมบัติ...ชายผู้หลงรักมวลเมฆ  ซึ่งฉันเคยได้เข้าไปเยี่ยมชมบันทึกบ่อยครั้ง  แต่ไม่เคยทิ้งร่องรอยไว้  นึกถึงหลายๆ คนที่พากันหลงใหลกับเจ้าก้อนเมฆ  ยังสงสัยว่าทำไมพวกเขาพากันหลงใหลเจ้าเมฆน้อยนี้กันนัก

มาวันนี้ฉันเข้าใจแล้วล่ะว่า ทำไม! เจ้าก้อนเมฆสีขาวบริสุทธิ์นี้ถึงทำให้ผู้คนพากันหลงใหล....

ก็วันนี้ท้องฟ้าของกรุงเทพฯ ช่างสดใสเสียจริง  ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า  ปุยเมฆสีขาวรูปร่างต่างๆ ลอยไปลอยมา  ตามมาดูท้องฟ้าสดใสและมวลเมฆสีขาวฝีมือฉันหน่อยนะคะ  เพิ่งจะหัดถ่ายภาพท้องฟ้าเป็นครั้งแรกค่ะ

 

 

เมฆภาพนี้เหมือนเป็นสัตว์อะไรสักอย่างกำลังเหิรเวหาลงมาค่ะ...

 

 

ลูกแกะกำลังเดินค่ะ...มองเป็นลูกแกะจริงๆ

 

ปลากระเบนอยากบินขึ้นฟ้าบ้าง  พาลูกมาเที่ยวด้วยนะคะ

 

ภาพนี้ถ่ายออกมาแล้วท้องฟ้าเป็นแบบนี้ค่ะ..แปลกจังค่ะ

 

คราวนี้ฉันคงได้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าบ่อยๆ แล้วล่ะค่ะ